Willen wij echt weten?

Ik schrijf dit kattebelletje om een indruk te krijgen of er lezers zijn, die het de moeite waard vinden om - net zoals een kleine 4 jaar geleden in Utrecht - een middag/avond te organiseren over de tijd waarin wij leven en hoe wij dat beleven of ermee omgaan.
Zoals Bijbels werd voorzegd zal “Aan het einde der dagen zal alles in stroomversnelling gaan” en het ziet er naar uit dat dit nu echt staat te gebeuren.
Ik weet dat er heel wat lezers zijn die mijn onheilsboodschap met bizarre uitkomst echt serieus hebben genomen en er graag met anderen over zouden willen praten en/of het willen delen, maar overal komt men weerzin tegen om daarna noodgedwongen in hun eigen gedachte-wereld blijven knoeien.
Daarnaast lijkt iedereen bang om open en bloot op het blogje vragen te stellen, omdat vragen als kleinering voor het IK voelt.
Zou dat anders zijn als we hiervoor bij elkaar komen?
Of is dit boter aan galg gesmeerd en/of wishfull thinking?

Dat de wereldsituatie er zienderogen somberder uit gaat zien, is langzamerhand wel meer dan duidelijk.
Alles - werkelijk alles - lijkt nu volkomen uit de hand te lopen.
En met name de situatie van ons stinkend geld als zijnde onze nog enige overlevingsbron lijkt ook gebakken lucht te worden.
Dat iedereen de schuld aan zijn naaste probeert te geven is  kleinmenselijk normaal, want dat hebben wij sinds mensenheugenis al gedaan.
Maar niemand lijkt te beseffen dat het denken wel een evolutie heeft doorgemaakt, gelijk dit individueel  erflast heet.
Alles is daarin aan elkaar gelijk.
Iedere nieuwe cultuur heeft - gelijk van vader op zoon en van moeder op dochter - de levenservaringen van de vorige cultuur meegenomen zonder te beseffen dat wij “het voor onszelf goede daarin hebben gekoesterd en het kwade erin naast ons neerleggen”.
Als er dan ook maar één prachtige vergelijking in dit “Weetboek daterend uit Oude Tijden” hebben gekoesterd, is het die vergelijking wel.
Dat en dát alleen deed ons evolueren tot Ik-Goden van onze kleine denkwereld.
Dat was ook waarom ik laatste artikeltjes aandacht schonk aan de persiviteit van de Westerse mens, die alles op verkankerde wijze - en...met trots -  aan het vernietigen is.
En hoe beleven we dit???
We beleven dit toch spiegelbeeldig en praten over terroristen en misdadigers alsof wij hierover mogen oordelen alsof wij God zelve zijn.
Nu is Griekenland de voetveeg van de Euro-wereld, want dáár en dáár alleen ligt nu de oorzaak van ons dreigende faillissement en de val van de Euro.
Meer dan 70 % van de Nederlandse bevolking stemt al tegen een hernieuwde steunmaatregel om het Griekse volk te redden.
Schreef ik niet al verschillende artikelen op mijn volkskrantblogje over dit kankergezwel in het klein?
Sterker nog!!!
Werd deze ontwikkeling al Bijbels voorzien op een moment dat Europa nog door heidenen werd bewoond?
Stond er niet beschreven dat het Verenigd Europa slechts 14 dagen zou bestaan?
Was dat alles louter waanzienige koffiedik-kijkerij?
Oh!!!
Niet voor niets hebben we Kerk en Staat officieel van elkaar gescheiden, want we zouden dan wel eens kunnen gaan twijfelen of na gaan denken over bijvoorbeeld dat wij “onze gaven niet te gelde mochten maken” en/of dat “zij die oordelen veroordeeld zouden worden”.

Laat mij ophouden met in herhalingen te vallen en/of te smijten met Bijbel-teksten alsof ik hem zelf geschreven heb.
Ik kan er ook niets aan doen dat ik “door schade en schande van mijn medemens” wat wijzer ben geworden van mijn te vroeg opgestane zielen in mijn stamboom.
Helaas werd ik bij leven al gevild.
Wil iedereen die zich kan vinden in zo’n samenkomst dit op het blogje of persoonlijk aan mij kenbaar maken?
En...
Als er dan voldoende belangstelling blijkt te bestaan zal ik Fons vragen of hij mij bij wil staan dit in goede banen te leiden en hopen dat het geen mosterd na de maaltijd wordt, want ...het laatste avondmaal wordt al voor ons voorbereid.

De zin van het progressief lijden en ‘’ belijdenis doen’’.

De zin van het lijden.
Het lijkt zo’n absurde stellingname, maar als ik dit niet had herontdekt was ik nooit aan mijn missie begonnen om te proberen onze eindtijd aan te kondigen.
Dan had ik mij slechts een doemprofeet gevoeld, die onrust zaait.
Dan was mijn vraag ‘’Wat is de zin van de evolutie’’ een zwart gat voor mij gebleven.
Die vraag hield mij lang bezig en toen ik de zin ervan inzag werd mij ook duidelijk waarom het geloof ‘’als hooppil’’ werd geintroduceerd om ons tot het bittere einde door te laten gaan.
Toen werd mij ook duidelijk waarom de Bijbel werd nagelaten ‘’in vergelijkingen, opdat men het niet zou verstaan’’.
Toen viel ook het puzzelstukje op zijn plek waarom dit ‘’Waarheidsboek’’ eindigt met de voorzegging dat ‘’het ons aan het einde der dagen rauw op de maag zou liggen’’.
Toen begreep ik ook waarom de laatste profeet -zoals de Koran ons naliet - door weinigen zou worden erkend en herkend en/of waar de gezegde vandaan kwam ‘’Al is de leugen nog zo snel, de waarheid achterhaalt haar wel’’.

Zo wat googhelend op internet kwam ik nergens iets zinnigs tegen over de zin van het lijden en dat verbaasde mij wel enigszin.
En des te meer daar de wereld nu totaal in de ban lijkt van ziekten en oorlogen.
Ik heb er hier en daar wel wat over geschreven, maar dit heeft dit medium nog niet bereikt.
Niet dat dit zo belangrijk is, maar het lijkt me toch de moeite waard.
Want het lijden aan ziekten en oorlog is wel een van de essenties van ons menszijn.
Als de mens geen lijden had gekend, was hij ook nooit op zoek gegaan naar mogelijke oorzaken, behandelingen en preventie.
Dat hij daar geen antwoord op heeft weten te vinden anders dat met gif,het mutilerend mes of radiotherapie is wel begrijpelijk, want...
Ten eerste zou een gezond lichaam al ziek worden van deze huidige bestrijdingsmiddelen.
Ten tweede is de oorzaak van ziekte gekoppeld aan erflast en ontstaan door een verkalkte brug tussen het collectief en individueel bewustzijn.
Een goede derde is onze systeemdictatuur met zijn duizenden ge- en verboden, waardoor wij niet meer kunnen zingen zoals we gebekt zijn.
En tenslotte heb ik ziekte leren zien als een reactie van de natuur om te proberen de natuurlijke symbiose tussen mens en natuur te herstellen.
Dit laatste is daarom zo interessant, omdat het uit onderzoek bleek dat de ziekte-incidence in vredestijd stijgende was en in oorlogstijd dalende.
Dus kan men hieruit concluderen dat ... als we de natuur haar gang hadden laten gaan er ook nooit oorlogen nodig waren geweest.

Het lijden aan ziekten en oorlogen is wel één van de meest in het oog springende mens-eigenschappen: eigenschappen die niet in de vrije natuur voorkomen.
Dat dit met erflast en dus met de verkalkte brug te maken heeft is wel duidelijk.
Zie: http://siegfriedbokarchief.blogspot.com/2011/02/het-corpus-callosum.html
Dat dit fenomeen en vooral oorlogen de geschiedenis hebben bepaald is wel erg overduidelijk.
De volkswijsheid zegt dan wel ‘’door schade en schande wijs’’en ‘’ van je fouten leer je’’, maar de Bijbel laat daar vreemd genoeg erg weinig over los.
Behalve dan dat de Bijbel het geen erflast, maar erfzonde noemt.
Creeerden wij daarmee ons eigen probleem?
Is dat niet zonde?
Maar volgens Bijblese voorzeggingen zouden wij hierdoor wel onze gemiddelde leeftijd verdubbelen en wel van 40 tot 80 jaar.

Het enige opmerkelijke is wel dat we in de Kerk  ook nog eens een ‘’belijdenis’’ moeten doen?
Is dat niet uiterst vreemd of toevallig?
Betekent dit niet dat wij het lijden moeten accepteren als zijnde onze uniciteit?
En dan staat er aan het eind van dit ‘’Waarheidsboek’’ duidelijk voorzegd dat ‘’onze gevolgen van die belijdenis aan ziekten en oorlogen aan het einde der dagen verdomd rauw op de maag zou liggen.
Is dit niet een contradictio interminis?
Waarom?
Deden we dan alles fout of hebben we de Bijbel totaal verkeerd geïnterpreteerd???
Zou het kunnen zijn dat denken en weten elkaars tegenpolen zijn en dat wij daardoor alles in zijn spiegelbeeld hebben opgevat?

Daarnaast is het heel opmerkelijk dat wij NOOIT tevreden lijken te zijn met wat hebben en altijd op zoek zijn naar meer en/of beter. En hoe slechter het ging des te meer gingen wij zoeken.
Een andere mensgekte - sorry, ik heb er geen ander woord voor - is dat wij het goede als eigendom normaal schijnen te vinden en het kwaad buiten ons zoeken.
Het lijkt wel of we het kwaad gewoon niet in ons IK-beleven toelaten !!!
En als we dan al een fout maken, wringen wij ons in 1001 bochten om ons schoon te praten met buiten ons liggende oorzaken.
Dat ik dit te veel dan mij lief was in de medische wereld tegenkwam behoeft - naar ik aanneem - geen betoog.
Dit is niet iets van vandaag of gisteren, maar het is door alle tijden heen wel geëvolueerd tot extreme proporties.
Het is mee geëvolueerd met de denk-evolutiesprongen en is nu tot zijn hoogtepunt gegroeid.
Nu zijn we God van ons kleine Ik-wereldje gegroeid: een Ik-wereldje dat absoluut geen tegenspraak duldt.
In de sprookjes - ooit het gesproken woord - wordt het lijden ook al verdekt verteld, alhoewel daar wel al werd nagelaten dat de mens Shiva de wereld uiteindelijk zou vernietigen.
Allemaal door dat minuscule hersendefectje???
Ja allemaal door dit defectje!!!!
Ik denk dat ik niet behoef uit te leggen dat dit vreemde gewelddadig gedrag gelijke tred heeft met de evolutie-cyclus van ziekte, want lichaam en geest [van leven] zijn immers één.
Ik heb het eerdere verhaal van ziekte-cycli niet afgemaakt, omdat het na het eerste deel al duidelijk was dat niemand daar echt op zat te wachten.
Het kan niet binnen komen, omdat de IK-God zich goed vind zoals hij is en daaraan tornen wil toch niemand voor waar aannemen.
Nu is het al een normale gezegde geworden ’’Vertrouw niemand, behalve je zelf’’ of ‘’Vertrouw niemand totdat het tegendeel bewezen is’’.

De vraag is dan natuurlijk wat die evolutiesprongen in het denken  feitelijk zijn.
Naar mijn bescheiden mening - ik kan het nooit bewijzen - zijn die evolutiesprongen niets meer dan het sprongsgewijs dichtslibben van de hersenbalk tussen het collectief en individueel bewustzijn.
Dát en dát alléén verklaart voor mij de progressie in het denken in termen van goed en kwaad beleven.
Dit sprongsgewijs gebeuren zijn de zgn. aeonische evolutieprongen, die tevens identiek lopen met de cycli van ziekten.
En/of anders gezegd: Bij de Westerse mens is die balk nu compleet dichtgeslibt en is ons oog voor de natuur niet meer dan kijken in de dierentuin.
We zijn daardoor totaal gewetenloos in de wereld komen staan.
Voelt U zich aangesproken?
Gelukkig niet, want anders was het toch geen Lucifer Galabal op de zinkende Titanic!!!
En daar komt bij dat Uw begrip over geweten een totaal andere is dan de mijne.
Als U het over geweten heeft koppelt U dit direct aan ‘’iets op zijn geweten hebben’’ en/of iets dat U fout hebt gedaan en dit hebt verzwegen.
Als ik het over geweten heb, heb ik het hooguit over iets dat ooit tot in de perfectie geweten is en waaruit ooit het geloof in een God, die aan de touwtjes trekt voortkwam.
Ja hooguit!
Want voor mij is het geweten vooral gekoppeld aan voorouders, die ons met erflast of erfzonde belast hebben.
Uit oude vertellingen - en nog aanwezig bij inheemse stammen - worden die voorouders nog wel degelijk ‘’opgeroepen’’ en daaruit ontstonden ‘’geest-oproepers’’ om iemand iets te vertellen over ons zijn nu en onze levensloop: een levensloop waar niet aan te tornen valt.
Dat waren mensen die in onze ‘’ziel’’ konden kijken en zo konden voorspellen hoe onze levensloop zich zou voltrekken.
U gelooft dit niet en kan dit niet geloven, omdat U denkt hier invloed op heeft.
Maar daar kan ik niets aan veranderen, net zoals de geschiedenis in het groot [voor alle mensen] al bepaald was voordat wij deze aarkloot begonnen leeg te vreten gelijk een sprinkhanenplaag.
Heel interessant is daarbij dat die ‘’zieleknijpende zieners’’ er nog wel zijn, maar zodra zij door die bijzondere gaven de hemel ingeprezen worden en dit ook nog te gelde gaan maken en/of zich superieur gaan voelen die gaven verdwijnen als sneeuw voor de zon.
Met andere woorden: Zuiver zien en macht zijn elkaars tegenpolen.
Ik kan het ook anders zeggen: Zien en weten zijn elkaars tegenpolen.
En dan komt dat ‘’zienerboek’’ de Bijbel met de zinsnede ‘’Aan het einde der dagen zijn we ziende blind en horende doof geworden’’.
Moet ik nog langer doorgaan met dit boek dat het merendeel van de mensen in een hoek heeft gegooid of ‘’voor de schijn’’ in de boekenkast heeft staan?

Om een lang verhaal kort te maken...
In de vele oude Vedische geschriften wordt de mens ‘’Shiva’’ vele malen genoemd als zijnde híj die de aarde zal vernietigen en daar zijn wij nu met z’n allen mee bezig.
En dan met name de Westerse mens, die zijn wereldhegemonie te danken heeft aan de laatste evolutiesprong - daterend uit de vroeg Griekse tijd - en waardoor wij totaal gewetenloos zijn geworden.
Ja!!! Met z’n allen en niemand uitgezonderd zijn wij Westelingen schuldig aan de mass-destruction van deze planeet.
Pas als dát aspect van ons Zijn keihard is binnengekomen en men beseft dit tot op het bot, kan de rest van het verhaal slechts als aanvulling worden gelezen.
Natuurlijk legde ik de schuldvraag over mijn verkettering eerst buiten mijzelf, maar toen ik eenmaal besefte hoe cycli nadeloos door kosmische wetmatigheden tot stand kwamen kon ik niet anders dan concluderen dat ‘’het is wat het is’’ en/of perfect in de sterren geschreven stond.
Ik schopte tegen lucht en voelde me langzamerhand machteloos.
Dat leidde tot mijn uitleggende dromen, waardoor ik steeds verder van het hedendaagse leven verwijderd raakte.
En daarom bleek na jaren van schrijven over iets dat ik om niets en door schade en schande  gekregen had zeker aan de buitenkant totale utopie.
Sommigen gingen ermee aan de haal en werden als ‘’discipelen nog fanatieker dan de meester’’ [haha] en het gros heeft het verketterd alsof ik de Bijbel zelf geschreven heb.
Het zal pas echt zijn plekje vinden als iedereen roept ‘’Oh God, waarom hebt gij mij verlaten’’ en dan...
Dan komen de doodgewaande voorouders één voor één uit hun graven en komt iedereen met een schoon geweten terug waarvan hij/zij vandaan kwam.
‘’Uit stof zijt gij geboren en tot stof zult gij wederkeren.’’
En over de zin van dit lijden...
Alle energie die wij in research stopten om oplossingen te vinden voor onze zelf gecreeerde problemen leverde in termen van evolutie [ook een proces van progressieve energie-vrijmaking] dat de aarde niet alleen op temperatuur bleef, maar ook nog eens als een cirkelgang om de zon bleef draaien.
En waar leidde die research tenslotte toe...
Tot een mensenplaag, die -zoals de Bijbel voorzegde - gelijk een sprinkhanenplaag  de aarde zou leegvreten.
En dit is essentieel, want...
De mens die naast zijn naast zijn warmte-vrijmakende stofwisseling ook het vuur en tenslotte kernenergie als zijnde de kern van energie van het kosmische bewegen vond en dit nu al veelvuldig gebruikt.
En zo konden wij groeien naar kosmische gelijkheid van het kosmisch Yang en Yin en Bijbels nagelaten als de groei van gelijkheid van man en vrouw.
Dit was ons nagelaten door de Maya’s met hun baktun-theorie, die daarmee de key of life vonden.

Zie in archief o.a.
http://www.vkblog.nl/bericht/52529/Het_/%22Da_Vinci_Complot/%22
of
http://www.wetenschap-eindtijd.com/de_zin_planetaire_leven/de_zin_planetaire_leven.html
of...
http://www.vkblog.nl/bericht/322463/De_zin_van_evolutie_voor_kosmisch_welzijn
of...
http://www.vkblog.nl/bericht/208483/De_mens_als_zijnde_de_sleutel_tot_onsterfelijkheid.

Is dat niet geniaal en/of een Gods wonder?

Denkevolutie deel 2 : De verachtingscyclus

Ik had dit stukje ook mijn ‘’Hoogmoed voor de val” kunnen noemen, want ik had echt gedacht dat ik meer zou oogsten in 10 jaar dan een handje vol ‘’gelovers’’ in Gods woord.

“Wie zaait die oogst”, zei de boer en hij ploegde voort.
Na zo’n 12 geocities-sites, een Confissius website, een Wetenschap-eindtijd website, een volkskrantblog en zo’n 10 boeken waarin ik probeerde...
Ja wat probeerde ik eigenlijk?
Ik probeerde via dialoog dieper in de spelonken van ons zijn door te dringen.
Maar het tegendeel was waar.
Met mijn schrijven ging ik verder de diepte in, omdat ik als angsthaas geen fouten durfde te maken in mijn ‘’openbaringen’’.
Ik probeerde dieper door te dringen in een onvoorstelbare wijsheid uit vervlogen tijden, die voor één mens eigenlijk te veel omvattend is en toch zo simpel is... als men weet!
Ik had met mijn poging tot dialoog natuurlijk wel een voorsprong, want ik was er al decennia mee bezig.
En/of, ik was al een kleine ‘’ervaringsdeskundige’’ in een zoektocht, die ooit heette “Zie en verbaas U”.
Natuurlijk was mijn slotconclusie niet één van de leukste en/of iets waar we liever niet over praten: de eindtijd waarin we leven.
Een eindtijd en/of de op handen zijnde dood voor individu en collectief.
Bovendien werd ik erin bijgestaan door mijn doodgewaande voorvaderen, die één voor één uit hun graven herrezen als gevolg van schade en schande van mijn medemens.
Door hen was ik ook mijn status al verloren!
Dit was achteraf wel het mooiste cadeautje, want status is als een standbeeld dat maar één kant opkijkt.
Nu zegt dat U niets, terwijl U denkt dat U weet wat ik bedoel.
Iedereen heeft toch een standpunt en zeker ten aanzien van goed of kwaad.
Men is vóór of men is tegen en vragen stellen maakt je kwetsbaar.
Dat is ook de reden dat - zeker “en publique” er geen vragen worden gesteld en zelfs niet als men een nickername heeft.
Angst ...Angst... en nogmaals Angst!!!

Nu terugkijkend naar mijn bizarre leven stond alles al in mijn genen beschreven.
Ik was geen kleine “ervaringsdeskundige”, maar ik als ikje was het topje van een ijsberg waar net het kopje van te zien was.
In 1979 schreef ik het eerste boekje met als titel “Kanker... noodzaak?”, niet voor niets met een groot vraagteken, want ik wist het nog echt niet!
De krab die de aarde leegvreet is de cover van dit boekje en getekend door een oude schoolvriend. Toen wist ik dus al zeker dat dit te gebeuren stond.
Vraag me niet hoe, want ik voelde het.
De animatie werd pas later door een Engelse vriend gemaakt.
Ik was nog een blinde en zoekende in de woestijn en dat maakte waarschijnlijk dat ik de de pers haalde.
Vreemd als ik nu terugkijk en tezelfdertijd lachwekkend, want stond er niet geschreven “Alles weten maakt niet gelukkig” en “Zalig zijn de armen van geest”?
Als ik het toen al geweten had, was ik waarschijnlijk al direct gehangen door wereldse ‘’ervaringsdeskundigen’’.
Iets minder werd het al toen ik een tweede boekje ‘excarneerde’ met als titel “Ik denk dat ik weet, maar ik weet niet dat ik denk” [1982].
De kritiek luidde: “De titel had je moeten omdraaien”! Men snapte het niet.
Ondertussen was ik door volk en vaderland al in de banvloek verheven met mijn lezing “Cancer, it’s like economy”: een wereldse kanker die nu terminaal is.
Mijn eerste grote artikel in ‘s werelds gerenommeerde blad Medical Hypotheses ging over een cel en... totaal onbewust bewust tekende ik die cel als de aarde met een celatmosfeer, waarin zich processen afspelen, die nu 30 jaar later als twee druppels water identiek is met die van Moeder Aarde met haar atmosfeer.
Onvoorstelbaar maar waar!
En dan moet U zich voorstellen dat ik ook nog dyslectisch ben, waardoor in echt alleen door schade en schande iets wijzer kon worden. Want boeken lezen kon ik niet!!
Het zat er in en kwam er allemaal uit.
En het kon er pas echt goed uitkomen, nadat ik mij als moderne monnik 15 jaar had terugetrokken uit de woelige wereld: een wereld waar ik verguist was door zogenaamde ‘’ervaringsdeskundigen’’ en...
Wat direct geloofd werd door het voetvolk... zal ik maar zeggen.
Was dat ook wat de geleerden van weleer te beurt viel en waardoor zij zich terugtrokken uit de wereld? Zij stuurden ook niet voor niets afgazant Jesus in de wereld, die dan ook direct vermoord werd.
Ik vrees dat de geschiedenis van mijn levensboom zich, gelijk die van de geschiedenis zelf,  herhaalt tot het einde der dagen.
En wat is het resultaat???
Zij noemden het niet voor niets “de verachtingcyclus”’: een verachting van het weten!!!

Op een handje vol discipelen na - die blij zijn met het weten - word ik werelds vergald alsof ik een melaatse ben.
En wat houdt me nog net op de been?
Is de volkswijsheid niet ‘’Wie schrijft die blijft’’?
Maar mijn schrijfader begint nu op te raken door gebrek aan feed back en... support.
Dit is zeker geen aanval richting  hen die het verhaal wat ik van mijn ‘’ervaringsdeskundigen’’ mocht ontvangen geloven.
Ook zij staan onmachtig in de wereld en zelfs nog onmachtiger dan ik, want ik heb alle bewijzen voorhanden en kan daarmee spelen.
Sorry mensen dat ik jullie dit vroeg, want ik vroeg het onmogelijke van jullie.
Ik vroeg het onmogelijke van jullie, gelijk ik het onmogelijke van mijzelf eiste: de waarheid boven tafel brengen in een tijd dat we ziende blind en horende doof zijn verworden.
Dat is toch bluddy nonsens???
Je zegt toch ook niet tegen een melaatse dat hij er niet uitziet!!!

Vannacht werd ik wakker met het woord ‘’ervaringsdeskundige’’.
Het was of een stem zei ...Kijk naar dat woord!!!
Of ik het wilde of niet ik moest aan mijn vader denken, die vaak uitriep ‘’Iedere boerenlul kan dokter worden. Je moet gewoon regeltjes instampen en toepassen’’.
Maar is dat niet zo met iedere studie? Het zijn toch slechts truckjes?
Sterker nog!!!
Als je van hart en nieren al specialist bent, ben je pas écht ‘’ervaringsdeskundige’’.
Dan ben je kritisch zonder dat je beseft dat je een voorouderlijk ‘’geweten’’ hebt.
Geen wonder dat - zo ver ik weet - géén van mijn hoogleraren geweten hadden, evenals mijn medische medestudenten.
Het zijn net gelovigen!!!
‘’Zalig zijn de armen van geest” ....zal ik maar zeggen.
Je kunt ze alles wijs maken.
Zelfs dat gif voor een ziek lichaam gezond is of dat rotte plekken moeten worden uitgesneden alsof het een rotte appel is, die je toch wilt opeten.
Het zijn pure gewetenlozen!!!
Duizenden dingen gingen door mijn kop...
Toen wist ik waar het woord vandaan kwam.
Ik was binnen 2 weken geconfronteerd met iets dat ‘’gekker is dan gek’’.
Ik dacht dat dat niet kon, maar ...
Jonge mensen die in psychisch noodweer waren terechtgekomen, krijgen nu een opleiding tot ‘’ervaringsdeskundige’’.
Is het niet onvoorstelbaar!!!
Geef het poppetje een naam en hij danst toch als een clown?!!
Status, statuut en/of standbeeld zonder geweten.
Dat is de wereld van vandaag.
Gelooft U het niet????
De zoon van een fruitteler is nu minister van Financiën.
Een ex-babysitster is nu minister van Volksgezondheid.
Moet ik ze allemaal langs gaan? Neen toch????
Aan het hoofd van onze natie staat een geflipte concertpianist.
Als dat alles geen omkerings- of verachtingscyclus is, weet ik het ook niet meer.
Ervaringsdeskundigen in hart en nieren ?
Natuurlijk kan ik het omkeren, want alles heeft twee kanten en een gulden middenweg is helaas niet voor ons weggelegd.
Daar zit immers onze tekortkoming: die verdomde verkalkte brug in onze hersenpan.
Zijn het niet de kleine dingen dit het hem doen?
Dus kan ik met even veel recht onze regering de hemel inprijzen, want...
- De minister van Financiën laat zich geen appels voor citroenen verkopen in deze grootste crisis ooit.
- De minister van Volksgezondheid is op haar plaats in deze kindsheidsfase van de cultuur en...
- Onze President is de dirigent  op de zinkende Titanic en/of op  ons ‘’Lucifer Galabal”.

Sorry mensen,
Ik was van plan om het moeilijkste stukje van mijn puzzel met U te delen: de vraag die ik mij stelde toen ik bijna verantwoording moest afleggen voor mijn edelslagers-mes.
‘’Waarom stijgt het aantal ziekten nu na de oorlog werkelijk de pan uit en waarom het een direct gevolg is van de collaps van ons denken.”
Het aantal ziekenhuizen en doktoren is nog nooit zo hard gegroeid.
Is het niet nog bizarder dat wetenschappelijk onderzoek heeft aangetoond dat in vredestijd de ziekte-incidence stijgt en in oorlogstijd daalt?
Is dat niet uiterst vreemd?
Ik had op zijn minst verwacht dat mijn stellingname ‘’Lachen is gezondmakend’’ U als een bok op de haverkist zou doen aanvallen.
Maar U bleek reeds ‘’overvoerd’’.
Het was voor mij althans het moeilijkste stukje in die immense puzzel.
Mag ik onze progressieve verzieking van lichaam en geest nog even laten rusten?
Misschien is het zelfs wel beter om het te laten liggen tot na de zondvloed, want...
Hoe was het ook weer?
Zalig zijn de armen van geest.
En het is immers toch zinloos; zelfs als U denkt er wijzer van te worden!?

Ziende blind en horende doof aan het einde der dagen.

We hebben net een feestelijke studenten-demonstratie gehad, waar ook nog eens zo’n 1000 alien-achtige Hoog-verhevenen mee meeliepen.
Het was werkelijk het “Theater van de Zot” in mijn ogen.
En het zal U niet verbazen dat de vooruitziende krant NRC er direct op in sprong en er schande van sprak, want Hollanditis behoort niet voor niets tot de meest “innoverende landen van de wereld”.
Het was een weblog, waarop natuurlijk - zou ik zeggen - medestanders van onze ‘’beschaving’’ direct reageerden.
http://weblogs.nrc.nl/opklaringen/2011/01/22/hoger-onderwijs-is-geen-luxe-en-mag-best-kwieker/
Ware het niet dat er één criticus in dit circus aanwezig was , dan had ik er zeker niet op gereageerd.

Gisteren plaatste ik een advertentie in Neerlands dagbladen in een laatste poging opgeleide kennis-vergaarders op technologisch of theologisch gebied uit te nodigen voor een harde discussie omtrent de waanzienige waarde van onze technologische REVOLUTIE.
Vanmorgen kijkend naar het resultaat op de weblog, zag ik het resultaat.
De website was doodgevallen.
Het spijt me, maar hoe jammer ik het ook vind dat mijn herontdekking van Oude Wijsheid en onze Moderne Domheid zal door onze totale verwordenheid in de kindsheids-fase onze cultuur
echt geen aandacht krijgen.
Het is wat het is.


Hier nog de reactie op NRC, die natuurlijk nog door hoogopgeleide journalisten moet worden beoordeeld op validiteit.
Ik ben wel blij met de kritische reactie van Marinus de Borst en wil daar graag iets dieper op doorgaan met de vraag “Wat heeft onze technologie ons gebracht”?
We creëerden een mensenplaag, die nu de aarde in razend tempo leegvreet.
En om die mensenplaag te voeden moest de technologie worden ingezet met zijn genetische manipulatie van zaden, waardoor de opbrengst groter werd.
Maar hiervan is nu onomstotelijk vastgesteld dat het de bio-structuur van de bodem zodanig verandert, dat er na ongeveer 10 jaar een totaal onvruchtbare aarde achterblijft.
We hebben een denk-machine ontworpen naar het model van ons hersen-functioneren, omdat wij het zo ingewikkeld hebben gemaakt.
Maar de aanstormende jeugd kan – om het te simplificeren – nu niet meer hoofdrekenen, want er is een machientje voor.
En helaas is deze lijst nog tientallen malen langer te maken.

Jaja …we leven in een tijd van technologische RE-volutie.
Iedereen loopt ervan bol van trots, maar de nadelen blijken we er niet van te willen zien.
Zijn we echt allemaal gek geworden?
Velen noemen het doemdenken en denken dat onze technologie wel weer een oplossing vindt, maar het is niet voor niets dat de angst voor morgen steeds grotere vormen aanneemt.

Ik was ooit begonnen als medisch specialist en mij afvragen waarom de ziekte-incidence gelijk tred hield met het aantal dokters, was voor collegae en hoogleraren “waanzienigheid”.
Nu – zo’n 40 jaar later – kan ik met aan zekerheid grenzende waarschijnlijkheid zeggen, dat ziekte een reactie is van de natuur op ons onnatuurlijk gedrag en dat onnatuurlijk gedrag is onze “Technologische REVOLUTIE”.
En ons voorland is … zie: http://www.youtube.com/user/siegfriedbok

Zijn we echt ziende blind en horende doof geworden aan het einde onzer dagen … zoals de Bijbel voorzegde?