Aan het einde der dagen zullen God en wetenschap elkaar hervinden

Stond er niet geschreven ”Aan het einde der dagen zullen God en wetenschap elkaar hervinden’’?
Betekent dit al niet dat zij ooit elkaars broeders waren?
Zou dit kunnen inhouden dat ik met mijn zoektocht naar de ‘’waarheid’’ op het goede spoor zit met mijn ‘’aanbidding’’ van de Oude Wijsheid?
Is het daarmee niet toevallig te noemen dat ik zoekende in de cycli die allen elkaars gelijke zijn van groot tot klein al jaren geleden de wereld-crisis voorspelde, die nu in terminale fase is aanbeland?
Het was louter pure wetenschap en niets meer.
En waar bracht het mij als vermeend atheist?
Bij de Bijbel!!!
Data stonden er in die Oude Wijsheid niet bij vermeldt en via mijn uitleggende dromen werd ik daarover ook niet veel wijzer.
In 1990 hoorde ik van paragnosten dat zij niet over de grenzen van 2000 konden zien en dus was mijn conclusie dat daar ergens het einde moest zijn.
Maar de eeuw-wisseling ging voorbij en er gebeurde niets.
Dus dat was een foute conclusie.
De datum bleef mij onthouden totdat er in 2002 bezoek kreeg van een 5-tal Maya-kenners.
Ik ben vrij ongeletterd en zeker in Portugal was ik totaal van de buitenwereld afgesloten.
Ik had slechts een hakkertje om de grond te bewerken voor mijn dagelijks eten en wat gereedschap om mijn huis enigzins bewoonbaar te maken.
Die dag zal ik niet snel vergeten, want door de baktun-theorie vielen heel veel puzzelstukjes in elkaar en had ik opeens een datum.
En wetende hoe groot de Maya-kennis van de sterrenhemel was, was het een koud kunstje om dit met elkaar te linken.
Nu zijn de NASA onderzoekingen inmiddels al zo ver, dat die datum meer werkelijkheid dan schijn is.

Vanmorgen trok ik mijn ‘’stoute schoenen’’ aan en belde de redactie van het maandblad ‘’Weet magazine’’: een maandblad op Christelijke leest geschoeid.
Is zo’n titel voor een maandblad al niet de absolute hoogmoed voor de val?
Ik vroeg hen of zij belangstelling hadden voor... een ontmoeting tussen geloof en wetenschap.
Godverdoemmij ... Wat werd dit een moeizaam gesprek.
De man - neen... namen noemen we niet  in verband met privacy - had eigenlijk direct willen neerleggen, nadat hij mij op de man af had gevraagd of ik ‘’gelovig’’ was.
Ik kon slechts antwoorden dat ik in mijn zielelast gedurende 2000 jaar de Bijbel totaal had opgegeten.
Maar daar snapte hij geen snars van en wilde er - ziende blind en horende doof - ook niets van weten.
Pas toen ik iets verhaalde over de ‘’zondeval in het Paradijs’’ als zijnde het moment dat de vrouw naliet om de moederkoek voor goed moederschap op te eten en ik daarover iets vertelde over mijn medische experimenten , leek het er even op dat ik beet had.
Maar na ieder voorvalletje dat ik aanhaalde en het beangstigend stil was aan de andere kant van de lijn, vroeg hij mij - nu dwingend -  of ik in God geloofde.
Natuurlijk kwam de mensenplaag, de economische crisis en de vogels die uit de lucht vallen uitvoerig aan bod alsmede allerhande andere voorzeggingen.
Ook vertelde ik hem over de relatie zwangerschap en evolutie alsmede over de baring en Openbaring die door de Lucifer-mens op gang wordt gebracht.
Zelfs vertelde ik hem over mijn uitleggende dromen waarvan hij mompelde ‘’Goh, wat bijzonder!!’’.
En toen ik hem vertelde over de nieuwe Jesus, die momenteel in Tibet zijn inauguraties ontvangt leek hij diep onder de indruk.
Ik durfde hem al helemaal niet te vertellen dat hij hem - volgens de Koran - niet zou herkennen, maar....
Dat alles eindtijdfenomenen zijn wist hij maar al te goed.
Desondanks stond voor hem één ding keihard vast.
‘’Als God zegt dat de geest van leven onsterfelijk is, is het zo’’ en daarmee was voor hem de kous af.
Het had dan ook totaal geen zin meer hem te vertellen dat dát wat wij leven noemen slechts een fractie is van wat ooit leven heette en/of alle materie.
Onderwijl had hij mijn website gevonden en het video-interview.
Het gesprek eindigde met de verzekering dat hij film zou zien, maar dat het - zo men geinteresseerd was - wel heel lang zou duren totdat het tot een interview zou komen.
Dat ik inmiddels weet dat dit direct inhoudt dat hij geen NEEN kon zeggen en dus met een liefdevolle leugen voor eigen bestwil een eind aan dit gesprek wil de maken...
Ach triest is het wel.
Maar...
Misschien moet ik mijn data toch verzetten, want...
God en wetenschap kunnen voorlopig zeker nog niet onder één dak leven.

Gij zult geen beeltenissen maken.

Eén van de vreemde Bijbelse voorzeggingen luidt ‘’Gij zult geen beeltenissen maken”’.
Wat wordt daarmee bedoeld?
Is het louter dat wij ons geen spookbeelden of wensdromen moeten aanwenden in ‘’the stuggle for life’’, die leven heet?
Is het misschien dat wij niet mogen oordelen over anderen of - zoals mij door mijn ouders was ingepeperd - ‘’Oordeel zacht en wees een zegen’’.
Maar ...
Leven wij niet op basis van goed en kwaad denkbeelden als gevolg van een hersendefect tussen het  zgn. individueel en collectief bewustzijn? [zie website : corpus callosum]
Dat is wel wat ons mensen doet onderscheiden van alle andere levensvormen.
Dan is die voorzegging toch een absolute contradictio interminis en/of een grote tegenstrijdigheid!
En eenmaal vastgelegd door erflast in onze genen noemen we die beelden ‘’vastgeroest’’ en dit bepaalt onze levensmodule en/of hoe wij in het leven staan.
Ik ga het hier niet hebben over de reclame-industrie, die ons ‘’tegenwoordig’’ overal waar we gaan en staan bombardeert met beelden ten aanzien van goed en kwaad.
Ik ga het al helemaal niet hebben over de gekruisigde Jesus, die iedere Kerk met zijn beeltenis siert en waarvan wij nu met vrij grote zekerheid weten dat hij geen Kerstkindje was en zelfs niet gekruisigd .
Maar die denkbeelden zijn na 2000 jaar Christendom zo vastgeroest, dat velen dit gewoon niet anders kunnen beleven.

Neen!!
Laat mij de hand in eigen boezem steken en U vertellen hoe vast mijn beelden zaten en hoe lang het duurde om er een deel van af te breken.
Ik werd voor het schrijven over dit onderwerp getriggerd door een leuk filmpje op Nat. Geographic van een ‘’dog whisperer’’, die ogenschijnlijk valse honden binnen een paar minuten weet om te toveren tot ‘’makke schapen’’ en tegen de eigenaar vertelt dat honden in ‘’het hier en nu‘’ leven.
Zij leven in het hier en nu, omdat bij hen die brug tussen collectief en individueel bewustzijn nog niet verkalkt is.
Begin 80-er jaren als gevolg van mijn zoektocht naar de mogelijke oorzaak van kanker zag ik steeds meer overeenkomsten met onze wereldeconomie, waar rijken steeds rijker en armen steeds armer werden en er ook al sprake was van uitzaaiingen.
Dit beangstigde mij en die angst deed mij spreken.
Is het niet vreemd dat ons werd nagelaten ‘’Spreken is zilver en zwijgen is goud’’.
Zou spreken dan niets meer zijn dan het uiten van emoties, die altijd een uiting is van ons goed en kwaad beleven?
Durft U daar even bij stil te staan in deze kakelbonte wereld?

Mijn verhaal over mijn grote ommekeer in mijn leven kennen velen inmiddels al.
Maar op dat moment was ik nog slechts een Universitair gebrainwashte dokter, die ziekte en zeker kanker als een vijand zag die moest worden vernietigd.
Denkbeelden dus en niets meer dan denkbeelden!!!
Toen had ik nog nooit gehoord van “cycli die allen gelijk zijn van het allergrootste [de kosmos] en het allerkleinste [het atoom]”.
Dit kwam pas later toen ik door schade en schande de overstap maakte van reguliere naar alternatieve geneeskunde en in aanraking kwam met de leer van de acupunctuur.
Maar dacht U dat er toen al een lichtje ging branden?
Ik weet zeker dat al diegenen die mijn website hebben ‘’opgegeten’’ en/of ‘’te vleze hebben gemaakt’’ alsof het de Bijbel zelve is, dit zo beleven.
Maar het tegendeel is waar!!
Zelfs mijn hele onderzoek naar zwangerschap als onderdeel van mijn zoektocht naar het ontstaan van kanker, waarin de partus op gang komt als de nog ongeboren vrucht zijn eigen stofwisseling of warmteproductie op gang brengt deed bij mij nog totaal geen belletje rinkelen.
Mijn denkbeelden over ziekte als vijand waren daar nog steeds te sterk voor.
Was ik daardoor ziende blind???
Dit is een puur retorische vraag, waar het antwoord gewoon ‘’ja’’ op is.
Met andere woorden: dan is het ook niet zo verwonderlijk meer dat ons werd voorzegd dat we aan het einde van de rit als gevolg van duizenden en misschien wel tienduizenden vastgeroeste denkbeelden echt ziende blind en horende doof zouden worden.
Dan kunnen wij er toch ook niets aan doen dat wij nog steeds denken dat het leven gewoon verder gaat, ondanks het feit dat wij de aarde nu in razend tempo kaalvreten.
Het zijn heus niet alleen de New Agers, die kakelen over de grote ommekeer naar een kosmisch bewustzijn. De wereld staat  bol van oplossingen van zelf gecreëerde problemen: zo bol dat bijna niemand gelooft dat het echt afgelopen is.

Die denkbeelden zaten dus ook bij mij totaal vasgeroest en dat terwijl ik het sleuteltje in mijn hand had.
Die kennis als zijnde mijn research op medisch gebied en dat sleuteltje van de Oude Wijsheid nam ik totaal onbewust mee naar mijn vrijwillige ballingsoord Portugal, waar ik steeds meer vereenzaamde. Ik leefde er als zombi in een bouwval en er waren vele momenten dat ik het leven echt niet meer zag zitten.
Dat kan ik U wel vertellen.
Als men nu mijn website leest of het Theater La Vida lijkt het er toch totaal niet op?!
Maar het was wel de realiteit.
Duizenden keren legde ik de puzzel om te kunnen begrijpen waarom ik in Gods naam verketterd was door KNMG en de Staat en dat terwijl ik zeker wist dat ik gelijk had.
Ik ging er - om het maar zo te zeggen - mee naar bed en stond er mee op en mijn terugtocht naar Nederland bleef geblokkeerd totdat ik hierop een antwoord had gevonden.
En dat werden mijn uitleggnde dromen, waarvan ik nu zeg...
Dat waren momenten dat mijn denkbeelden één voor één verbrandden en toen pas - na 7 jaar in mijn eigen kerker te zijn opgesloten - vielen de eerste vergelijkingen met cycli die allen aan elkaar gelijk waren mij pas op.
Toen pas ging er een heel klein lichtje branden: een lichtje wat steeds helderder werd.

Mag ik hieruit afleiden dat men denkbeelden van goed en/of kwaad pas kan oplossen na keiharde zelfdestructie en nooit anders?
Ik durf nu te zeggen ‘’JA  EN NOOIT ANDERS’’.
Dat dit in de volkswijsheid is vezegeld met ‘’door schade en schande wijs’’ lijkt dan wel een ‘’dood’’-normale uitspraak, maar dat dit echt alleen kan door pure zelfkastijding tot het alleruiterste beseft niemand.
En wie heeft dit ervoor over?
Niemand toch?
Ook ik niet, maar het viel me ten deel!!!
Maar...
Als u probeert hier afstand van te nemen, is het toch onvoorstelbaar hoe geniaal ‘’de zwangerschapscyclus van Moeder Aarde in elkaar steekt?
Als men probeert hier afstand van te nemen, is het toch meer dan duidelijk dat - hoe men ook vertelt over de ‘’waarheid van bloemetjes en bijtjes’’ - dit alles altijd gekleurd wordt door eigen denkbeelden en altijd de illusie is?
Mag ik U vragen?
Is het niet te bijzonder voor woorden...

LA VIDA THEATER deel 3 : Na de zondvloed van lijden de ‘’Verlichting’’

Mijn conference op papier was helaas weer veel te lang en dien ik danig in te korten, anders zitten wij hier morgen nog en bent U in slaap gevallen.
Oh dokter!!! Ik ben blij dat U er ook nog bent, want ik ga U vertellen van de ziektecycli in lichaam en geest, die zo nauw met elkaar verstrengend zijn en onze tijdgeest bepalen.
Laat mij beginnen met even terug te grijpen hoe AIDS in de wereld kwam.
Het verhaal over Amen Rika die dit als wapen voor biologische oorlogsvoering uittestte was juist, maar ik dien er wel een kanttekening bij te plaatsen.
Door een toeval wat mij toeviel als onwetende - want alles ligt vast in onze lotsbestemming - kwam ik in aanraking met de zoon van een Arabisch geestelijke, die mij wist te vertellen dat AIDS en homosexualiteit ook al woedde in de eindfase van de Egyptische cultuur.
Toen noemde men de ziekte Sida en/of de ‘’saida naar het hiernanogmaals’’.
Voor U - dokter - lijkt de samenhang tussen kanker en AIDS waanzinnig, maar het tegendeel is waar, want het is onderdeel van een ziektecyclus die nu niet en nooit niet kan worden bedwongen.
U dokter behandelt de lichamelijke uiting van een geestesziekte, die erflast heet en vastgelegd is in de genen.
En naarmate die erflast - ook wel zielelast genaamd - groeit, groeit ook de ziekte-incidence.
En naarmate die zielelast groeit worden onze denkbeelden van goed en kwaad ook extremer.
Tevens groeien de problemen in de ‘’gemeenschap’’ en die leiden op zijn beurt weer tot zoeken naar oplossingen. De technologische REvolutie is daar nu een voorbeeld van.
Mag ik hieruit de conclusie trekken dat onze problemen en/of onze groeiende erflast ons prikkelt tot zoeken naar de bron?
Ik was arts en wetenschapper in hart en nieren. Dat was mijn zielelast!!!
Dat vertelde ik U reeds met het verhaal over mijn grootvader.
Maar omdat ik mij niet aan de regels van ‘’het doktersspel’’ hield werd ik tot zondebok gepromoveerd. En dit was voor mij mijn prikkel om door te zoeken tot het gaatje!!!
Toen had ik alle tijd van de wereld en kreeg er zelfs een gekken-uitkering voor.
Werkelijk te gek voor woorden!!!

De oorlog van 40-45 deed de zielelast extreem hoog oplopen en als de geest van leven zo acuut in de problemen komen, zetten de hersenen de bijnier in werking als zijnde ons verdedigingsmechanisme.
En wat was het gevolg... een explosieve toename van hart- en bloedvaatziekten.
Want langdurige stress leidt tot afsluiting van het vaatstelsel.
Wat is er dokter? U ziet zo bleek!!!
Wilt U zich afsluiten voor die waarheid?
Een andere uitlaatklep voor spanningen is vluchten in werk.
Dit gebeurt door de alvleesklier op te jagen. Dit orgaan maakt alles te vleze en heette in het meergodenrijk van Griekenland ‘’de God Pan’’.
Dit leidde tot een explosie van diabetes als zijnde een uiting van overwerkt raken.
Worcoholic ... zal ik maar zeggen.
En mijn verkettering door KNMG en Staat leidde tot een absolute sfeer van werken als een bezetene.
Met als gevolg dat ik van tijd tot tijd totaal burn-out raakte en ‘’bijna dood ervaringen’’ beleefde.
En wat kreeg ik ervoor terug?
Jammer dan Finkers er niet bij is, want stond er niet in de Bijbel voorzegd dat aan het einde der dagen de voorouders één voor één uit hun graven zouden herrijzen?
Dat gebeurde bij mij.
Ik vertel U echt niets van mijn persoonlijke en/of voor anderen geniale zoektocht.
Ik kreeg het op een presenteerblaadje aangereikt als ware het ‘’een dief in de nacht’’.
En daarna was mijn zielelast  keer op keer een stukje verschoond van ‘’erfzonde’’.
Dit maakte mij voor de wereld buiten mij steeds meer een zombi, want ...
Zijn dromen geen bedrog?
Tenslotte is en nog een mogelijkheid om de zielepijn te verlichten of verzachten.
En dat heet in de volksmond ‘’Van je af praten’’ of ‘’van je af schrijven’’.
Dat is deels wat ik nu doe...zal ik maar zeggen.
Mijn zielelast of erfzonde moge dan wel al een heel stuk zijn opgebrand door mij burn-outs,
maar mijn pijn is er wel degelijk!!
Ten eerste ben ik zombi geworden en ten tweede is iedereen zo met zichzelf bezig dat niemand ziet hoe wij naar het einde dansen.
Als we kijken in culturen die er waren moet dit zeker niet anders zijn geweest, want wat kenmerkte die culturen?
Grootse werken en aardse Goden die zich in goud lieten hullen, explosief veel uitvindingen en een massale hoeveelheid geschriften.
Dat noemde men vroeger ..’’De excarnatiefase van een cultuur’’.
Kunt U zich vinden in het hedendaagse?
We zitten hier ook niet voor niets in het gefacelifte De LaMar Theater op electronisch verwarmde pluch!!! zal ik maar zeggen.

En dan last but not least ... de vermeende ziekten kanker en AIDS.
Ach mevrouw dáár op rij drie...U zit toch niet te kankeren omdat het wat later wordt dan gepland?
De hele wereld lijkt wel een kankerbende, die vijanden lijkt te zoeken.
Dat lijkt de geest van leven wel te zijn geworden?
Jaja... ik weet het wel!!!
Kankeren verlicht de zielelast en/of doet eigen spanningen  verlichten, waardoor kanker kan worden bestreden.
Maar als U weg wilt gaan, houdt niemand U tegen.
Hoe ver kunnen die genetische malformaties gaan, die onze geest van leven projecteren op het lichaam?
Totdat er een genetisch defect is in één der meest aangetastte organen?
Ik zet er expres een dik vraagteken achter, want de geest stuurt toch het lichaam en niet anderom.
Met andere woorden...Ziekte als zijnde deformatie van de lichaamsstructuur  is primair een deformatie in de hersenen en niet andersom.
Wat zegt U dokter?
Of dit niet beide tegelijkertijd kan optreden of ook visa versa kan werken?
Ten aanzien van Uw eerste vraag kan ik zeggen dat U hier ten dele gelijk in hebt, maar ondanks mijn vele ‘’uittredingen’’ tot aan de ‘’Oude Wijsheid’’ uit de Himalaya ben ik toch geen speetoog geworden en bovendien is het vreemd dat ziektecycli zich aeonisch herhalen.
En tenslotte...Als U kijkt in de wereld gaat de onderdaan toch op zijn baas lijken en is dat voor lichaam en geest niet hetzelfde?
Maar daar kom ik nog op terug.
Dus laat mij rustig doorgaan.
U weet dat wij allemaal ontstaan zijn uit een zaadcel/eicel complex en later zijn uitgegroeid tot hoog gespecialiseerde cellen.
Maar iedere cel heeft nog wel rudimentaire eigenschappen van die ongespecialiseerde celfase.
En als er dan een essentieel defect ontstaat door genetische afwijkingen, kan één van die andere organen, die functie overnemen.
Dan heeft hij twee functies en gaat harder werken en...sneller delen.
Dat is één mogelijkheid.
Een andere mogelijkheid is dat een orgaan extreem geprikkeld wordt en als reactie sneller gaat delen en daarna zijn gespecialiseerdheid weer kwijt raakt. Dit is o.a. het geval met huidtumoren door overmatig U-V licht: de melanomen, die weer hun oervorm van de zwarte mens aanneemt.
Beide zijn een uiting van ‘’nood breekt wet’’ en/of is een noodsprong om te overleven.
Is dit duidelijk?
Is ook duidelijk dat onze erflast met der tijd alleen maar groeit?
Is het ook duidelijk dat wij met der tijd steeds verder uitgemergeld worden en dat het lichaam hier twee reactiemogelijkheden voor heeft?
Dit heet de fight or flight reactie en/of vechten en vluchten.
En hoe ziet die terminale fase eruit?
Een verzwakking van onze voortplantingsorganen.
En hoe uit zich die verzwakking?
Die verzwakking uit zich in homosexualiteit en/of de sexuele REvolutie.
En door die uitmergeling zijn die organen gevoelig voor het AIDS-virus.

Mijn excuses dat ik als een olifant door de porseleinkast dender.
Maar de tijd dringt en niet alleen voor mij, maar ook voor de wereld van AIDS en aidsers ...zoals Joop van der Ende, die ons in het warme pluche laat zitten als uitgemergelde mensen.
En wat is einde verhaal?
Tenslotte slaan alle stoppen door en dit werd ons nagelaten als ‘’oorlog klaart de lucht’’.
Dan slaan alle stoppen door in ons denken en/of onze bakermat van zijn.
Dan is de cyclus van ziekte - maar ook die van de cultuur - ten einde.
De mens is dan uitgemergeld, heeft zijn territorium uitgemergeld en dan...
Dan komt er een nieuwe cultuur ten Westen van de oude op en begint het de cyclus opnieuw.
Waarom ten Westen?
Waar komt de zon op en waar gaat hij onder?
De vlucht naar het Westen is - zoals alles wat ons mensen beheerst - een overlevingsdrift.
Door vluchten naar het Westen loopt hij de bakermat van leven ‘’de zon’’ achterna.
Dit is zijn inborn error, omdat hij angsthaas is: angsthaas voor de dood.
En dit komt door een minuscuul hersendefect dat heet het corpus callosum.
Maar daar ga ik niet verder op in,
Dan begint de cyclus opnieuw totdat,want...
Stond er niet in de Bijbel...Als West Oost weer ontmoet in het Oosten is de levenscyclus ten einde.
Het is triest maar waar, want in die fase zijn wij nu aanbeland.
De klok staat nu op 2 minuten voor 12 en ... mag ik U vragen nog twee minuten te blijven zitten?

Het lijkt en is natuurlijk ook een triest einde en zeker nu wij alles hebben heronderzocht en alles lijken te kunnen beheersen... totaal de micro Big Bang van Cern toe.
We hebben de kern van energie en/of het oneindig bewegen van de kosmos gevonden en...
Zoals de Maya’s het zo typerend nalieten zijn we door al ons kunt en vliegwerk om te overleven gegroeid tot gelijkheid van Yin en Yang, die eerst 1 baktun verschilde, gelijk de vrouw vroeger ongeveer 10 % langer leefde dan de man.
De evolutie die gekenmerkt werd door een groeiende vurigheid met uiteindelijk de vuurmaker mens, heeft de aarde in blijvende cirkelgang en op gelijke afstand van de zon laten rondcirkelen en..
Hoewel all materie in ons uitdijende deel langzaam opbrandt en steeds meer neigde naar fusie bleef de aarde keurig om de zon draaien alleen wel steeds langzamer.
Volgens de wetten van Einstein is dit onmogelijk en zijn zoektocht naar materie deelde hij met mijn grootvader als cyberneticus.
En zo ging ik in mijn zoektocht als erflastig joch met hun discussies verder.
Nu draait hij 13 maanmaanden in een jaarcyclus, maar dit was ooit 1 jaarcyclus.
En last of all...
Door de evolutie met kroon de mens, zal de kosmos oneindig blijven bestaan.
Dat werd ons nagelaten als de Gouden Graal van onsterfelijkheid en/of de DaVinci code.
Is dat geen fantastisch uitzicht?
Mag ik U over zoveel biljarden jaren weer als gast mogen uitnodigen voor het laatste avondmaal?

Mijn excuses voor deze ‘’speed dating’’ aan gegevens.
Ik ben mij bewust van de vele hiaten.
Is dit geen goede voedingsbodem voor een goede discussie?