Dat de evolutie in zgn. evolutie-sprongen verloopt is een algemeen aanvaard fenomeen.
We kennen daarin kleine nauwelijks waarneembare sprongen, die worden veroorzaakt door het dag-nachtritme en waarvan de volksmond zegt ‘’Ik werd herboren wakker’’ en grotere tot hele grote sprongen.
De grotere zijn de maandcycli, de jaarcycli, de sterretijdcycli, de sterrejaarcycli en tenslotte de cycli van zgn. kosmische dagen en ... de’’zwangerschaps-cyclus’’ van het Universum.
Dit was het voorlaatste artikel op dit blog.
Ik ga hier niet meer zeurpieten over alle cycli die elkaars gelijke zijn, want daar krijg ik zelf al een punthoofd van.
Ik was dokter in hart en nieren, want mijn vader was arts/specialist en mijn grootvader was arts/specialist. Het zat mij dus in het bloed.
Het was genetische malformatie!!
En vreemd genoeg zat in die opeenvolgnde bloedlijnen ook weer het aspect evolutie.
Mijn grootvader was lijkensnijder om te zoeken naar de doodsoorzaak, mijn vader was internist en ik was ‘’edelslager’’ om die rotte plekken er al voor de dood uit moest snijden.
Alle drie waren wij ‘’totaal bezeten’’ van ons ziekelijk zijn en probeerden daar oplossingen voor te vinden.
Dit noemen we erflast en hierin was al duidelijk dat dit ook een beeld van evolutie is...
Net als de ziekte zelf, die in omvang en ernst alleen maar toenam.
Is ‘’alles wat is’’ niet in constante verandering en/of evolutie?
Het heet dan ook niet voor niets ‘’erflast’’ en geen erflust, want het lijden werd steeds groter.
Dat geen dokter daarbij stilstaat is natuurlijk al te dom voor woorden, maar we kregen dan ook niet voor niets het troetelnaampje mee van mensDOM te zijn.
Dat erflast zelf de oorzaak is van ons steeds zieker worden in lichaam en geest , is iets dat ik door al mijn research nu wel voor zeker weet.
Maar!!!
Gek genoeg is die ziekte-evolutie met uiteindelijk aderverkalking als lichamelijk en geestelijk afsluiten, waarna kanker als zijnde pure egocentriciteit - ik wil overleven - en tenslotte AIDS of aidsen aan het einde van iedere sterretijd wel het moment dat die ziektecyclus dan wel eindigt met een oorlog en zelfdestructie van zo’n cultuur.
Met andere woorden: Er is een natuurlijk mechanisme, die ziekte kan doen verdwijnen.
Is dat niet waar wij mensdommers tot op heden naar op zoek zijn ... geweest?
Wat kan hierin het sleuteltje zijn?
Vanaf het moment dat de website www.wetenschap-eindtijd.com in de lucht kwam heeft deze ‘’doktorale’’ hamvraag mij bezig gehouden en een duidelijk antwoord vond ik niet.
Onderwijl veranderde de wereld wel razend snel en ...
Kan ik hier het antwoord misschien in vinden, voordat de oorlog de lucht voor altijd klaart?
Het is dan misschien wel mosterd na de maaltijd, maar dat is toch met alles wat wij doen?
Daarnaast valt wel op dat er toch wel iets veranderd is in deze denk-evolutie.
Laat ik als meest frappante noemen dat in de Griekse tijd de aarde opeens weer plat was en wij rechtlijnig gingen denken.
Is dat geen degeneratie van de hoogste orde???
Maar het denken werd iedere sterretijd wel vuriger, vindingrijker en machtiger, mede als gevolg van de technologische vooruitgang die iedere eindtijd van een cultuur explosiever toenam.
Kunnen we niet concluderen dat macht puur een overdekken van onmacht is???
Voor mij is dit een retorische vraag.
Maar blijft staan dat de ziektecycli na zo’n val van een heersende cultuur weer opnieuw is begonnen.
En dat is ook de reden dat iedere nieuwe cultuur heersend is over alle vorige.
Het lijkt de evolutie zelf wel, want daar zijn hogere soorten ook heersend over de lagere en ook daar bleven de voorgaande soorten op dit lagere niveau functioneren .
Kijk maar naar Afrika als extreem voorbeeld.
Specialisatie en progressieve kwetsbaarheid horen bij elkaar als yin en yang.
En is dit in ‘’de mensen-evolutie’’ niet ook het geval?
En dit zou toch ook ergens genetisch grondslag hebben?
Volgens mij is dit alles evident, want we hebben ons tot de tanden bewapend om ons eigenDOM te beschermen.
Nu hebben wij een wereldsamenleving, waarin Amerika wereldwijd de lakens uitdeelt.
Nu hebben we de kern van energie - de kernenergie - gevonden en zijn wij dus gegroeid naar kosmisch evenbeeld of...
Om met de New Age te praten zijn we op weg naar het ‘’kosmisch bewustzijn’’.
-Ligt daar in dat New Age beleven het sleuteltje?
Ten tweede valt op dat steeds meer mensen zich vergrijpen aan psychedelische middelen, waarvan wij weten dat het ons denken verdooft.
-Worden wij gek van onze veelheid van denkbeelden en/of staat ons denken op het punt te exploderen?
Dan zijn er steeds meer kinderen, die het stempel ADHD opgespeld krijgen als teken dat zij niet meer sporen in deze denkwereld. En er zijn steeds meer schizofrenen.
-Ook dat is toch geen toeval?
En tenslotte is onze wereld in razend tempo omgetoverd tot een ware ‘’feesttent’’, waar volksvermaak ons nog net staande houdt met ‘’Wein, Weib und Gezang’’..
-Is dat niet de spiegel van al onze duizenden problemen waarin wij ons geworsteld hebben?
Het lijkt de spiegel van het denken wel.
En last but not least worden er steeds meer linkshandige mensen geboren.
-Is dat misschien het zoveelste teken dat onze rechter hersenhelft het overneemt en/of dat onze denkcomputer gecrashd of aan het crashen is?
Dan is het ook vrij logisch dat wij nu de artificiële denkmachine hebben ontwikkeld waar wij nu op alle terrein volkomen afhankelijk van zijn geworden.
Dat wij hier giga-kwetsbaar door zijn geworden, zal pas blijken als de NASA-voorzegging over een electromagnetische storm gaat komen.
-Ligt in die omkering van het denken het sleuteltje voor genezing en/of zoals de volksmond zegt ‘’Lachen is gezond’’?
Laat mij aannemen dat dit het beeld is van onze eindtijd die de waarheid dicht benadert, want denken is toch onze overlevingsdrift geweest.
Met andere woorden: Als ons denken crasht kunnen we het wel vergeten.
Kijkend in oudere culturen vertonen deze spectakels opvallend veel gelijkenis.
Dan is de vraag natuurlijk ...
Wat gebeurt er dan in onze hersenen waardoor ziekte verdwijnt?
Als we dat zouden weten zouden we ziekte toch kunnen behandelen?
Hebt U het boekje ‘’In de ban van de genen’’ gelezen, waarin ik uiteen zette hoe en waarom onze genen veranderen en wij ziek worden?
Daarin leg ik vast hoe de rechter hersenhelft als zijnde het collectief bewustzijn in de nacht geen correcties kan uitoefenen op de overlevingsdriften tijdens de dag opgebouwd.
Daarom piekeren wij ook zo veel in de nacht tesamen met warreldromen.
Dat is ook de reden dat alle andere levensvormen geen erflast opbouwen en ook niet kampen met ziekten, want zij hebben nog een intacte brug tussen collectief en individueel bewustzijn.
Maar onderwijl zijn ook zij onderhevig aan de constante veranderingen in de natuur -het Darwin verhaaltje noem ik het maar voor het gemak.
Maar dat collectief bewustzijn - gelocaliseerd in onze rechter hersenhelft - wordt door onze steeds agressiever wordende denkhersenen wel spiegelbeeldig gevormd in een nutteloze poging om correcties uit te voeren.
Ja!!! Nutteloos, want die verkalkte brug laat geen impulsen door.
Met andere woorden: Wij kunnen slechts of links of rechts beleven.
Een tussenweg is er niet!
En als die denkhersenen ‘’exploderende’’ zijn...
Dat leidt in eerste instantie tot pure schizofrenie en daarna tot spiegelbeeldig gedrag als zijnde ‘’Het Lucifer Galabal met ... de kater voor morgen’’.
Mag ik U vragen???
Als dat geen omkeringscyclus is weet ik het ook niet meer.
En als ik dan kijk naar jokers als bijvoorbeeld Paul de Leeuw , André van Duin en vele anderen weet ik het ook niet meer.
Is dit niet de verachting van de werkelijkheid?
Maar als die energieen in de hersenen zich omkeren zullen de organen dan toch ook spiegelbeeldig gevoed worden en kunnen ze theoretisch toch herstellen in hun voedingspatroon?
Dit gaat natuurlijk niet van het ene op het andere moment, maar de balans wordt dan wel langzaam weer hersteld.
Maar dit gebeurt niet met de denkhersenen, want die zijn immers burn-out. en/of zijn slapende.
Is het niet een geniaal spel van God, die zag dat zijn creatie perfect was.
Dan gaan we toch ‘’zingend’’ ten hemel?
En als men stervenden ziet dan komt er op het laatste moment een glimlach of er wordt een hart onder de riem gegeven voor de nabestaanden.
Is dit niet ook een bijzonder beeld van omkering aan het einde van een levenscyclus?
En als men daarbij bedenkt dat het juist de denkhersenen zijn waar de angst voor de dood huist, kan men zich ook goed voorstellen hoe de New Age movement en zwaar gelovigen alleen maar kakelen over het prachtige Paradijs wat in aantocht is.
En hoe veel therapieen zijn er niet gebaseerd op lachen???
Ik heb heel wat afgeworsteld met dit vraagstuk en alhoewel er nog veel meer opties zijn ligt volgens mij dáár en dáár alleen een mogelijk antwoord, dat de ziektecycli zich aeonisch manifesteren.
Maar ...
Dan is het - als dit het antwoord is - toch om je dood te lachen???
Het maakt dus geen zier uit wat je doet.
Waren wij - net als alle andere levensvormen - geen angsthazen geweest, dan hadden wij ook nooit de kern van energie gevonden om Moeder Aarde nog effe op te warmen voor als wij onszelf al ‘’vurig’’ hebben opgeblazen.
Het spel was dus al gespeeld voordat jij of ik hier erflastig aan deelnamen.
En...
Voor schuld en boete is er dus geen plaats.
Haha... hooguit voor discussie en dan met name voor critici, die deze omkeringscyclus in relatie tot kanker niet zien zitten.
Want die ziekte staat wel in de boeken als omkeringscycus of verachtingscyclus.
wordt vervolgd.
