Word ik ooit nog verheven tot morosoof?

Is het toeval wat mij aan het einde mijner dagen toevalt dat ik tot morosoof verheven wordt?
Ik hoop het niet, maar net zo als denken in termen van goed of kwaad utopia is, zo beleef ik toeval als iets wat ons toevalt door onwetendheid en ik “hopen” zie als dezelfde waanzienigheid als morosofie: inhoudloze hysterie, die eerder bij conferenciers thuishoort dan bij wetenschap..

Het was een linkje van Fons op mijn laatste artikeltje waar ik al beschreef hoe ik - gestuurd door nihilisme van reaguurders en reagluurders geen stap verder kwam met een dialoog omtrent het spel van cyclische processen, die ons leven van A tot Z bepalen en waar “vrije wil”wel de grootste lacher aller tijden is.
Ik had nog nooit van het woord morosofie gehoord, totdat Fons dit artikel van van Boxsel vond en er bij mij op aandrong dit prachtige verhaal over menselijke domheid in z’n geheel op dit waanzinnige blogje te plaatsen.
Ja ... het is echt huilen van het lachen dat ik - achteraf bezien - met vertellingen over onze geniale gekte - die niet alleen tot zelfdoding van de mensheid leidt, maar tevens alle leven in één klap doet vernietigen - geen stap verder kwam.
Had ik niet al jaren geleden in beeld en geluid de twee nicknames voor het mensDOM neergelegd als zijnde “angsthaas” en/of  “mongool” als gevolg van een hersendefect tussen denken en weten of - zoals het ooit werd beschreven als zijnde een defect tussen het Ik-bewustzijn en het collectief bewustzijn?
Tussen twee haakjes ... Waarom heeft niemand mij ooit gevraagd waarom ik koos voor het woord mongool?
Mag ik het antwoord op deze retorische vraag geven?
Als er dan ook maar iets is dat vernederend voor het Ego is, is het vragen wel en zeker als het om persoonlijke waanzienigheid gaat!
Zo dit gebeurt lachen we weg of we reageren boos door met onze “wijs”vinger naar ons eigen voorhoofd te wijzen en wel precies op de plek waarachter ons eigen hersendefect zich diep van binnen bevindt!
Kan het cynischer?
Kan het lachwekkender?

En nu blijkt er zelfs een wetenschap te zijn, die de gekte van de mens bestudeert?
Kan het gekker?
Ik vond geneeskunde al een morosofie op zichzelf toen ik de oorzaak ervan vond en ons nu als mensenplaag heeft omgevormd.
Maar van iets van wat heet “de wetenschap morosofie” had ik nog nooit gehoord en dus rende ik ‘zittend in mijn zorg’ naar ons meesterbrein Wikipedia en ...
Ja hoor!!!
Het is een wetenschap die al oeroud is.
Nou ja... oeroud??
Het is een wetenschap  die zijn bakermat vond in een tijd dat men zeker meende te weten dat de wereld plat was en wij het centrum waren van het HeelAl : Griekenland...de bakermat van onze ... ja wat ?
Beschaving vind ik daarin te bizar voor woorden.
Het lijkt meer op bijschaving en of een schaaf die als een kaasschaaf ons tot op de korst  doet recyclen tot stof en Bijbels werd voorzegd “tot stof wederkeren”..

Morosofie is de wetenschap van de waan en/of waanzienigheid.
Is dit niet alles wat wij doen en beleven?
Over het woord “liefde” durf ik al helemaal niet te praten om maar één voorbeeldje te noemen uit duizenden.
Valt het ontstaan van morosofie  onder toeval dat ons toevalt door onwetendheid?
Maar het was toevallig wel de laatste fase van de evolutiesprong, die ons hersendefect tot een totale verkalte brug en/of corpus callosum maakte.
En dit defect deed ons daarmee wel God maken van onze eigen gedachten of eigen Ik-Universum.
En tot mijn opperste verbazing zag ik op Wikipedia staan dat Matthijs van Boxsel deze “waanwetenschap” in Nederland had geintrodueerd.
Toen viel mijn kunstgebit van verbazing uit mijn mond, want kennen wij niet “de Lof der Zotheid”, geschreven door Erasmus in begin 1500?
En ook dit stond uitvoerig beschreven op onze “waarzegger Wikipedia.
Toen ik dit las schrok ik even, want was het niet toevallig de Erasmus-Universiteit waar mijn bakermat lag voor mijn gekverklaring na een wereldcongres te hebben uitgeschreven “From woundhealing to cancer”?
Ja !!! Daar lag de bakermat en mijn gekverklaring volgde niet voor niets 7 jaar later, gelijk wij 7 dagen in een week kennen, 7 noten in een octaaf en in de numerologie het getal 7 het allerhoogste en/of Goddelijke werd genoemd.
En zo was het ook geen toeval dat ik 7 jaar later op instigatie van  Vadertje Staat mocht promoveren bij een hooggeleerde psychehater tot “gek” .
Dit was gek genoeg wel een waar Godsgeschenk , want geld is immers de bakermat voor ons dagelijks brood.
En zo waren er- terugkijkend naar mijn leven zo’n 7 jaar dat ik “gek deed om niet echt gek te worden” en alles deed wat Vadertje Staat een ieder verbiedt, maar mij met rust liet omdat ik nu eenmaal niet beter weet.
Alleen het woord al “beter weten” , want in mijn beleven is weten een abstratie waar niet aan te tornen valt. [ Sorry voor de moeilijke woordkeus]
Na die 7 jaar gek doen verliet ik de gekte van Nederigland en sloot mij als moderne monnik 14 jaar op in de binnenlanden van Portugal dat woordzuiver Porta na Gallicia en/of de poort van Oost naar West betekent.
Achteraf weer toeval dat mij toeviel uit onwetendheid, want ik wilde zelf eigenlijk naar Griekenland.
En daar - in Porta na Gallicia vervolgde ik mijn zoektocht naar “De Wijzen uit het Oosten”, die ons hun onvoorstelbare wijsheid naliet over “onze geschiedenis die zich in het allerkleinste tot het allergrootste tot het einde der dagen zou herhalen”.
Niet alleen voor de geschiedenis der culturen, het leven op aarde, maar letterlijk voor al wat is en zelfs voor het leven dat wij als mens beleven.
Alles - maar dan ook alles - ligt vast en zoals ik al eerder zei is “vrije Wil” wel de grootste “morosofie”.
Het is als “dagen, weken, maanden en jaren , die voor ons als een schaduw aan ons voorbijgaan omdat wij als “morosofen’” echt ziende blind en horende doof zijn.”.
Zelfs onze individuele levensloop en onze familiaire levensloop valt onder deze noemer en als we de moeite zouden nemen om terug te kijken naar onze stamboom-ouders zullen de schellen van onze ogen vallen en zullen we moeten concluderen dat onze individuele levensloop dezelfde valkuilen en hoogtepunten kent als onze stamboom-ouders en dat we dus feitelijk niets - maar dan ook helemaal niets - hebben geleerd van het verleden.
Haha... ook ik niet!!!
Ik moest het ook doen met vallen en weer opkrabbelen, alhoewel de valkuilen bij mij zo extreem waren dat ik bij iedere val “de dood in de ogen zag” alsof ik heel even in het Hiernamaals was.
En wat ik daar te zien en te horen kreeg heb ik met U gedeeld door het mede te delen.
En wat ik probeerde mede te delen is nog maar als een enkele druppel water van de oceaan, maar ik ben het nu echt “der dagen zat” om als “bovenmeester” in het land der blinden verder te gaan met verhalen, die niemand gelooft en/of echt gaat kijken naar zijn/haar eigenDOMheid.
Toch zal ik het blogje open houden voor hen die in het hele verhaal verbanden ziet met zijn/haar eigen leven en het hier “ter lering ende vermaak” bespreekbaar willen maken.

Terug naar mijn vraagstelling in dit bizarre verhaal “Word ik ooit nog verheven tot wetenschapper/morosoof ?”.
Ben ik al al niet genoeg de hemel ingeprezen? .
De uitdrukking alleen al is toch - als men zou nadenken - te bizar voor woorden?
Voor mij ziet het hetzelfde eruit als ons scheldwoord “Go to Hell”.
Het is voor mij als “Ga jij maar branden in het Hellevuur”.
Maar Bok zou Bok niet heten als hij de schrijver van dit geniaal bizarre stuk niet zou contacten om hem inzage te geven over de achtergronden van ons mensDOM zijn.
Dus probeerde ik hem via Google te op te zoeken.
Maar helaas kwam ik niet verder dan allerhande reclame-sites waar zijn boeken besteld konden worden en de Club der Waanzienigen en/of de Vereniging van Morosofie.
Ik vroeg daar naar een contact-adres en kreeg daar via een handlanger doorgestuurde reactie van onze top-morosoof .
Geachte Siegfried Bok,
Omdat ik bezig ben een boek te voltooien, heb ik voorlopig geen tijd mij in uw ideeën te verdiepen, maar ik heb de pagina’s op internet geprint en in een mapje gestopt dat ik tzt zal bestuderen. Er bestaat natuurlijk altijd de kans dat u belandt in mijn Morosofie.
Hartelijke groet,
Matthijs van Boxsel
Ach...
Hoge bomen.vangen nu eenmaal veel wind en tijd is kostbaar, want het leven is maar kort.
Ik heb hem dan ook netjes bedankt en gezegd dat ik hem alleen maar wilde vertellen waar de bakermat van onze gekte zijn oorsprong had.
En ik denk te weten dat hij daar bepaald niet op zit te wachten.
Volgens zeggen gaat zijn nieuwe boek nu over “De waanzienigheid van God’ en daar heb ik immers ook al een boek over geschreven met als titel “De illusies van God en Wetenschap”.
Het boekje ligt nu te vergrijzen bij winkels als De Slegte, want onze vermeende waarheid is en terecht, want het blijft in mijn ogen tot het einde der dagen “Gek doen om niet gek te worden” van eigen gedachtes.

Ik dank een ieder zeer voor het lezen van mijn waanzienigheden en kan U verzekeren dat ook dit boek der boeken van Matthijs van Boxsel snel zal zijn uitverkocht, want ...
Zeggen we niet dat lachen gezond is!
Dat was immers ook goed te zien bij die andere wetenschapper die ons via “De wereld draait dol” meenam naar het allerkleinste.
Ik heb in ieder geval gehuild van het lachen om zijn Higg’s fratsen en het publiek!

De lof der zotheid

De lof der kwijtschelding van de antropoloog David Graeber is een boekbespreking op de NRC met verwijzingen naar de hedendaagse wereldproblemen rond ons stinkend geld  http://www.nrc.nl/boeken/2012/02/13/lof-der-kwijtschelding/
Mijns inziens had het een beter lot verdiend met als titel "de lof der zotheid".
Toen ik er een reactie op plaatste was dit verhaal  binnen 10 minuten van de krant afgehaald, maar de link werk nog en het is de moeite van het lezen waard.
Ik plaats dit hier vanwege de oude Brabantse gezegde van Hr Philips tegen de pastoor "Houde gij ze maar dom dan houd ik ze wel arm".

Dank voor dit leuke "dilemma" waar ik graag op wil proberen de reageren na een leven lang zoeken naar onze vermeende uniciteit mens.
Komend uit een arsten-geslacht moest ik traditiegetrouw voor "dokter leren", terwijl ik bedenkingen had omdat er steeds meer artsen kwamen en steeds meer zieken.
Mijn simpele conclusie was "Dan doen we toch iets fout".
Ondanks mijn opleiding tot arts/chirurg bleef die vraag mij beknellen en ging op zoek in de biologie, waarin al snel duidelijk werd dat in de vrije natuur ziekte een onbekende is.
Wat ook duidelijk was was dat mensen nooit tevreden leken te zijn met wat ze hadden, maar altijd een eeuwig bezig leken met "meer en beter" of anders gezegd "Het was nooit goed of het deugde niet".
Is dat misschien -wat men noemt - erflast?
Waarom heet dit erflast en geen erflust?
Na vele omzwervingen in mijn zoektocht naar die vraag, kwam ik uiteindelijke uit bij een minuscuul defect in onze hersenen dat woordzuiver heette corpus callosum en/of de verkalkte brug. Het is een verbinding tussen de grijze stof van de linker en rechter hersenhelft.
Dit werd in de oudheid al beschreven als zijnde een verbinding tussen het zgn. individuele en collectieve bewustzijn.
Betekent dit niet dat wij van nature puur individualistische leven en dat ons zgn. sociale gedrag een kunstmatige is die wordt gecreeëerd door ge- en verboden?
Wat meer dan duidelijk was dat van gelijkheid tussen mensen totaal geen sprake was en dat men werd gewaardeerd en betaald naar slimheid en/of opleiding.
Vreemd als men bedenkt dat ik - en feitelijk iedereen op kosten van de Staat - de belastingbetaler - studeerde en daarna -tig keer meer verdiende dan de vuilnisman.
Dit leidde ooit lang geleden tot een enquête onder mijn kennissen met als vraag "Als U moest kiezen tussen het opdoeken van het beroep arts of dat van vuilnisman, wie zou er dan moeten verdwijnen"?
En wat was het antwoord? "De vuilnisman moet blijven, anders stikken wij in ons eigen vuil".
U snapt mijn tweede vraag, die iedereen overrompelde.
En dan te bedenken dat vervuiling in de vrije natuur ook een onbekende is.

Onderwijl ging mijn zoektocht naar ons steeds zieker worden door en ik kwam uiteindelijk uit bij erflast, die het gevolg bleek van die verkalkte brug, die ons t.o.v. alle andere levenssoorten zo uniek en steeds zieker maakte in lichaam en in de geest... "van leven".
Iedere volgende generatie draagt meer erflastige bepakking met zich mee en dit noemen we onze stamboom.
Uiterlijk kenmerkt zich dit als belevingen in goed en kwaad.
En zo kwam ik als medisch wetenschapper terecht in een ziektebeeld dat heet kwaad-aardig te zijn en waarvan iedereen weet dat de gezonde cellen worden uitgemergeld ten koste van de kankercellen.
Halverwege die studie sloeg mij de angst om het hart.
Het leek wel of de volkswijsheid die zei "de wereld is verkankerd" de waarheid zelve was.
Meer over dit onderwerp vindt U op www.wetenschap-eindtijd.com , want kom nu naar het inhoudelijke deel van dit krantenknipsel.

Eén van stellingen is... "Wie in de oudheid schulden had werd slaaf."
Is dit tegenwoordig niet hetzelfde?
De burgers bewust aangezet tot schulden maken, want dan wordt men automatisch slaaf van de Staat en MOET men werken voor de kost.
Via volkspropaganda en reclame [zgn. dieptepsychologie ]  wordt de mens aangezet tot kopen van feitelijk nutteloze artikelen.
Dan hebben wij de zgn. "Vrije markt-economie" die erop neer komt dat zeer arme mensen hun producten voor een appel en een ei moeten verkopen om in leven te blijven.
Dit waanzinnige spel is nu bijzonder goed te zien in Griekenland dat wordt geprest om zijn burgers voor een appel en een ei te laten werken, terwijl de regeringsleiders de hoogste salarissen krijgen van de EU.
Dit uitmelkingsbeleid verschilt daarmee niet veel van die van Nederland of andere wereldlanden.
Kortom...
Het is een inborn error van het menszijn waar wij liever niet over praten.
Het tegendeel is waar en dat staat beschreven als "Hoogmoed voor de val".