Hoe mijn uittredende dromen en/of ware BDE’s mijn zijn veranderde.

Ik behoef geen woorden vuil te maken over dromen in het algemeen.
Daarover is al zo veel geschreven dat dit een onzinnige aanvulling zou zijn.
Ik schrijf dit stukje vooruitlopend op het interview met Willem de Ridder, waarin ik min of meer bewust dit onderwerp heb laten liggen, omdat het verhaal over “het einde der tijden” volgens mij voor iedereen nu vele malen belangrijker leek.
Maar ik besefte wel dat dit onderwijl toch een essentieel onderdeel was van het hele verhaal, omdat het  tegelijkertijd ook weer afbreuk doet aan het verhaal,levend  in de wereld waarin “dromen als bedrog” worden gezien.
En daar kwam bij dat het zou zowiezo ter sprake komen vanwege een korte uitleg over het Ik-bewustzijn en het “hoger-bewustzijn” wat wij in deze Waterman-tijd allemaal gaan beleven.
Maar...
Als ik dit eigen stukje weg laat lijkt het wel of ik een groot “wetenschapper” ben, die of “gek” is of ”zijn tijd ver vooruit” is. Een soort Jules Verne dus.
Beide is de absolute onwaarheid en daarmee doe ik bovendien iets wat heet “pronken met de veren van een ander”.
Dit is iets wat ik haat, omdat dit werelds zo gewoon is als maar kan.
Iedereen maakt zich daaraan schuldig... al was het alleen al dat men de zgn. wijsheid uit boeken haalt of het zich via Universitaire studies eigen maakt.
Het in feite nog gekker, omdat ik nu met één been in deze wereld sta en met het andere in een wereld sta uit lang vervlogen tijden.


Met opzet ga ik hier nu dieper op in, omdat dit ten eerste in het recente interview totaal niet aan de orde kwam en ten tweede dat tot op heden niemand beseft wat dat echt inhoudt.
Ik kan dit rustig zeggen, omdat ik in mijn kleine wereldje waarin ik leef ook nog voor “normaal” [ haha ...of abnormaal ] wordt gezien in mijn doen en laten.
Dit is iets wat misschien wel de grootste dwaling is van hen die mij denken te kennen.
Dit is ook wat mij vaak zo doodmoe maakt en waardoor ik er eigenlijk het beste aan doe - en ook vaak doe - om te zwijgen als het graf als het om meningen gaat.
En dit hoort ook volgens onze huidige norm die “vrijheid van meningsuiting” heet.
Het lijkt er zelfs vaak op dat men mij in mijn Ego-jasje ziet, die met de vele verhalen uit is op erkenning.
Dit merk ik haast dagelijks en voelt erg “unheimisch” of ongemakkelijk..
Deze uittredingen zijn feitelijk ook gewoon dromen, waarvan de volksmond zegt “dromen  zijn bedrog”, En de meeste dromen zijn daarin gewoon angstdromen van “de angsthaas mens”..
Maar die uittredingen zijn daarin van een totaal ander kaliber, ook al lijken ze voor anderen vaak hetzelfde..
Deze dromen zijn totaal emotieloos en komen uit een andere wereld : een wereld die  voorouders heet.
Dit is wat wij noemen erflast.
Dit soort dromen zijn daarin niets meer dat kortdurende momenten van iets wat heet “de laatste ademtocht” waarin wij in razend tempo ons leven in de spiegel teruglopen....waarover ik in het interview iets meer vertel.
De erflast die wij met ons dragen heet niet voor niets onze  “stamboom”.
Het is als een boom waarvan de bast het Ego is die het inwendige van de boom beschermt.
We noemen dit zelfs ook wel “de egobast”.
Als die bast slecht is aangelegd, rot die boom weg en komen de jaarringen van buiten naar binnen één voor één los te liggen en rotten weg.
De jaarringen van tegenspoed zijn daarin het meest “gehard en blijven dan ook langer in tact.
Dit zijn de BDE’s of nachtelijke uittredingen, die zeker in deze tijd ook bij heel veel jongeren al plaatsvindt. Ik ben daarin dus bepaald geen uitzondering.
Men noemt dit in de medische wereld wel ADHD en/of schizofrenie.
Iedereen heeft als stamboom een ander levensloop gehad en krijgt dus heel andere BDE’s. Maar waarom ik het label “gek” opgespeld kreeg is een heel ander verhaal.
Maar zo zag ik als eerste mijn overleden grootvader, die als groot medisch wetenschapper mij oplossingen aanreikte t.a.v. geneeskundige problemen.
Natuurlijk vond ik dit uiterst vreemd, maar dit natrekkend bleek het wel “het ei van Columbus” en/of een grote HERontdekking.
Toen ik dit zo aan mijn hoogleraar vertelde, werd ik dan ook direct voor gek verklaard.
Dit was de eerste stap naar mijn isolement in de wereld.
Maar ik had wel een super-cadeautje gekregen waar ik de volgende jaren mee vooruit kon.
Dit was ook mijn eerste stap naar mijn zoektocht naar iets wat in de vrije natuur een onbekende is:namelijk ... ziekte.
Zo’n 7 jaar later - staat ook letterlijk in de Bijbel voorzegd - werd ik weer “door een dief in de nacht” wakker geschud en toen was ik te gast bij een monnik in Thessaloniki, die mij zo’n beetje de hele Bijbel voorlas: een boek dat ik nog nooit in handen had gehad.
Dit was een achteraf bezien een veel oudere jaarring uit mijn stamboom.
Later bleek dit klooster hoog op een berg waar ik toen vertoefde er nog steeds te staan.
Is dit niet uiterst vreemd?
Was ik echt gek aan het worden?
Ik vroeg derhalve een gesprek aan met het paramedisch centrum van van Praag in Utrecht, maar die wilde mij niet zien.
En dit leidde mij naar een “waarzegger in Oost Groningen”, die mij vertelde dat ik van mensendokter levensdokter zou worden.[ veel Groningers kennen hem van naam ].
Ik vond dit uiterst vreemd en hoewel hij bij binnenkomst al lachend zei dat hij die monnik op mijn schouder zag zitten, geloofde ik totaal niet wat hij mij voorspelde.
Achteraf misschien maar goed ook.
Zo werd ik iedere volgende7 jaar geteisterd door nachtelijke uitstapjes, die mij terugvoerde naar de Maya’s.
Maar het waren wel door mijn buitenwereld getriggerde uittredingen en/of ware BDE’s.
Als er dan ook maar één mens is die schizofreen is en/of in twee werelden leeft ben ik het wel.
Maar  niets - maar dan ook helemaal niets  - is daarin van mijzelf.
Het enige wat ik heb gedaan is natrekken wat ik natrekken kon.
Toen ik tenslotte te horen kreeg dat het tijd was om alles naar buiten te brengen heb ik gedaan wat mij opgedragen werd en dit is daarin mijn laatste interview geweest - levend in de wereld die van geen kanten de mijne niet meer is.
Ik kon niet anders, want zonder Ego als beschermende bast, kan ik ook niet anders dan accepteren wat er op mijn pad komt.
Het enige wat ik in al die vreemde uittredingen niet kreeg waren data, maar tot op heden verliep het - helaas - exact volgens dát wat ik om niets kreeg van mijn doodgewaande voorouders.
Nu kan en durf ik te zeggen....
Waarschijnlijk was ik ooit een schriftgeleerde die Jnana heette en heb ik meegewerkt aan het spel dat heet “de mensheid  met een leugentje om bestwil om de tuin te leiden”.
Waarom zeg ik dit?
Omdat ik ooit het boekje schreef “De Nada Openbaringen” en het onbewust signeerde met de naam Jnana, die naar later bleek echt te hebben bestaan.
Van dit soort zonderlingen waren er destijds ook maar zeer weinigen en dat maakt mijn droomuitleg voor anderen dan ook totaal oninvoelbaar.
Of anders gezegd:  Van zulk soort “stambomen” staan er slechts enkele en niemand kent ze.
Maar het betekent wel dat ik daarmee mede schuldig was aan het spel “een leugentje om bestwil” dat heet het geloof en o.a. dus ook schuldig was aan het opstellen van de 10 geboden, waarvan wij nu het wetboek van strafrecht van hebben gemaakt.
Maar het zijn wel regels die ons gehoorzaam één kant doen opkijken!
Ik was mede schuldig aan de brainwash “onderzoekt alles en behoudt het goede”., wat nu iedereen tot Ik-goden maakt en de wereld buiten ons zo zwart doet zien.
Een leuk voorvalletje daarin was een relatie met een vrouw die Reiki-inwijdingen had gehad en er opeens een spreuk op de muur stond “Ik ben God, “jij bent God en iiedereen is God”.  Helaas is dit wel de realiteit van vandaag.
Maar nu kan ik zeggen....
Ik was daar mede schuldig aan , want ik was  daar ooit bij betrokken.
Whenever this is about the truth of my being I feel  so sorry, but it worked perfectly.
We even have the feeling now that we really have a conscious mind to be friendly to each other.and even speak about a collective mind, however we are all super-ego’s
Maar de keerzijde van de medaille is wel dat ik “het leugentje om hemels bestwil” wel eerst dien te corrigeren voor ik dood ga , in de misschien ijdele hoop dat dit daardoor voor Confissius iets makkelijker zal zijn.
Dit laatste  lijkt misschien voor velen wel een bewijs van onvoorstelbare hoogmoed, maar daar kan ik helaas niets aan veranderen.
Maar die Confissius is helaas maar een pion in dit 6000 jaar oude spel, die door het lot bepaald nu eenmaal als een egoloos “sterrekind” geboren is:  een sterrekind - gelijk Jesus en Boeddha  - zonder erflast en komende uit een zeer armlastig Engels gezin.
Dit houdt tevens in dat hij - behalve dat hij nooit in de wereld had kunnen staan - ook totaal geen angst heeft voor de dood.
Dus mij daar zorgen over maken is totale waanzienigheid.

Ach laat ik het hierbij laten in afwachting tot het interview met Willem de Ridder.

Het Derde Oog en het Oog van de Meester.

Natuurlijk staat internet bol van dit onderwerp en kan slechts proberen om het een en ander anders te belichten.
Maar ...Laat mij met “de lof der zotheid” beginnen.
Waarom?
Het roept lachers op en dan gaat men misschien lezen, want “lachen is gezond” [zegt men].
Ik zie lachen louter als weglachen van problemen en aangezien die nu zo groot zijn dat we de top er niet meer van kunnen zien, rest ons nog maar één ding : je doodlachen.
Daar gaat ie dan.

Als men vindt dat iemand gek is en men wil dit zonder woorden duidelijk maken wijst men met zijn wijsvinger naar zijn eigen voorhoofd.
Natuurlijk is dit op zichzelf al absurd als U er even over na wilt denken.
Is het onbewust toch , omdat wij onbewust de Bijbel na zo’n 2000 jaar al in onze genen als erflast hebben opgeslagen?
Want in dit “waarheidsboek” staat immers geschreven “Zij die oordelen zullen veroordeeld worden”. Het is al zo erflastig opgeslagen dat het zelfs een volksgezegde is geworden.
En nu ik toch bezig ben ...
Waarom heet het eigenlijk wijsvinger?
Ik probeer het te zoeken aan mijn oude gegevens van de acupunctuurleer te relateren, maar het is grotendeels verdwenen en/of weggepoetst omdat de rest die ik van mijn Derde Oog mocht ontvangen er anders helemaal niet meer inpast.
Oh...het wordt allemaal nog veel gekker.
Als ouders hun kind een standje willen geven nu een corrigerende tik [zachte heelmeesters maken stinkende wonden] bij de wet verboden is spreken wij ons “kroost” met een bezwerende wijsvinger richting de dreumes om indruk te maken.
En als ik naar sporters kijk die een topprestatie geleverd hebben steken ze steeds vaker beide handen in de lucht met twee uitgestoken wijsvingers naar de hemel gericht alsof ze even de God van hun eigen Universum zijn.
Kortgeleden werd op Xander-nieuws [ ik ben te lui om in zijn archieven te duiken] een oud “Vrijmetselaars-vingersymbool” besproken, die o.a. Bush regelmatig op officiële gelegenheden [ met veel bekijks ] toonde: de wijsvinger en pink [“het kleine ding” in kinderverhaaltjes] uitgestoken met de hand naar beneden.
Wat zou daar de diepere betekenis van zijn?
Het moet ergens gerelateerd zijn met de Bijbel.
Zou het de tot volkswijsheid omgetoverde voorzegging zijn “De nederigen zullen de aarde verwerven”?
Ik denk het wel.
Een andere volkswijsheid is ook “Nederigheid is des duivels oorkussen”.
Ik interpreteer beide gezegdes als dat de kleine man [ sorry ...mens]  het Hemelrijk der Hemelen nooit zal zien en/of slechts voorbestemd is voor de machtigste heersende Goden ter aarde.
Sorry... ik dwaal weer eens af en moet stoppen met “vingeren” want U kent er ongetwijfeld nog meer.
Het is ook zo veel “kennis van Zijn”,die ik via mijn Derde Oog in nachtelijke dwalingen ontving dat als ik die kast opentrek de “vuile was” in stapels naar buiten valt.
Ik noem het expres “vuile was”, want er gaat geen dag voorbij of het wordt keihard duidelijk dat het mij gegevene door een dief in de nacht  met 1001 tegenargumenten keihard naar het land der fabelen wordt verwezen.
Er is hier in mijn kleine leefgemeenschap zelfs iemand die  meer dan “over”tuigd is dat de dood illusie is. En zo men in de litteratuur zoekt zal men daar ook ongetwijfeld veel over tegenkomen.
De New-Age movement is daar het ultieme bewijs van en kent miljoenen aanhangers.
De boeken zijn dan ook giga-bestsellers.
Ik noemde het ooit in een artikel “Het David Wilcock syndroom”.
En ik snap dan ook niet [ of juist wel] de ook weer tot volkswijsheid uitgegroeide gezegde “Kennis leidt tot machteloosheid” - Een nalatenschap van theosofe Blavatski , maar ook een iets andere versie van de ”uitspraken van Einstein”].
Nou...Daar heb ik dan door  opstand, opstandigheid en/of opstanding van mijn Derde Oog zo veel leergeld voor moeten betalen, dat zwijgen nog de enige optie is om niet als “outcast” gelijk als monniken massaal te worden vermoord.
En met het weten dat “Wie zwijgt stemt toe” laat ik het maar zijn voor wat het is.
En dus houd ik mij nog slechts vast aan “Wie schrijft blijft” zoals ...
Oh shit ...zoals de monniken ook deden.
Goed.

Terug naar het Derde Oog
Dit Derde Oog [ ook wel het Oog van de Meester genoemd] staat ontegenzeggelijk in verband staat met de hypophyse en/of het hersenaanhangsel :  een mini-orgaantje dat zich tussen beide hersendelen bevindt en dat het hele lichaam bestiert en waarvan ik denk dat dit orgaan de voeding voor de 24-uursklok van de lichaamsorganen [acupunctuurleer] reguleert.
[ http://nl.wikipedia.org/wiki/Hypofyse voor wie meer wil weten ]  en waarschijnlijk o.a. de levenservaringen van de dag doet opslaan in onze denkhersenen [het Ik-bewustzijn] en in spiegelbeeld in onze weethersenen [het collectief bewustzijn].
Hierover verscheen kortgeleden een artikeltje van REsearch uit Amen Rika [  http://www.nu.nl/gezondheid/2846435/hersenen-slaan-s-nachts-informatie.html ]
Nou ja... Daar heb ik al zoveel over verteld, dat ik daar niet verder op hoef in te gaan.
In relatie met dit verhaal had ik allereerst het fenomeen Goldman Sachs als zijnde de hypophese van het overall- menslichaam willen beschrijven, maar aangezien ik die “spiegeling” nog niet helemaal rond heb, blijf ik daar nog maar even aan puzzelen.
Dit is mijn ziekelijke drang alles te willen weten, omdat ik als “eerste generatie oorlogstraumatisée” niets maar dan ook niets van de wereld snapte en vaak nog niet snap.
Maar dat is nu achteraf bezien mijn lot en ben dan ook niet voor niets gek verklaard, omdat ik niets snapte van de regels in het “vrije beroep” dokteren.
Dit is bepaald geen jammeren of zielig doen om lief gevonden te worden, want dat laatste zie ik als evenbeeld als de hulp aan de Derde Wereld en/of hulp voor de armen, die wij zelf met z’n allen eerst tot op het bot hebben uitgekleed.
Zo ik het al zou willen benoemen zou ik het eerder “zelfspot” willen noemen: een zelfspot dat ik aan alles twijfel wat ik zie of hoor in mijn buitenwereld.
En dat in een wereld waar iedereen “zeker weet” en dat  volgens mij bestaat zeker weten helemaal niet? Maar dit terzijde.

De hypophyse ... een onbenullig klein kliertje met zulke grote invloed?
En dan hebben we nog zo’n mini-orgaantje de epipyse of pijnappelklier, die zich direct onder de verkalte brug genesteld heeft, waar ik op mijn Univesumtijd leerde dat dit het orgaantje is wat in contact staat met “het milieu exterieur” en/of de natuur.
http://nl.wikipedia.org/wiki/Pijnappelklier
Daar zegt men van dat het bij disfunctie o.a. leidt tot hooikoorts en allerhande andere allergieën.
Wist U dat er in Amen Rika al duizenden mensen zijn met allergie voor bomen?
Men beweert zelfs dat die beide mini-orgaantjes ook nog met elkaar een nauwe relatie vormen, maar hoe, wat , waar weet ik niet.
Ik kijk eerder met verbazing naar de naam, die zeker iets te verbergen heeft in zijn ware betekenis van het woord ...Pijn-appel? ...De zure vrucht waarvan we niet mochten plukken als zijnde de Boom der Wijsheid?
Is dat de klier die pijn registreert of een signaal afgeeft voor gevaar in de buitenwereld?
Ik weet het echt niet.
Is dit kliertje geleidelijk opgenomen in de steeds verdere verkalking van die brug?
Ik vrees dat het een retorische vraag is.
Het ziet er voor mij hetzelfde uit hoe er tegenwoordig al ‘kermis-attracties van uitstervende rassen” worden gemaakt [ inclusief de nog bestaande “bosjesmannen” in de Amazone] en/of hoe mensen zich graag één voelen met de natuur, die bewust of natuurlijk genetisch al totaal is veranderd en ook aan het uitsterven lijdt.
Maar encore vez ... Dit is mijn gekte.

En U snapt waarschijnlijk wel waarom ik denk dat die hypophyse verantwoordelijk stel voor de uittredingen, die om de 7 jaar z’n hoogtepunt bereiken en volgens onze vriend Nico in de sterren geschreven staat. Maar van dit laatste weet ik niets en heb genoeg aan mijzelf.
Ik weet dit uit eigener ervaring , omdat ik na zo’n BDE - zoals ik dit ook noemde - altijd een grote vlek op mijn voorhoofd heb alsof er iets van binnen in brand heeft gestaan en precies op de plaats waar de vrouwen uit o.a India die punt op het voorhoofd schilderen of zelfs laten tatoeëren.
Dit kan geen toeval meer zijn, maar iets wat mij toevalt.
Ik weet daarin dat er heel veel mensen zijn die - juist nu - deze “uittredingen” kennen, maar aangezien iedereen erflastig een andere weg heeft gelopen zien al die droombelevingen er anders uit en kan ik ze niet met anderen delen.
Het leidt bij hen hooguit naar - in Bijbelse termen - vergeving van zonden van overleden ouders , grootouders en nog eventueel verder, die tot vlak voor die droom nog in het vakje goed of kwaad in onze denkhersenen zijn opgeslagen en vaak ook sterk worden gecultiveerd als zijnde een wapen om te kunnen overleven.
Dat dit kwaad als emotie een veel sterkere energie is dan het goed moge daarin - hopelijk - voor iedereen duidelijk zijn.
Zo simpel zie ik het.
Is de waarheid niet te simpel voor woorden?
Nu ik het merendeel door een dief in de nacht heb gekregen is zo goed als alles te simpel voor woorden geworden: zo simpel zelfs dat wij als van de wieg tot het graf getrainde “complex-denkers”  zijn en er alleen daar al om niets - maar dan ook helemaal niets - van geloven.
“Eerst zien dan geloven” is dan ook ons wapen geworden.
Sorry ik wijd weer uit, omdat ik nu te veel boeken geopend heb : boeken die nooit zijn gepubliceerd anders dan in sprookjes, sagen en legendes.
Laat mij doorgaan, want ik ben bijna klaar.

- Ten eerste ontstaan die grote “brandblaar-therapiën “ dus altijd om de 7 jaar, maar dat is slechts een Bijbels gegeven en/of een Nico-riaanse toevoeging.
En tussendoor zijn er kleinere en soms zelfs als ik in acuut levensgevaar dreig terecht te komen. [ Mijn voorleiding naar het schavot door het Ministerie van Volksgezondheid was daar wel het mooiste voorbeeld van].

- Ten tweede ontstaan die uittredingen altijd op momenten dat ik totaal in paniek ben in mijn eigen directe leefomgeving: paniek, omdat ik er echt niets van begrijp.
Dit waren vroeger mijn “hooggeleerden” aan de Universiteit en werden later mijn relaties.
Is dit ook niet gevaar en/of negatieve energie, waarop een ander direct de strijdbijl opneemt?
Maar dat durft dit “misbaksel” als oorlogstraumatisée niet.

- Ten derde is het opvallend dat die grote dromen  altijd rond 4 uur s’nachts verschijnen: op het moment van overgang van nacht naar dag.
Dit is immers een grote ommekeer?
Heeft die er iets mee te maken?
Ik heb het gevoel van niet.
Ik denk eerder dat het iets te maken heeft met de orgaanklok , waarin de lever - als schoonmaker - er iets mee te maken heeft. Die begint namelijk met zijn werk om ongeveer 4 uur s’nachts
De volkswijsheid is niet voor niets “je hebt iets op je lever”.
Heeft hij zo veel vuil op zijn lever dat de “Semsto” het niet voor elkaar krijgt en staakt, waarna de hypopfyse en/of het Derde Oog zo allemachtig kwaad wordt dat hij begint vuur te spugen, omdat de vervuilende dag er al bijna weer aankomt.
Kan ik het plastische uitleggen?
En daar komt ook nog eens bij dat ik al van jongs af aan rook om een rookgordijn om mij heen te leggen als zelfbescherming en onderwijl ook nog van jongs af aan aan de alcohol verslaafd ben om mij de moed te geven toch naar buiten te durven treden.
Dus mijn eindconclusie is dat ik te veel op mijn lever neem en dit moet bekopen met “bijna dood ervaringen” en/of langzamer dan normaal mijn laatste ademtocht beleef.
En...
Ik ben er nog dankbaar voor ook.
Ik moet er alleen nog mee leren omgaan.
Of dat zal lukken betwijfel is, maar dat zal de tijd me wel leren.


En ter afsluiting...[zucht]
Of monniken ooit veel hallucinerende of zelfs zulke “zelfbeschermende” middelen gebruikten om uit de reële wereld te vluchten, weet ik niet.
Maar wat ik wel weet dat de oorsprong van het fabriceren van alcohol een tijdrovend en geduld werkje [eigen ervaring uit Portugal]  is en/of monnikenwerk. [haha]
En het is voor mij zeer waarschijnlijk dat de fabricage van dit “genotsmiddel” is ontdekt door die monniken. Ik behoef alleen maar naar de kloosters te kijken waar o.a het Trapistenbier een goed voorbeeld van is.

Heeft niet al het nadeel ook een voordeel?
Is het niet als een winst- en verlies-rekening die uiteindelijk altijd op nul uitkomt?
Is het niet als de volkswijsheid “De ene zijn dood is de ander zijn brood”?