Ik schrijf dit artikeltje als vooruitblik op het verschijnen van het interview van Willem de Ridder.
De kern van het verhaal was dat wij de laatste 3 sterretijden “gebrainwashd” zijn door iets wat heet het geloven in hogere machten die wij dienen te gehoorzamen.
De kern van het verhaal is dat wij dit allemaal - en niemand uitgezonderd - als erflast met ons meedragen zonder het te beseffen.
Met andere woorden: Het staat in onze genen geschreven en maakt ons dat we zijn die we zijn. Iedereen liep daarin een andere weg en zo leven wij in een wereld waar iedereen een andere kant opkijkt en nagelaten als “Zo veel hoofden zo veel zinnen”.
Dit moest voor mij de essentie van het interview worden.
Maar het verliep totaal anders.
Terugkomend op de brainwash ...
Het is als de reclame-industrie, die ons allen brainwasht wat goed voor ons is en wat slecht.
Ik beschreef dit in “Mijn moeder noemt mij Duivel” als zijnde “Geestdodende reclame”.
[Ik heb hier trouwens nog zo’n 40 exemplaren van liggen, die wachten op de maandelijkse ophaal van oud papier voor recycling [ kanker-aspect voor ingewijden] ,tenzij iemand ze tegen portokosten nog wil hebben]
Het is als brainwashing door onze ouders dat we voordat we oversteken eerst links en dan rechts moeten kijken en dit leidt tot een “geconditioneerd reflex” en/of het wordt een puur automatisme.
Natuurlijk geldt dat feitelijk voor alles wat wij als leermateriaal op scholen en Universiteiten aan kennis vergaren en dit acuut voor waar aannemen.
Dat maakt een goede dokter of rechter voor volk en vaderland.
En vallen we uit die rol die het systeem ons met “het gif van brainwash” inpepert dan volgt een “klap voor de billen” , omdat we ontsporen.
Mind you!!! Drie sterretijden en/of zo’n 7000 jaar brainwash door iets wat heet “geloof”..
Ik schrijf dit, omdat tijdens dit interview geen enkele - maar dan ook helemaal geen enkele - vorm van Oh Oe Ah bespeurde. Niet bij de interviewer, de journalist en/of de filmmaker!!!
Het was voor mij als een doodsteek en/of het was net alsof ik een soort alien was, die akakadabra vertelde.
Ik raakte er totaal van in verwarring. Snappen deed ik er niets van!
Hoe ik verder moest wist ik niet meer.
En toevallig - exact op dat moment - ging de deurbel.
Was het het toeval wat mij toeviel? Was dat mijn redding als adempauze ?
Daar stond een uiterst vriendelijke glimlachende ordebewaker in uniform met de mededeling dat er klachten waren binnengekomen van een omwonende dat onze hond in de bebouwde kom los liep.- verboden bij de wet!
Ik lachte de man toe dat hij wel op een heel slecht moment kwam, omdat er hier in huize Holy Shit een film werd gemaakt over onze “Orsal Wells - systeemdictatuur” en vroeg hem de volgende dag terug te komen.
Terugkomend in de tot filmstudio omgetoverde woonkamer ging ik verder met het verhaal en ging verder op het Bijbelse verhaal van de zondeval - het bekende verhaal van Adam en Eva en de appel en het uittreden uit het Paradijs - als zijnde het moment dat de emancipatie van de vrouw zijn intrede deed.
Dit was schattenderwijs zo’n 5 of 6 sterretijden geleden.
Daarmee kwam ik automatisch op het verhaal over de placenta - letterlijk betekend “Ik behaag” - en/of het begin van de evolutie van “De Moederloze moeder” [ aplacentar], die ooit de hoeksteen van de opvoeding was en nu in de vaart der volkeren meedoet in werken voor de kost en haar kroost zo snel mogelijk na de bevalling aan buitenstaanders overdraagt en dus totaal niet beseft dat de genetische verbondenheid juist in die eerste levensfase essentieel is.[ Staat ook in “Mijn moeder noemt me Duivel”.]
Daarmee kwam ik automatisch op mijn medische ontrafelingen en mijn verkettering door de systeemdictatuur en mijn bezoedelde doktersjas.
En toen ...
Toen kwam er pas aandacht voor iets wat heet “interesse” en kwamen er vragen om meer.
Toen pas leek het ijs gebroken en werd het voor de filmploeg pas echt interessant.
Werd ik toen een anarchist in hun ogen? I don’t know.
Shit ...Bul Shit!!! Dat was nu juist niet mijn bedoeling.
Toen schakelde ik over op de automatische piloot en vergat zelfs te vertellen waarom in het Christendom-tijdperk [ letterlijk betekenend met “gekruisigde mensdom”] het huwelijk werd geïntroduceerd en waarom de Bijbelse voorzegde “Twee geloven op een kussen, daar ligt de duivel tussen”.
Dat dit laatste - de Islamitische brainwash en de Christelijke brainwash - nu dreigt te leiden tot de voorzegde Derde en laatste Wereldoorlog is een open deur intrappen.
Die grote verschillen in het geloof zijn - zoals recentelijk bleek - het gevolg van de wisselende sterretijden in yin en yang, waardoor de mens dus ook op een spiegelbeeldige manier moest worden “geconditioneerd” en/of gebrainwashd.
Maar dat alles kwam niet meer terug in mijn zien van de “perfectie” van dit spel der weetwijzen”.
Ach... laat me niet jammeren, want het is wat het is.
En zo liet ik me verleiden door “dwingende emotie” en draaide mijn verhaaltje over mijn doktersjas af en ... zo leek men uiterst tevreden met het behaalde resultaat .
Ik dronk een goed glas wijn en viel moe gestreden in coma in bed met het gevoel dat ik wederom florisant gefaald had.
Maar het verhaal is nog niet ten einde.
De volgende dag kwam de “politie is mijn beste vriend” stipt op de afgesproken tijd terug voor een kopje koffie en zijn aanklacht.
Het werd een bizar gesprek nadat ik hem vertelde hoe de wereld er vandaag de dag uitziet als zijnde een kopie van de Tweede Wereldoorlog, waar burgers hun medeburgers - Joden - op last van het systeem aangaf om als beloning eten op de plank te krijgen.
Dat dit idem dito gold voor de politieman liet ik nog even voor wat het was.
Wauw!!!
Het werd een buitengewoon gesprek dat ongeveer een uur duurde.
Blijmoedig en zonder enige hoogmoedige gebrainwashte beleefdheid vertrok hij met het boekje “Mijn moeder noemt mij Duivel” in zijn hand verliet hij Casa Holy Shit.
Beide hadden we de zekerheid dat wij elkaar wederom zouden tegenkomen, omdat ik hem beloofde dat ik voor hem “eten op zijn plank” garandeerde met mijn weten dat wetten zijn gemaakt om te overtreden en ik ten ene male weigerde mijn hond in het parkje waar ik woon aan te lijnen.
Isn’t it too crasy for words.
Maar het verhaal van toeval wat mij toeviel was daarmee nog niet ten einde.
De man in uniform was nog maar amper weg of de telefoon rinkelde.
Het was mijn bevriende jager, die mij vertelde dat hij gisteren een ree voor mij geschoten had en dat ik hem kon komen ophalen voor een appel en een ei als ik het maar niet doorvertelde.
Was dat de prijs die ik kreeg voor mijn falen van gisteren?
Was het misschien toch niet zo slecht als ik het zelf beleefde?
It’s still a wonderfull world in which I live.
Thank you lord.
En de film ....
Die komt - het geopolitisch ijs en weder dienende - over ongeveer 2 weken op internet.
