Het Derde Oog en het Oog van de Meester.

Natuurlijk staat internet bol van dit onderwerp en kan slechts proberen om het een en ander anders te belichten.
Maar ...Laat mij met “de lof der zotheid” beginnen.
Waarom?
Het roept lachers op en dan gaat men misschien lezen, want “lachen is gezond” [zegt men].
Ik zie lachen louter als weglachen van problemen en aangezien die nu zo groot zijn dat we de top er niet meer van kunnen zien, rest ons nog maar één ding : je doodlachen.
Daar gaat ie dan.

Als men vindt dat iemand gek is en men wil dit zonder woorden duidelijk maken wijst men met zijn wijsvinger naar zijn eigen voorhoofd.
Natuurlijk is dit op zichzelf al absurd als U er even over na wilt denken.
Is het onbewust toch , omdat wij onbewust de Bijbel na zo’n 2000 jaar al in onze genen als erflast hebben opgeslagen?
Want in dit “waarheidsboek” staat immers geschreven “Zij die oordelen zullen veroordeeld worden”. Het is al zo erflastig opgeslagen dat het zelfs een volksgezegde is geworden.
En nu ik toch bezig ben ...
Waarom heet het eigenlijk wijsvinger?
Ik probeer het te zoeken aan mijn oude gegevens van de acupunctuurleer te relateren, maar het is grotendeels verdwenen en/of weggepoetst omdat de rest die ik van mijn Derde Oog mocht ontvangen er anders helemaal niet meer inpast.
Oh...het wordt allemaal nog veel gekker.
Als ouders hun kind een standje willen geven nu een corrigerende tik [zachte heelmeesters maken stinkende wonden] bij de wet verboden is spreken wij ons “kroost” met een bezwerende wijsvinger richting de dreumes om indruk te maken.
En als ik naar sporters kijk die een topprestatie geleverd hebben steken ze steeds vaker beide handen in de lucht met twee uitgestoken wijsvingers naar de hemel gericht alsof ze even de God van hun eigen Universum zijn.
Kortgeleden werd op Xander-nieuws [ ik ben te lui om in zijn archieven te duiken] een oud “Vrijmetselaars-vingersymbool” besproken, die o.a. Bush regelmatig op officiële gelegenheden [ met veel bekijks ] toonde: de wijsvinger en pink [“het kleine ding” in kinderverhaaltjes] uitgestoken met de hand naar beneden.
Wat zou daar de diepere betekenis van zijn?
Het moet ergens gerelateerd zijn met de Bijbel.
Zou het de tot volkswijsheid omgetoverde voorzegging zijn “De nederigen zullen de aarde verwerven”?
Ik denk het wel.
Een andere volkswijsheid is ook “Nederigheid is des duivels oorkussen”.
Ik interpreteer beide gezegdes als dat de kleine man [ sorry ...mens]  het Hemelrijk der Hemelen nooit zal zien en/of slechts voorbestemd is voor de machtigste heersende Goden ter aarde.
Sorry... ik dwaal weer eens af en moet stoppen met “vingeren” want U kent er ongetwijfeld nog meer.
Het is ook zo veel “kennis van Zijn”,die ik via mijn Derde Oog in nachtelijke dwalingen ontving dat als ik die kast opentrek de “vuile was” in stapels naar buiten valt.
Ik noem het expres “vuile was”, want er gaat geen dag voorbij of het wordt keihard duidelijk dat het mij gegevene door een dief in de nacht  met 1001 tegenargumenten keihard naar het land der fabelen wordt verwezen.
Er is hier in mijn kleine leefgemeenschap zelfs iemand die  meer dan “over”tuigd is dat de dood illusie is. En zo men in de litteratuur zoekt zal men daar ook ongetwijfeld veel over tegenkomen.
De New-Age movement is daar het ultieme bewijs van en kent miljoenen aanhangers.
De boeken zijn dan ook giga-bestsellers.
Ik noemde het ooit in een artikel “Het David Wilcock syndroom”.
En ik snap dan ook niet [ of juist wel] de ook weer tot volkswijsheid uitgegroeide gezegde “Kennis leidt tot machteloosheid” - Een nalatenschap van theosofe Blavatski , maar ook een iets andere versie van de ”uitspraken van Einstein”].
Nou...Daar heb ik dan door  opstand, opstandigheid en/of opstanding van mijn Derde Oog zo veel leergeld voor moeten betalen, dat zwijgen nog de enige optie is om niet als “outcast” gelijk als monniken massaal te worden vermoord.
En met het weten dat “Wie zwijgt stemt toe” laat ik het maar zijn voor wat het is.
En dus houd ik mij nog slechts vast aan “Wie schrijft blijft” zoals ...
Oh shit ...zoals de monniken ook deden.
Goed.

Terug naar het Derde Oog
Dit Derde Oog [ ook wel het Oog van de Meester genoemd] staat ontegenzeggelijk in verband staat met de hypophyse en/of het hersenaanhangsel :  een mini-orgaantje dat zich tussen beide hersendelen bevindt en dat het hele lichaam bestiert en waarvan ik denk dat dit orgaan de voeding voor de 24-uursklok van de lichaamsorganen [acupunctuurleer] reguleert.
[ http://nl.wikipedia.org/wiki/Hypofyse voor wie meer wil weten ]  en waarschijnlijk o.a. de levenservaringen van de dag doet opslaan in onze denkhersenen [het Ik-bewustzijn] en in spiegelbeeld in onze weethersenen [het collectief bewustzijn].
Hierover verscheen kortgeleden een artikeltje van REsearch uit Amen Rika [  http://www.nu.nl/gezondheid/2846435/hersenen-slaan-s-nachts-informatie.html ]
Nou ja... Daar heb ik al zoveel over verteld, dat ik daar niet verder op hoef in te gaan.
In relatie met dit verhaal had ik allereerst het fenomeen Goldman Sachs als zijnde de hypophese van het overall- menslichaam willen beschrijven, maar aangezien ik die “spiegeling” nog niet helemaal rond heb, blijf ik daar nog maar even aan puzzelen.
Dit is mijn ziekelijke drang alles te willen weten, omdat ik als “eerste generatie oorlogstraumatisée” niets maar dan ook niets van de wereld snapte en vaak nog niet snap.
Maar dat is nu achteraf bezien mijn lot en ben dan ook niet voor niets gek verklaard, omdat ik niets snapte van de regels in het “vrije beroep” dokteren.
Dit is bepaald geen jammeren of zielig doen om lief gevonden te worden, want dat laatste zie ik als evenbeeld als de hulp aan de Derde Wereld en/of hulp voor de armen, die wij zelf met z’n allen eerst tot op het bot hebben uitgekleed.
Zo ik het al zou willen benoemen zou ik het eerder “zelfspot” willen noemen: een zelfspot dat ik aan alles twijfel wat ik zie of hoor in mijn buitenwereld.
En dat in een wereld waar iedereen “zeker weet” en dat  volgens mij bestaat zeker weten helemaal niet? Maar dit terzijde.

De hypophyse ... een onbenullig klein kliertje met zulke grote invloed?
En dan hebben we nog zo’n mini-orgaantje de epipyse of pijnappelklier, die zich direct onder de verkalte brug genesteld heeft, waar ik op mijn Univesumtijd leerde dat dit het orgaantje is wat in contact staat met “het milieu exterieur” en/of de natuur.
http://nl.wikipedia.org/wiki/Pijnappelklier
Daar zegt men van dat het bij disfunctie o.a. leidt tot hooikoorts en allerhande andere allergieën.
Wist U dat er in Amen Rika al duizenden mensen zijn met allergie voor bomen?
Men beweert zelfs dat die beide mini-orgaantjes ook nog met elkaar een nauwe relatie vormen, maar hoe, wat , waar weet ik niet.
Ik kijk eerder met verbazing naar de naam, die zeker iets te verbergen heeft in zijn ware betekenis van het woord ...Pijn-appel? ...De zure vrucht waarvan we niet mochten plukken als zijnde de Boom der Wijsheid?
Is dat de klier die pijn registreert of een signaal afgeeft voor gevaar in de buitenwereld?
Ik weet het echt niet.
Is dit kliertje geleidelijk opgenomen in de steeds verdere verkalking van die brug?
Ik vrees dat het een retorische vraag is.
Het ziet er voor mij hetzelfde uit hoe er tegenwoordig al ‘kermis-attracties van uitstervende rassen” worden gemaakt [ inclusief de nog bestaande “bosjesmannen” in de Amazone] en/of hoe mensen zich graag één voelen met de natuur, die bewust of natuurlijk genetisch al totaal is veranderd en ook aan het uitsterven lijdt.
Maar encore vez ... Dit is mijn gekte.

En U snapt waarschijnlijk wel waarom ik denk dat die hypophyse verantwoordelijk stel voor de uittredingen, die om de 7 jaar z’n hoogtepunt bereiken en volgens onze vriend Nico in de sterren geschreven staat. Maar van dit laatste weet ik niets en heb genoeg aan mijzelf.
Ik weet dit uit eigener ervaring , omdat ik na zo’n BDE - zoals ik dit ook noemde - altijd een grote vlek op mijn voorhoofd heb alsof er iets van binnen in brand heeft gestaan en precies op de plaats waar de vrouwen uit o.a India die punt op het voorhoofd schilderen of zelfs laten tatoeëren.
Dit kan geen toeval meer zijn, maar iets wat mij toevalt.
Ik weet daarin dat er heel veel mensen zijn die - juist nu - deze “uittredingen” kennen, maar aangezien iedereen erflastig een andere weg heeft gelopen zien al die droombelevingen er anders uit en kan ik ze niet met anderen delen.
Het leidt bij hen hooguit naar - in Bijbelse termen - vergeving van zonden van overleden ouders , grootouders en nog eventueel verder, die tot vlak voor die droom nog in het vakje goed of kwaad in onze denkhersenen zijn opgeslagen en vaak ook sterk worden gecultiveerd als zijnde een wapen om te kunnen overleven.
Dat dit kwaad als emotie een veel sterkere energie is dan het goed moge daarin - hopelijk - voor iedereen duidelijk zijn.
Zo simpel zie ik het.
Is de waarheid niet te simpel voor woorden?
Nu ik het merendeel door een dief in de nacht heb gekregen is zo goed als alles te simpel voor woorden geworden: zo simpel zelfs dat wij als van de wieg tot het graf getrainde “complex-denkers”  zijn en er alleen daar al om niets - maar dan ook helemaal niets - van geloven.
“Eerst zien dan geloven” is dan ook ons wapen geworden.
Sorry ik wijd weer uit, omdat ik nu te veel boeken geopend heb : boeken die nooit zijn gepubliceerd anders dan in sprookjes, sagen en legendes.
Laat mij doorgaan, want ik ben bijna klaar.

- Ten eerste ontstaan die grote “brandblaar-therapiën “ dus altijd om de 7 jaar, maar dat is slechts een Bijbels gegeven en/of een Nico-riaanse toevoeging.
En tussendoor zijn er kleinere en soms zelfs als ik in acuut levensgevaar dreig terecht te komen. [ Mijn voorleiding naar het schavot door het Ministerie van Volksgezondheid was daar wel het mooiste voorbeeld van].

- Ten tweede ontstaan die uittredingen altijd op momenten dat ik totaal in paniek ben in mijn eigen directe leefomgeving: paniek, omdat ik er echt niets van begrijp.
Dit waren vroeger mijn “hooggeleerden” aan de Universiteit en werden later mijn relaties.
Is dit ook niet gevaar en/of negatieve energie, waarop een ander direct de strijdbijl opneemt?
Maar dat durft dit “misbaksel” als oorlogstraumatisée niet.

- Ten derde is het opvallend dat die grote dromen  altijd rond 4 uur s’nachts verschijnen: op het moment van overgang van nacht naar dag.
Dit is immers een grote ommekeer?
Heeft die er iets mee te maken?
Ik heb het gevoel van niet.
Ik denk eerder dat het iets te maken heeft met de orgaanklok , waarin de lever - als schoonmaker - er iets mee te maken heeft. Die begint namelijk met zijn werk om ongeveer 4 uur s’nachts
De volkswijsheid is niet voor niets “je hebt iets op je lever”.
Heeft hij zo veel vuil op zijn lever dat de “Semsto” het niet voor elkaar krijgt en staakt, waarna de hypopfyse en/of het Derde Oog zo allemachtig kwaad wordt dat hij begint vuur te spugen, omdat de vervuilende dag er al bijna weer aankomt.
Kan ik het plastische uitleggen?
En daar komt ook nog eens bij dat ik al van jongs af aan rook om een rookgordijn om mij heen te leggen als zelfbescherming en onderwijl ook nog van jongs af aan aan de alcohol verslaafd ben om mij de moed te geven toch naar buiten te durven treden.
Dus mijn eindconclusie is dat ik te veel op mijn lever neem en dit moet bekopen met “bijna dood ervaringen” en/of langzamer dan normaal mijn laatste ademtocht beleef.
En...
Ik ben er nog dankbaar voor ook.
Ik moet er alleen nog mee leren omgaan.
Of dat zal lukken betwijfel is, maar dat zal de tijd me wel leren.


En ter afsluiting...[zucht]
Of monniken ooit veel hallucinerende of zelfs zulke “zelfbeschermende” middelen gebruikten om uit de reële wereld te vluchten, weet ik niet.
Maar wat ik wel weet dat de oorsprong van het fabriceren van alcohol een tijdrovend en geduld werkje [eigen ervaring uit Portugal]  is en/of monnikenwerk. [haha]
En het is voor mij zeer waarschijnlijk dat de fabricage van dit “genotsmiddel” is ontdekt door die monniken. Ik behoef alleen maar naar de kloosters te kijken waar o.a het Trapistenbier een goed voorbeeld van is.

Heeft niet al het nadeel ook een voordeel?
Is het niet als een winst- en verlies-rekening die uiteindelijk altijd op nul uitkomt?
Is het niet als de volkswijsheid “De ene zijn dood is de ander zijn brood”?

Utopia deel 3 : Liefde is een sprookje

Hoe moet ik stoppen met dit blog?
Mag ik eindigen met slaapkamergeheimen en stellen dat liefde de grootste utopie is die Oude Wijzen ons meegaven om te geloven?

Ik vraag dit serieus aan iedereen, die hier enthousiast zijn ei kwijt kon.
Ik vraag dit met name aan degenen, die inmiddels donders goed hebben begrepen wat ons voorland is.
Hoe veel stiekeme gluurders er zijn en hoe velen bij toeval dit blogje via googelen openen omdat ik al -tig hits op dit medium heb weet ik niet en maakt me ook niet uit.
Neen.
Mijn grote probleem is dat ik versteld sta hoe het lijkt dat velen dolblij zijn te weten hoe de toekomst eruit ziet en de joke of life nu pas durven te beleven.
Soms ook voelt het wel alsof ze zich met dit weten misschien superieur voelen naar hun naasten en hen liefdevol castrerend gedragen en/of zoals de prachtige Griekse mythe van de eenogige Cheops [als ik het goed het voor geletterden]...
Jaja... in het land der blinden is één oog koning!!!
Het is niet dat ik deze reactie niet begrijp - wetende hoe de hele mens-evolutie  zich heeft voltrokken - maar mij doet dit vaak pijn.
Verdomd veel pijn!!

Ook ik had toen het plaatje rond was een gevoel van opluchting en/of blijdschap dat ik wist waarom ik tot stront werd gemalen waar iedereen bij stond.
De egocentrische mens is daarin bikkelhard en meedogenloos.
En het vreemde is dat NIEMAND dit zo schijnt te voelen of beleven.
Ik zal jullie één kleine anecdote vertellen, maar ik kan er met gemak een tweede “duivelsboekje”over schrijven met 10-talle ongelofelijke stories.
Ik had een man behandeld voor “weet ik veel” die een groot bedrijf had in zonweringen en voor het Rijk werkte. Twee weken later kwam hij terug en was super-enthousiast over de forbidden therapy , die ik in de garage van mijn huis deed.
Hij was zo enthousiast dat hij me vroeg of ik zijn hond kon behandelen, want die kon de trap niet meer op.
Is het niet huielen van het lachen?
What to do?
Natuurlijk kon dat niet tussen de patienten door en het vergde wel een heel intensief onderzoek met electroacupunctuur tussen hond en baas.[hoe ga ik niet op in]
Ik besloot er een zaterdag aan te wijden en gaf de hond een enkele injectie celtherapie.
Twee weken later belde hij me enthousiast op dat zijn hond weer de oude was.
Ik vroeg hem of hij met al zijn connecties in de hogere sferen mensen kon benaderen.
Zijn antwoord was clear: “Nooit, want dat kost me klanten”.
En...
Dit is nog een softe anecdote, want de extremen durf  ik geeneens aan het geduldig papier toe te vertrouwen vanwege het feit dat ieders braincomputer al op tilt slaat met meningen over goed en kwaad.
Veel mensen zijn inmiddels ook afgehaakt, omdat zij alles uit de kast trokken om het verhaal naar buiten te brengen en het resultaat was diepe frustratie.
Het gevolg was dat zij of thuis of in hun kenissenkring de ene kopstoot na de andere opliepen en logischerwijs de weg van de minste weerstand kozen : een soort “Wein Weib und Gesang”.
Nou ja...
Vielleicht ist es nur wein oder wein mit animer-madschen, waar men een dubbel kater van overhoudt.
Sorry voor mijn slechte Duits, terwijl ik toch van Duitsen bloed ben als in onze nationale hymne moet geloven.
Sorry ook dat ik als man de nachtschade vrouw hiermee kleineer, maar dat is niet echt de bedoeling.
Hoe moet of zal ik beginnen met het verhaal dat liefde totale utopie is zonder beide geslachten niet in een klap af te slachten.
Wat kan ik beter doen dan het “God is liefde-boek” de Bijbel ter hand te nemen , waar het overduidelijk in staat en dat de meesten al uit de boekenkast hebben gehaald of op de brandstapel hebben gegooid?
Ik kan natuurlijk ook een anecdote over mijzelf vertellen, maar ik vrees met grote vrezen dat men erom gaat lachen en...
En de essentie ervan weglachen.
Je maintaindrae  en worstel om het hoofd boven water te houden en heb besloten om met U terug te keren naar het Paradijs.

De Hof van Eden
Daar stonden zij naakt en onbedorven.
Hun namen waren ...Adam - de inademing en of de creator van het leven - en Eva - die als eve [Engels evening] de nachtschade vrouw.
Nachtschade?
Toeval?
Adam was groot en sterk en Eve was aantrekkelijk mooi.
Zij was zo mooi in haar kwetsbaarheid dat Adam er alles voor over had om ...
Ongetwijfeld kent U de gezegde “Wie niet sterk is moet slim zijn” en dit is niet voor niets het wapen voor Nederigland dat ons via de Europese “Gemeen”schap het geld tot aan onze lippen deed stijgen en alle landen aan zijn voeten dwong.
Het vechten tegen het water had grotere impact als erflast dan menigeen bevroedt.
Wij werden de “keizer der ziekte” en zo gedragen wij ons ook.
Overal ter wereld zijn wij present om het onheil heilzaam en met zachte hand te bestrijden.
Stop Siegfried.
Je dwaalt weer af en bevond je in het Paradijs en/of De Hof van Eden.
Oh...
Ik kan het me zo goed voorstellen en heb het eens als theatervoorstelling opgevoerd voor een gezelschap van “verlichtte Avatar-mensen”.
Bloedmooi en zo verlicht zag Eva eruit dat ik haar in mijn fantasia zag staan “zonder ornaat” in de Paradijstuin, waar de appelboom der Wijsheid volbeladen was.
Nu weet ik wel dat ik bepaald moeders mooiste niet was en ook nog eens een aangeboren angst heb voor vrouwen.
Jaja ... erflastig aangeboren.
Maar deze ogen dwongen mij in dit illuustere gezelschap - waar ik ook slechts te gast was - om haar uit te nodigen tot het sprookje van de Goddelijke Liefde, die geen liefde is maar liefdevolle castratie.
Ik was daar op uitnodiging van een Shamaniste, waar ik die nacht de sponde mee had gedeeld en was daarmee verlicht van Adam’s zaad wat toch zijn weg vindt in de spelonken van het zijn en/of de moederschoot..
Was dat mijn overmoed of kriebelde het nog daar diep van binnen als ware “kruisvaarder”?
Wat is dan wijsheid nog?

Maar laat mij verder gaan met het verhaal wat iedereen kent, maar geen indruk maakt als wij het spel van yin en yang ons totaal onnadenkend laat zijn.
Oh schone Helena of bent gij misschien Eva?
Ik knielde voor haar voeten om me in Gods naam kleiner te maken dan ik ben.
Nu wist ik diep van binnen wel dat “nederigheid des duivels oorkussen is”, maar tenslotte was ik te gast in een verlicht gezelschap waar ik ook nog eens als buitenstaander aanwezig was.
En die plaats kende ik maar al te goed.
Dat was onderdeel van mijn aristoctatische opvoeding.
Natuurlijk had ik die appelboom gezien, maar die had ik al lang uit mijn blikveld doen verdwijnen.
Om een lang verhaal kort te maken...
Ik speelde het spel van onze uittocht uit het Paradijs, waar Eva Adam mij dwong van de boom der Wijsheid te plukken.
Het was doodstil na afloop.
De enige die de vrucht ervan plukte was mijn Shamanistische Godin van de Liefde.
En toen...
De vrouw keek mij aan en zei met warme stem “Ik ben toneelspeelster en heb een toneelschool in het zuiden des lands. Voel je ervoor om met mij te werken?”
Wat kon ik meer zeggen dan ...”Ik haat toneelspelen, want iedereen speelt toneel in deze wereld”.

Wat is liefde?
Ik heb het werkelijk overal gezocht en nooit gevonden.
Ik noem het liefdevolle castratie, die inmiddels meer weg heeft van geestelijke incest van de vrouw en lichamelijke incest van de man.
Ik heb als boogschutter al mijn pijlen verschoten in een pogen de min te minnen.
Ik heb heel wat “sterren als beelden” mogen bezoeken, maar het liep altijd uit in een bezoeking, omdat het Ego altijd weer als duiveltje uit het doosje om de hoek kwam kijken als het kwaad al was geschiedt.
Wat ik ervoor in de plaats kreeg in de nacht was “de ware liefde van de Oude Wijsheid”.
Neen lieve mensen.
Liefde en Ego zijn elkaars absolute vijanden.
Onbaatzuchtige liefde bestaat niet en heeft nooit bestaan.

Ik zocht naar de illusie en kreeg er de harde werkelijkheid in de nacht voor terug.

Weet U hoe Jesus werd geboren?
Het was het sprookje van Joseph en Maria, die beide als armsten der armen hun individuele overlevingsdrift al hadden losgelaten en nog slechts hoopten op een wonder.
Misschien dat U op de website het verhaaltje van sterrekinderen hebt gelezen, want...
Als twee Egoloze mensenkinderen nog slechts elkaar vinden als troost, kan er moeilijk een Ego uit worden geboren.
Jesus Christ...
What a fantastic story about our search for enlightment was let us by our last God is love.

Dit is zo’n beetje einde verhaal.
Liefde is de grootste illusie van ons mensen.
En zo schreef de nachtschade vrouw de geschiedenis in bed, want...
De man kan toch slechts liefde krijgen als hij appels bij zich heeft om eerst haar maag te vullen?
Wie van ons beide is nu de materialist?
Men zegt wel dat liefde van de man door de maag gaat, maar...
Ik weet het echt niet meer.
Vanwege het feit dat zij de placenta voor goed moederschap niet opat, werd de bevalling voor moeder en kind een trauma met ernstige gevolgen.
Het gevolg was van dit trauma abnormale binding met haar kroost, dat ze - in tegenstelling met andere zoogdieren niet los kan laten.
Om de koe bij de horens te vatten bleef het niet bij kalverliefde, maar bleef zij haar kroost betuttelen.

Mijn pijlen zijn verschoten en voor mijn gevoel is ware dankbaarheid voor het mij gegevene pas mogelijk als het water ons Leeuwenbloed der Nederlanders ons tot aan de lippen gestegen is en bidden nog de enige optie is.
Men kan de hemel slechts zien als men door de hel is gegaan en ...
Vechten tegen het wassende water, is net zo stom als dat het zinnig is.

En zo zei God aan het einde van zijn Scheppingsdrang ...
Ik zie dat het goed is en ik laat ze ... aanmodderen.

Alles  wat wij beleven als goed en kwaad is illusie
Het is het boekje “Illusie van God en wetenschap” dat de Theologische Universiteit in Tilburg graag in hun archief wilde opslaan, maar niet wilde bespreken.
Zij waren nog te druk met Incestueuse Liefde geven aan ons mensenkinderen.