De zin van het progressief lijden en ‘’ belijdenis doen’’.

De zin van het lijden.
Het lijkt zo’n absurde stellingname, maar als ik dit niet had herontdekt was ik nooit aan mijn missie begonnen om te proberen onze eindtijd aan te kondigen.
Dan had ik mij slechts een doemprofeet gevoeld, die onrust zaait.
Dan was mijn vraag ‘’Wat is de zin van de evolutie’’ een zwart gat voor mij gebleven.
Die vraag hield mij lang bezig en toen ik de zin ervan inzag werd mij ook duidelijk waarom het geloof ‘’als hooppil’’ werd geintroduceerd om ons tot het bittere einde door te laten gaan.
Toen werd mij ook duidelijk waarom de Bijbel werd nagelaten ‘’in vergelijkingen, opdat men het niet zou verstaan’’.
Toen viel ook het puzzelstukje op zijn plek waarom dit ‘’Waarheidsboek’’ eindigt met de voorzegging dat ‘’het ons aan het einde der dagen rauw op de maag zou liggen’’.
Toen begreep ik ook waarom de laatste profeet -zoals de Koran ons naliet - door weinigen zou worden erkend en herkend en/of waar de gezegde vandaan kwam ‘’Al is de leugen nog zo snel, de waarheid achterhaalt haar wel’’.

Zo wat googhelend op internet kwam ik nergens iets zinnigs tegen over de zin van het lijden en dat verbaasde mij wel enigszin.
En des te meer daar de wereld nu totaal in de ban lijkt van ziekten en oorlogen.
Ik heb er hier en daar wel wat over geschreven, maar dit heeft dit medium nog niet bereikt.
Niet dat dit zo belangrijk is, maar het lijkt me toch de moeite waard.
Want het lijden aan ziekten en oorlog is wel een van de essenties van ons menszijn.
Als de mens geen lijden had gekend, was hij ook nooit op zoek gegaan naar mogelijke oorzaken, behandelingen en preventie.
Dat hij daar geen antwoord op heeft weten te vinden anders dat met gif,het mutilerend mes of radiotherapie is wel begrijpelijk, want...
Ten eerste zou een gezond lichaam al ziek worden van deze huidige bestrijdingsmiddelen.
Ten tweede is de oorzaak van ziekte gekoppeld aan erflast en ontstaan door een verkalkte brug tussen het collectief en individueel bewustzijn.
Een goede derde is onze systeemdictatuur met zijn duizenden ge- en verboden, waardoor wij niet meer kunnen zingen zoals we gebekt zijn.
En tenslotte heb ik ziekte leren zien als een reactie van de natuur om te proberen de natuurlijke symbiose tussen mens en natuur te herstellen.
Dit laatste is daarom zo interessant, omdat het uit onderzoek bleek dat de ziekte-incidence in vredestijd stijgende was en in oorlogstijd dalende.
Dus kan men hieruit concluderen dat ... als we de natuur haar gang hadden laten gaan er ook nooit oorlogen nodig waren geweest.

Het lijden aan ziekten en oorlogen is wel één van de meest in het oog springende mens-eigenschappen: eigenschappen die niet in de vrije natuur voorkomen.
Dat dit met erflast en dus met de verkalkte brug te maken heeft is wel duidelijk.
Zie: http://siegfriedbokarchief.blogspot.com/2011/02/het-corpus-callosum.html
Dat dit fenomeen en vooral oorlogen de geschiedenis hebben bepaald is wel erg overduidelijk.
De volkswijsheid zegt dan wel ‘’door schade en schande wijs’’en ‘’ van je fouten leer je’’, maar de Bijbel laat daar vreemd genoeg erg weinig over los.
Behalve dan dat de Bijbel het geen erflast, maar erfzonde noemt.
Creeerden wij daarmee ons eigen probleem?
Is dat niet zonde?
Maar volgens Bijblese voorzeggingen zouden wij hierdoor wel onze gemiddelde leeftijd verdubbelen en wel van 40 tot 80 jaar.

Het enige opmerkelijke is wel dat we in de Kerk  ook nog eens een ‘’belijdenis’’ moeten doen?
Is dat niet uiterst vreemd of toevallig?
Betekent dit niet dat wij het lijden moeten accepteren als zijnde onze uniciteit?
En dan staat er aan het eind van dit ‘’Waarheidsboek’’ duidelijk voorzegd dat ‘’onze gevolgen van die belijdenis aan ziekten en oorlogen aan het einde der dagen verdomd rauw op de maag zou liggen.
Is dit niet een contradictio interminis?
Waarom?
Deden we dan alles fout of hebben we de Bijbel totaal verkeerd geïnterpreteerd???
Zou het kunnen zijn dat denken en weten elkaars tegenpolen zijn en dat wij daardoor alles in zijn spiegelbeeld hebben opgevat?

Daarnaast is het heel opmerkelijk dat wij NOOIT tevreden lijken te zijn met wat hebben en altijd op zoek zijn naar meer en/of beter. En hoe slechter het ging des te meer gingen wij zoeken.
Een andere mensgekte - sorry, ik heb er geen ander woord voor - is dat wij het goede als eigendom normaal schijnen te vinden en het kwaad buiten ons zoeken.
Het lijkt wel of we het kwaad gewoon niet in ons IK-beleven toelaten !!!
En als we dan al een fout maken, wringen wij ons in 1001 bochten om ons schoon te praten met buiten ons liggende oorzaken.
Dat ik dit te veel dan mij lief was in de medische wereld tegenkwam behoeft - naar ik aanneem - geen betoog.
Dit is niet iets van vandaag of gisteren, maar het is door alle tijden heen wel geëvolueerd tot extreme proporties.
Het is mee geëvolueerd met de denk-evolutiesprongen en is nu tot zijn hoogtepunt gegroeid.
Nu zijn we God van ons kleine Ik-wereldje gegroeid: een Ik-wereldje dat absoluut geen tegenspraak duldt.
In de sprookjes - ooit het gesproken woord - wordt het lijden ook al verdekt verteld, alhoewel daar wel al werd nagelaten dat de mens Shiva de wereld uiteindelijk zou vernietigen.
Allemaal door dat minuscule hersendefectje???
Ja allemaal door dit defectje!!!!
Ik denk dat ik niet behoef uit te leggen dat dit vreemde gewelddadig gedrag gelijke tred heeft met de evolutie-cyclus van ziekte, want lichaam en geest [van leven] zijn immers één.
Ik heb het eerdere verhaal van ziekte-cycli niet afgemaakt, omdat het na het eerste deel al duidelijk was dat niemand daar echt op zat te wachten.
Het kan niet binnen komen, omdat de IK-God zich goed vind zoals hij is en daaraan tornen wil toch niemand voor waar aannemen.
Nu is het al een normale gezegde geworden ’’Vertrouw niemand, behalve je zelf’’ of ‘’Vertrouw niemand totdat het tegendeel bewezen is’’.

De vraag is dan natuurlijk wat die evolutiesprongen in het denken  feitelijk zijn.
Naar mijn bescheiden mening - ik kan het nooit bewijzen - zijn die evolutiesprongen niets meer dan het sprongsgewijs dichtslibben van de hersenbalk tussen het collectief en individueel bewustzijn.
Dát en dát alléén verklaart voor mij de progressie in het denken in termen van goed en kwaad beleven.
Dit sprongsgewijs gebeuren zijn de zgn. aeonische evolutieprongen, die tevens identiek lopen met de cycli van ziekten.
En/of anders gezegd: Bij de Westerse mens is die balk nu compleet dichtgeslibt en is ons oog voor de natuur niet meer dan kijken in de dierentuin.
We zijn daardoor totaal gewetenloos in de wereld komen staan.
Voelt U zich aangesproken?
Gelukkig niet, want anders was het toch geen Lucifer Galabal op de zinkende Titanic!!!
En daar komt bij dat Uw begrip over geweten een totaal andere is dan de mijne.
Als U het over geweten heeft koppelt U dit direct aan ‘’iets op zijn geweten hebben’’ en/of iets dat U fout hebt gedaan en dit hebt verzwegen.
Als ik het over geweten heb, heb ik het hooguit over iets dat ooit tot in de perfectie geweten is en waaruit ooit het geloof in een God, die aan de touwtjes trekt voortkwam.
Ja hooguit!
Want voor mij is het geweten vooral gekoppeld aan voorouders, die ons met erflast of erfzonde belast hebben.
Uit oude vertellingen - en nog aanwezig bij inheemse stammen - worden die voorouders nog wel degelijk ‘’opgeroepen’’ en daaruit ontstonden ‘’geest-oproepers’’ om iemand iets te vertellen over ons zijn nu en onze levensloop: een levensloop waar niet aan te tornen valt.
Dat waren mensen die in onze ‘’ziel’’ konden kijken en zo konden voorspellen hoe onze levensloop zich zou voltrekken.
U gelooft dit niet en kan dit niet geloven, omdat U denkt hier invloed op heeft.
Maar daar kan ik niets aan veranderen, net zoals de geschiedenis in het groot [voor alle mensen] al bepaald was voordat wij deze aarkloot begonnen leeg te vreten gelijk een sprinkhanenplaag.
Heel interessant is daarbij dat die ‘’zieleknijpende zieners’’ er nog wel zijn, maar zodra zij door die bijzondere gaven de hemel ingeprezen worden en dit ook nog te gelde gaan maken en/of zich superieur gaan voelen die gaven verdwijnen als sneeuw voor de zon.
Met andere woorden: Zuiver zien en macht zijn elkaars tegenpolen.
Ik kan het ook anders zeggen: Zien en weten zijn elkaars tegenpolen.
En dan komt dat ‘’zienerboek’’ de Bijbel met de zinsnede ‘’Aan het einde der dagen zijn we ziende blind en horende doof geworden’’.
Moet ik nog langer doorgaan met dit boek dat het merendeel van de mensen in een hoek heeft gegooid of ‘’voor de schijn’’ in de boekenkast heeft staan?

Om een lang verhaal kort te maken...
In de vele oude Vedische geschriften wordt de mens ‘’Shiva’’ vele malen genoemd als zijnde híj die de aarde zal vernietigen en daar zijn wij nu met z’n allen mee bezig.
En dan met name de Westerse mens, die zijn wereldhegemonie te danken heeft aan de laatste evolutiesprong - daterend uit de vroeg Griekse tijd - en waardoor wij totaal gewetenloos zijn geworden.
Ja!!! Met z’n allen en niemand uitgezonderd zijn wij Westelingen schuldig aan de mass-destruction van deze planeet.
Pas als dát aspect van ons Zijn keihard is binnengekomen en men beseft dit tot op het bot, kan de rest van het verhaal slechts als aanvulling worden gelezen.
Natuurlijk legde ik de schuldvraag over mijn verkettering eerst buiten mijzelf, maar toen ik eenmaal besefte hoe cycli nadeloos door kosmische wetmatigheden tot stand kwamen kon ik niet anders dan concluderen dat ‘’het is wat het is’’ en/of perfect in de sterren geschreven stond.
Ik schopte tegen lucht en voelde me langzamerhand machteloos.
Dat leidde tot mijn uitleggende dromen, waardoor ik steeds verder van het hedendaagse leven verwijderd raakte.
En daarom bleek na jaren van schrijven over iets dat ik om niets en door schade en schande  gekregen had zeker aan de buitenkant totale utopie.
Sommigen gingen ermee aan de haal en werden als ‘’discipelen nog fanatieker dan de meester’’ [haha] en het gros heeft het verketterd alsof ik de Bijbel zelf geschreven heb.
Het zal pas echt zijn plekje vinden als iedereen roept ‘’Oh God, waarom hebt gij mij verlaten’’ en dan...
Dan komen de doodgewaande voorouders één voor één uit hun graven en komt iedereen met een schoon geweten terug waarvan hij/zij vandaan kwam.
‘’Uit stof zijt gij geboren en tot stof zult gij wederkeren.’’
En over de zin van dit lijden...
Alle energie die wij in research stopten om oplossingen te vinden voor onze zelf gecreeerde problemen leverde in termen van evolutie [ook een proces van progressieve energie-vrijmaking] dat de aarde niet alleen op temperatuur bleef, maar ook nog eens als een cirkelgang om de zon bleef draaien.
En waar leidde die research tenslotte toe...
Tot een mensenplaag, die -zoals de Bijbel voorzegde - gelijk een sprinkhanenplaag  de aarde zou leegvreten.
En dit is essentieel, want...
De mens die naast zijn naast zijn warmte-vrijmakende stofwisseling ook het vuur en tenslotte kernenergie als zijnde de kern van energie van het kosmische bewegen vond en dit nu al veelvuldig gebruikt.
En zo konden wij groeien naar kosmische gelijkheid van het kosmisch Yang en Yin en Bijbels nagelaten als de groei van gelijkheid van man en vrouw.
Dit was ons nagelaten door de Maya’s met hun baktun-theorie, die daarmee de key of life vonden.

Zie in archief o.a.
http://www.vkblog.nl/bericht/52529/Het_/%22Da_Vinci_Complot/%22
of
http://www.wetenschap-eindtijd.com/de_zin_planetaire_leven/de_zin_planetaire_leven.html
of...
http://www.vkblog.nl/bericht/322463/De_zin_van_evolutie_voor_kosmisch_welzijn
of...
http://www.vkblog.nl/bericht/208483/De_mens_als_zijnde_de_sleutel_tot_onsterfelijkheid.

Is dat niet geniaal en/of een Gods wonder?

De evolutiesprongen in het denken:de omkeringscyclus- deel 1

Dat de evolutie in zgn. evolutie-sprongen verloopt is een algemeen aanvaard fenomeen.
We kennen daarin kleine nauwelijks waarneembare sprongen, die worden veroorzaakt door het dag-nachtritme en waarvan de volksmond zegt ‘’Ik werd herboren wakker’’ en grotere tot hele grote sprongen.
De grotere zijn de maandcycli, de jaarcycli, de sterretijdcycli, de sterrejaarcycli en tenslotte de cycli van zgn. kosmische dagen en ... de’’zwangerschaps-cyclus’’ van het Universum.
Dit was het voorlaatste artikel op dit blog.
Ik ga hier niet meer zeurpieten over alle cycli die elkaars gelijke zijn, want daar krijg ik zelf al een punthoofd van.

Ik was dokter in hart en nieren, want mijn vader was arts/specialist en mijn grootvader was arts/specialist. Het zat mij dus in het bloed.
Het was genetische malformatie!!
En vreemd genoeg zat in die opeenvolgnde bloedlijnen ook weer het aspect evolutie.
Mijn grootvader was lijkensnijder om te zoeken naar de doodsoorzaak, mijn vader was internist en ik was ‘’edelslager’’ om die rotte plekken er al voor de dood uit moest snijden.
Alle drie waren wij ‘’totaal bezeten’’ van ons ziekelijk zijn en probeerden daar oplossingen voor te vinden.
Dit noemen we erflast en hierin was al duidelijk dat dit ook een beeld van evolutie is...

Net als de ziekte zelf, die in omvang en ernst alleen maar toenam.
Is ‘’alles wat is’’ niet in constante verandering en/of evolutie?
Het heet dan ook niet voor niets ‘’erflast’’ en geen erflust, want het lijden werd steeds groter.
Dat geen dokter daarbij stilstaat is natuurlijk al te dom voor woorden, maar we kregen dan ook niet voor niets het troetelnaampje mee van mensDOM te zijn.
Dat erflast zelf de oorzaak is van ons steeds zieker worden in lichaam en geest , is iets dat ik door al mijn research nu wel voor zeker weet.
Maar!!!
Gek genoeg is die ziekte-evolutie met uiteindelijk aderverkalking als lichamelijk en geestelijk afsluiten, waarna kanker als zijnde pure egocentriciteit - ik wil overleven - en tenslotte AIDS of aidsen aan het einde van iedere sterretijd wel het moment dat die ziektecyclus dan wel eindigt met een oorlog en zelfdestructie van zo’n cultuur.
Met andere woorden: Er is een natuurlijk mechanisme, die ziekte kan doen verdwijnen.
Is dat niet waar wij mensdommers tot op heden naar op zoek zijn ... geweest?
Wat kan hierin het sleuteltje zijn?
Vanaf het moment dat de website www.wetenschap-eindtijd.com in de lucht kwam heeft deze ‘’doktorale’’ hamvraag mij bezig gehouden en een duidelijk antwoord vond ik niet.
Onderwijl veranderde de wereld wel razend snel en ...
Kan ik hier het antwoord misschien in vinden, voordat de oorlog de lucht voor altijd klaart?
Het is dan misschien wel mosterd na de maaltijd, maar dat is toch met alles wat wij doen?
Daarnaast valt wel op dat er toch wel iets veranderd is in deze denk-evolutie.
Laat ik als meest frappante noemen dat in de Griekse tijd de aarde opeens weer plat was en wij rechtlijnig gingen denken.
Is dat geen degeneratie van de hoogste orde???
Maar het denken werd  iedere sterretijd wel vuriger, vindingrijker en machtiger, mede als gevolg van de technologische vooruitgang die iedere eindtijd van een cultuur explosiever toenam.
Kunnen we niet concluderen dat macht puur een overdekken van onmacht is???
Voor mij is dit een retorische vraag.

Maar blijft staan dat de ziektecycli na zo’n val van een heersende cultuur weer opnieuw is begonnen.
En dat is ook de reden dat iedere nieuwe cultuur heersend is over alle vorige.
Het lijkt de evolutie zelf wel, want daar zijn hogere soorten ook heersend over de lagere en ook daar bleven de voorgaande soorten op dit lagere niveau functioneren .
Kijk maar naar Afrika als extreem voorbeeld.
Specialisatie en progressieve kwetsbaarheid horen bij elkaar als yin en yang.
En is dit in ‘’de mensen-evolutie’’ niet ook het geval?
En dit zou toch ook ergens genetisch grondslag hebben?
Volgens mij is dit alles evident, want we hebben ons tot de tanden bewapend om ons eigenDOM te beschermen.

Nu hebben wij een wereldsamenleving, waarin Amerika wereldwijd de lakens uitdeelt.
Nu hebben we de kern van energie - de kernenergie - gevonden en zijn wij dus gegroeid naar kosmisch evenbeeld of...
Om met de New Age te praten zijn we op weg naar het ‘’kosmisch bewustzijn’’.
-Ligt daar in dat New Age beleven het sleuteltje?
Ten tweede valt op dat steeds meer mensen zich vergrijpen aan psychedelische middelen, waarvan wij weten dat het ons denken verdooft.
-Worden wij gek van onze veelheid van denkbeelden en/of staat ons denken op het punt te exploderen?
Dan zijn er steeds meer kinderen, die het stempel ADHD opgespeld krijgen als teken dat zij niet meer sporen in deze denkwereld. En er zijn steeds meer schizofrenen.
-Ook dat is toch geen toeval?
En tenslotte is onze wereld in razend tempo omgetoverd tot een ware ‘’feesttent’’, waar volksvermaak ons nog net staande houdt met ‘’Wein, Weib und Gezang’’..
-Is dat niet de spiegel van al onze duizenden problemen waarin wij ons geworsteld hebben?
Het lijkt de spiegel van het denken wel.
En last but not least worden er steeds meer linkshandige mensen geboren.
-Is dat misschien het zoveelste teken dat onze rechter hersenhelft het overneemt en/of dat onze denkcomputer gecrashd of aan het crashen is?
Dan is het ook vrij logisch dat wij nu de artificiële denkmachine hebben ontwikkeld waar wij nu op alle terrein volkomen afhankelijk van zijn geworden.
Dat wij hier giga-kwetsbaar door zijn geworden, zal pas blijken als de NASA-voorzegging over een electromagnetische storm gaat komen.
-Ligt in die omkering van het denken het sleuteltje voor genezing en/of zoals de volksmond zegt ‘’Lachen is gezond’’?


Laat mij aannemen dat dit het beeld is van onze eindtijd die de waarheid dicht benadert, want denken is toch onze overlevingsdrift geweest.
Met andere woorden: Als ons denken crasht kunnen we het wel vergeten.
Kijkend in oudere culturen vertonen deze spectakels opvallend veel gelijkenis.
Dan is de vraag natuurlijk ...
Wat gebeurt er dan in onze hersenen waardoor ziekte verdwijnt?
Als we dat zouden weten zouden we ziekte toch kunnen behandelen?
Hebt U het boekje ‘’In de ban van de genen’’ gelezen, waarin ik uiteen zette hoe en waarom onze genen veranderen en wij ziek worden?
Daarin leg ik vast hoe de rechter hersenhelft als zijnde het collectief bewustzijn in de nacht geen correcties kan uitoefenen op de overlevingsdriften tijdens de dag opgebouwd.
Daarom piekeren wij ook zo veel in de nacht tesamen met warreldromen.
Dat is ook de reden dat alle andere levensvormen geen erflast opbouwen en ook niet kampen met ziekten, want zij hebben nog een intacte brug tussen collectief en individueel bewustzijn.
Maar onderwijl zijn ook zij onderhevig aan de constante veranderingen in de natuur -het Darwin verhaaltje noem ik het maar voor het gemak.
Maar dat collectief bewustzijn - gelocaliseerd in onze rechter hersenhelft - wordt door onze steeds agressiever wordende denkhersenen wel spiegelbeeldig gevormd in een nutteloze poging om correcties uit te voeren.
Ja!!! Nutteloos, want die verkalkte brug laat geen impulsen door.
Met andere woorden: Wij kunnen slechts of links of rechts beleven.
Een tussenweg is er niet!
En als die denkhersenen ‘’exploderende’’ zijn...
Dat leidt in eerste instantie tot pure schizofrenie en daarna tot spiegelbeeldig gedrag als zijnde ‘’Het Lucifer Galabal met ... de kater voor morgen’’.
Mag ik U vragen???
Als dat geen omkeringscyclus is weet ik het ook niet meer.
En als ik dan kijk naar jokers als bijvoorbeeld Paul de Leeuw , André van Duin en vele anderen weet ik het ook niet meer.
Is dit niet de verachting van de werkelijkheid?

Maar als die energieen in de hersenen zich omkeren zullen de organen dan toch ook spiegelbeeldig gevoed worden en kunnen ze theoretisch toch herstellen in hun voedingspatroon?
Dit gaat natuurlijk niet van het ene op het andere moment, maar de balans wordt dan wel langzaam weer hersteld.
Maar dit gebeurt niet met de denkhersenen, want die zijn immers burn-out. en/of zijn slapende.
Is het niet een geniaal spel van God, die zag dat zijn creatie perfect was.
Dan gaan we toch ‘’zingend’’ ten hemel?
En als men stervenden ziet dan komt er op het laatste moment een glimlach of er wordt een hart onder de riem gegeven voor de nabestaanden.
Is dit niet ook een bijzonder beeld van omkering aan het einde van een levenscyclus?
En als men daarbij bedenkt dat het juist de denkhersenen zijn waar de angst voor de dood huist, kan men zich ook goed voorstellen hoe de New Age movement en zwaar gelovigen alleen maar kakelen over het prachtige Paradijs wat in aantocht is.
En hoe veel therapieen zijn er niet gebaseerd op lachen???
Ik heb heel wat afgeworsteld met dit vraagstuk en alhoewel er nog veel meer opties zijn ligt volgens mij dáár en dáár alleen een mogelijk antwoord, dat de ziektecycli zich aeonisch manifesteren.
Maar ...
Dan is het - als dit het antwoord is -  toch om je dood te lachen???
Het maakt dus geen zier uit wat je doet.
Waren wij - net als alle andere levensvormen - geen angsthazen geweest, dan hadden wij ook nooit de kern van energie gevonden om Moeder Aarde nog effe op te warmen voor als wij onszelf al ‘’vurig’’ hebben opgeblazen.
Het spel was dus al gespeeld voordat jij of ik hier erflastig aan deelnamen.
En...
Voor schuld en boete is er dus geen plaats.

Haha... hooguit voor discussie en dan met name voor critici, die deze omkeringscyclus in relatie tot kanker niet zien zitten.
Want die ziekte staat wel in de boeken  als omkeringscycus of verachtingscyclus.


wordt vervolgd.