Vanmorgen [ Donderdag j.l.] kreeg ik twee bijzondere mailtjes.
De eerste was een uitnodiging voor een lezing over jongeren , religie en zingeving met als titel “Generatie IK: Het collectieve geloof in onszelf”
De tweede was van Fons, die het boekwerk “Borderlinetimes” van de Belgische psycholoog Dirk de Wachter had gelezen en dit graag met ons wil delen, nadat hier op het blogje recent al wat opmerkingen over waren geweest.
De eerste uitnodiging heb ik afgewezen , maar de tweede is hierin - ook voor mij als “borderliner” vele malen interessanter en heeft in mijn ogen veel raakvlakken met het recente verhaal van de transsexuele mens ,waarin ik voor mijzelf - en misschien voor anderen - de ziektecycli die zich aeonisch herhalen kon inpassen.
Het is een aeonisch weerkerend gevecht tussen het lager bewustzijn en/of het Ik Bewustzijn en/of het Ego en het hoger bewustzijn en/of het Collectief Bewustzijn en/of het Alterego.
En in het weten dat het Alterego als zijnde yinne energie tijdens zo’n energtische cyclus ongeveer 8 % sterker wordt dan het Ego, moet het Ego uiteindelijk zijn meerdere erkennen aan die “hogere macht” en/of vecht zich dood..
Het is één van de vele “uitwassen” van onze verkalkte brug die onze zielelast in emotionele belevingen in goed en kwaad met der tijd steeds extremer maakt totdat ...de bom in onze hersenen barst en wat in extreme gevallen leidt tot een rode punt op het voorhoofd..
Dit is een ontwikkeling die zich met name in de eindfase van een heersende cultuur voordoet, waardoor deze cultuur zichzelf verzwakt en vernietigt.
Enkele voortekenen van dit - in de litteratuur bekend staande - borderline-syndroom zijn o.a. onevenwichtigheid, onzekerheid, linkshandigheid en dyslexie.
Maar ik vrees dat Dirk de Wachter hieromtrent andere beeltenissen maakt, want over het onderwerp “de unieke mens” leren wij niet anders dan dat wij zéér bijzonder en intelligent zijn..
Mag ik U meenemen naar hetgeen Fons over dit boek te vertellen heeft?
Siegfried
De voorbije vakantie heb ik als ‘welvarend westerling’ doorgebracht in een ‘gecreeërde
oase’ in het land der Farao’s waar, als men de kraan dichtdraait, alles binnen een dag dood
is behalve de onvoorstelbaar mooie onderwaterwereld dan……. naast het bewonderen en
verwonderen hiervan mocht ik ook, een in mijn ogen veelzeggend, boek lezen.
“Borderlinetimes”
Het boek is geschreven door de Belgische ‘psycholoog Dirk de Wachter.
Om te beginnen vond ik de meest opmerkelijke overeenkomstigheid met de boeken van jouw
Siegfried, dat Dirk de Wachter in zijn bewoordingen ook tot de ontdekking leek te komen
dat datgene waarmee hij zijn dagelijks brood poogt te verdienen een redelijk kansloze en dus
onduurzame missie lijkt te zijn /worden.
Er komen steeds meer psychologen maar tegelijkertijd ook steeds meer ‘geesteszieken’
met de daarbij behorende diagnostiek en dus ‘label’ of zo we willen ‘status’…(want anders
worden de kosten niet vergoed)….het beestje moet verzekeringstechnisch een naam hebben.
Met getalsmatige bewijzen toont hij aan dat ‘wij’ ons allemaal steeds gekker en vooral
individualistischer gedragen en dat er bijna geen ‘normale’ mensen meer lijken te zijn die
dienend aan het collectief willen/kunnen zijn, waardoor de chaos groeit.
Wat normaal of beter gezegd de norm van de meerderheid is, weet ook hij inmiddels al lang
niet meer maar hij bewijst, ook weer met getallen uit eigen en anders bevindingen, dat mensen
hun eigen ‘zijn’ slechts in de meerderheid “proberen terug te vinden” via populistische radio
en TV programma’s en de ‘sociale media’ als bv facebook (die hij al snel tot ‘antisociale
media’ vernoemd).
De dualiteit of ‘het Borderlinesyndroom’ is hiermee tot in de spelonken van ‘de meesten’ in
deze westerse wereld binnengedrongen en verworden tot een ‘overlevingsmechanisme’.
Als je vandaag de dag niet actief kijkt, presteert en positiviteit(ha ha ) laat zien dmv
zgn ‘likes’ dan wel ‘unlikes’ heb je géén mening en hoor je niet bij de groep en ben je dus
weer teruggeworpen op ‘jezelf’ in de reële tijd ’……..want je lijkt nergens bij te horen.
Zo creëren wij aan de ene kant een steeds meer maakbare ‘virtuele’ wereld waarin wij wel
gelukkig lijken te zijn terwijl wij dat aan de andere kant in de ‘reële wereld’realiteit steeds
minder zijn omdat daar juist de onmaakbaarheid steeds meer duidelijk wordt.!
Ik citeer
“het blijkt dat mensen na de eerste euforie van een cosmetische ingreep vaak gelukkig zijn
(als een soort placebo) waarna vaak een terugval/depressie komt naar de werkelijkheid”
“Ditzelfde geldt voor al onze beloningssystemen in de vorm van cijfers, beoordelingen,
bonussen enz”.
.
Net als doktoren kunnen deze ‘kunstgrepen’ slechts tijdelijk ‘beter’ maken….als een soort
symptoombestrijding..maar de werkelijke essentie/bron van het probleem blijft uit.
Ook al zegt ons geweten/intuïtie(of wat daarvan nog over is ) dat er ergens iets niet lijkt te
kloppen walst het verstand er Direct(maar tijdelijk) overheen en is de ‘tweestrijd’ een feit..
Dat men dan door psychologen / antidepressiva en allerhande alternatieve therapieën weer
geestelijk op de been komen kan is dan ook vaak een tijdelijke illusie omdat de diepere
reden die ons ‘afwijkend gedrag’ veroorzaakt onbesproken blijft….terwijl jij juist wel een
antwoord hierop probeert te geven op allerlei manieren (boeken blog brieven enz) en al zo
lang.!
Ik had dan ook verwacht(….) dat het boek, omdat het zo goed verkoopt (inmiddels 12e druk)
dan ook wel iets van een ‘maakbaarheid’ of oplossing zou brengen maar dat heb ik (nog) niet
echt kunnen vinden
Hoe komt het dan, dat zo een boek toch zo goed verkoopt en de geschriften en vele boeken
van jouw Siegfried liggen te verschimmelen in je wijnkelder(tje) vraag ik mijzelf dan af….?
Mijn voorzichtige poging hierop een antwoord bij mijzelf te vinden is slechts deze….
.Zou dan ook hier weer de individuele (h)erkenning die in dit boek lijkt te vinden ervoor
zorgen dat mensen zich kunnen identificeren met de ‘meerderheid’ en er dus bij het ego een
soort van bevestiging van ONS ziektebeeld aan het ontstaan is waardoor ‘IK’ er toch weer bij
hoort in alle gekheid.??
Als ik voor mijzelf spreek lijkt dat er veel op want ook ik ga gewoon door met
mijn ‘egocentrisch’ bestaan/overleven ook al probeer ik af en toe als compensatie toch iets
terug te ‘geven’ aan het bedachte collectief….. en ben dus telkens in ‘gevecht met de border’
Kortom deze gedachtekronkels teruglezend ben ik al mijn opgedane energie weer aardig aan
het verspelen….en werk zo onbewust toch mee aan mijn/ons universele doel.
Deze samenvatting van het boek heb ik dus vooral voor mijzelf geschreven en naar jouw
gestuurd omdat ik zo benieuwd ben en er zoveel vragen opborrelen of jij en andere lezers
of sowieso mensen met ervaring in een ‘borderlinebestaan’ hier (h)erkenningen, vragen,
meningen of zelfs ‘oplossingen’ in kunnen vinden en nogmaals… uit verbazing over het
aantonen van zijn (Dirk de Wachter) en onze machteloosheid in het menselijk bestaan.
Ik spreek dan ook de wens uit dat iedere lezer die de behoefte voelt hierover wat te delen dit
ook hier daadwerkelijk doet want in mijn beleving kan dit boek een ijsbreker en eyeopener
zijn om de weg vrij te maken voor erkenning jouw ‘hervonden’ verhaal over de ‘borderline’
ofwel afscheiding tussen ons ‘denken’ en ons ‘weten’
Dankjewel
Fons
.
