De glimlach van de dood. Van mensendokter via levensdokter tot ....kluizenaar Een terugblik van mijn bizarre leven

Van mensendokter tot levensdokter.

Zo werd het mij eens ingegeven door een paragnost en achteraf klopte dit als “een zwerende vinger”.

En nu...???

Het was veel erger dan een zwerende vinger.

Gelukkig zeg ik nu “Als ik dát geweten had....”.

Gestuurd door de vele uittredingen sta ik nu in een wereld die ik ooit betitelde als “Het Lucifer-galabal met de kater voor morgen”.en dat terwijl overal ter wereld de onrust met de dag groter wordt.In de volksmond noemde men dit ooit “Brood en spelen voor het volk”.

En het moge geen verbazing wekken dat de astrologische kankerlanden met name Nederland en Amerika niet alleen - gelijk kanker - de rest van de  wereld de les lezen en “uitmergelen” , maar tevens zeer hoog scoren in dit Lucifer-galabal.

Is dat niet meer dan schizofreen?

Ach misschien niet,

Toevallig las ik vandaag op Xander-nieuws hoe de moraal in Amerika rond 2001 zo extreem veranderd was en wel in die zin dat het kwaad in goed en het goed  in kwaad veranderde http://xandernieuws.punt.nl/content/2014/06/Gallup-peiling-VS-sinds-2001-moreel-totaal-veranderd  Is dat toeval door onwetendheid???

Volgens mij - U weet dit inmiddels - bestaat toeval niet, want alles van allergrootste  tot het allerkleinste ligt als de raders van een klok cyclisch vast.  

Dit  “Lucifer-galabal” is hier een schoolvoorbeeld van iets wat nagelaten werd als “Omkeringscyclus” en/of kanker.

Het enige bizarre is dat ik - naar recent bleek  - zo’n extreem bijzondere stamboom heb.  

In het weten dat alle cycli elkaars gelijke zijn en dat de laatste ademtocht -ook wel ”de zucht van verlichting” genoemd - ons denken uitschakelt en ons zeer kortdurend ons “hogere zelf” en/of de spiegel van ons denken laat beleven is dit bizarre fenomeen misschien helemaal niet toevallig..

Deze ontwikkeling staat dan wel  te boek als “borderline-times’., maar  feitelijk zijn wij al half en half aan het hemelen  en dus is dit “het Lucifer-feest” van het leven nu .

Dat is de tijdgeest van nu.

Een schoolvoorbeeld ervan is onder andere de groeiende belangstelling van de zgn. “Oosterse Verlichte Meesters en allerhande Oosterse geneeswijzen”.

Is dit vreemde fenomeen niet al een aanwijzing dat wij allemaal al onze stamboom aan het teruglopen zijn?

Persoonlijk denk ik van wel.

Helaas ben ik nog weinigen tegengekomen, die dit als zodanig bewust beleven.

Ach...

Laat ik het maar simpel houden en  de “tijdgeest” heet nu  “Ik ben God van mijn eigen gedachten” waaraan niet getornd mag worden..

Zo ziet het tenminste er voor mij uit..Het heet ook niet voor niets “New Age”

Maar waarover kunnen we het dan nog wel over hebben?

Ik zou het echt niet meer weten.

Zelfs als ik over iets dat heet de “Aquarius-tijd” en/of de periode van wat ik eerder noemde “De verwatering van het leven” en Bijbels nagelaten als “na ons de zondvloed” begin kijken mensen me aan of ik water zie branden..

Daarnaast heb ik in één van mijn laatste artikelen al aangegeven dat onze technologische REvolutie en de mensenplaag essentieel waren, omdat wij al enige tijd in een nieuwe ijstijd-periode zitten en voor amateur-kosmologen hier - maar zeker richting de verwoede “global warming hypers” - vraag ik U om op internet te zoeken naar de fotonengordel en zijn invloed op onze wereld..Er is hierover trouwens genoeg interessants te lezen.

Ach... Is het allemaal nog belangrijk?

Dit is voor mij een retorische vraag , want in feite gaat het zelfs hier in Nederland exact zoals het in de sterren geschreven staat en daar hoort dit facet dus ook bij.

Zelfs bij al diegenen die dit blogje al jaren hebben gevolgd hebben geeft mijhet gevoel dat ze dan nog echt even van het leven moeten genieten ... zolang het nog kan.

Maar na al die uittredingen ik kan  volmondig zeggen, dat mijn BDE’s er feitelijk precies hetzelfde uitzagen als hoe Nederland nu feest der feesten lijkt te vieren en men kankert op alles wat in onze ogen niet deugt.

Ik kreeg de spiegel ook te zien en kon pocco de pocco het midden leren eren als zijnde de Goddelijke Perfectie alwaar goed en kwaad verdwenen is.

Ik vind het onvoorstelbaar hoe men [ van achter de schermen ] ons de democratie met  “vrijheid van meningsuiting” , “gelijkheid” en “broederschap” heeft opgelegd en hoe dat hedentendage bestempeld wordt als het grootste goed  

Ziet dan echt niemand dat dit illusie is en dat er in feite nooit democratie is geweest

Was dit niet het mooiste en/of het ultimate spel der Illuminati om de verdeeldheid tussen mensen tot extreme hoogte op te jagen en ooit nagelaten als “broeders vechten tegen broeders”.

Ben ik - terug van lang weg geweest - daarmee het feestje voor velen aan het bederven?

Ach!!! Ik vrees dat dat in deze “New Age fase” onmogelijk is.

De “Ik-Goden” - zoals ik dit vaker noemde - laten zich niet meer manipuleren.

Over de emancipatie van de vrouw , de grondoorzaak ervan en de gevolgen is dit ook ten ene malen onmogelijk en zeker richting.[haha] het zogenaamde “zwakke geslacht “.

Zien we dan echt alles in de spiegel van de realiteit?

Vond ik het daarom zo moeilijk om mijn uittredingen aan het geduldig papier toe te vertrouwen?

Ik heb het feestje tijdens mijn BDE’s ook al gehad of liever gezegd :”Ik had mijn “levensdoktersjas- functie” t.a.v. de terminale verkankeringfase in de wereld al zo voorzichtig mogelijk aan U verteld na zo’n 30 jaar research ten aanzien van cycli die allen elkaars gelijke zijn..

Research??? Is dat niet woordzuiver “Her-onderzoek”

Ik liep mijn stamboom terug en kon daardoor in de toekomst kijken.

Is dat niet vreemd dat wij onder research  het spiegelbeeldige verstaan?

Maar het is nu wel meer dan duidelijk dat “het ooit gewetene”  voor wetenschappers “waanzienigheid” is en dat was ook de reden dat ik zelfs met mijn honderden pogingen van contact met wetenshappelijke collega’s zelfs nooit reactie ontving?

Daarnaast kan ik U zeggen dat het voor een “mensendokter” al bepaald geen gemakkelijke opdracht is om patiënten te vertellen dat het einde verhaal is, want ook de patient blijft tot de laatste snik geloven in een wonder. Dat heb ik vaak genoeg mogen ervaren.

Maar als “levensdokter” is dit wel duizend keer moeilijker.

Dat kan ik U wel zeggen.

Als ik dan ook maar één probleem heb met mijn terugkeer naar mijn geboorteland ligt daar nu mijn extreme eenzaamheid en voel me haast een paria in mijn eigen land.  

Dit maakt dat “die allerlaatste glimlach van de dood”  mij haast dagelijks lonkt.

Dat is helaas de prijs voor het ontrafelen van de naar schatting 5000 jaar lange brainwash, die onze erflast danig heeft besmeurd.

Al langere tijd beleef ik dat mijn belangstelling voor iets wat men nu hier als “levensvreugd”   beleeft  er voor mij wel heel erg bizar en/of haast luguber uitziet.

Zelfs als ik het met een lach en een traan probeer te vertellen [ de realiteit in mijn ogen, omdat “alles  perfect gaat ” ] krijg ik eerder vijanden dan vrienden.

Mijn Egojasje - dat men zeker in deze tijd keihard nodig heeft in deze voor mij  bikkelharde wereld - is zodanig versleten dat ik echt nog slechts als  “naakte aap” verstoppertje speel met mijn buitenwereld.

En als ik geweten had dat ik ooit lang geleden enthousiast had meegewerkt om o.a. de sprookjes van Boeddha , Allah en God in de wereld te brengen, had ik er waarschijnlijk geen letter hierover geschreven.

Maar ook hier zit er voor mij wel een grote keerzijde aan vroegtijdige “openbaringen”.

En die keerzijde is wel dat ik alle boosheid richting zowel Vadertje Staat en KNMG alsmede stukgelopen relaties en vriendschappen totaal verdwenen is..

Sterker nog!

Zonder vallen is er ook geen opstaan ... als U begrijpt wat ik bedoel.

“Door schade en schande wordt men nu eenmaal ijzig langzaam iets wijzer”.

Dat is nu eenmaal het lot van ons mensDOM zijn, waardoor wij zo dualistisch in het leven staan.

Beide kleinmenselijke belevingen van goed en kwaad  voelen voor mij nu beide als grote cadeautjes en zelfs dat is - heb ik moeten beleven  - totaal oninvoelbaar voor ieder “weldenkend mens”..

Als ik het woord “weldenkende mens” opschrijf krijg nu ik al haast kotsneigingen , want dommer dan dom bestaat volgens mij niet.

En als ik het woord mediteren vertel als zijnde het midden eren tussen goed en kwaad  wijst men wijselijk met zijn/haar wijsvinger naar zijn/haar eigen voorhoofd.

Is dit niet het summum van oprechtheid?.

Ik heb -”verdommij” - mijn hele leven niet anders gedaan dan zoeken naar basale oorzaak en gevolgen van onze progressieve verzieking in allereerst het lichaam en daarna in geest van leven en beleven!

Het is heus niet toevallig dat “de zoon van God” zich 12 discipelen uitzocht die allen onder een ander sterrenbeeld zijn geboren, want zodoende werden de vertellingen van Jesus 12 verschillende interpretaties en dus werd het een Babylonische spraakverwarring.

Zo beleef ik dit astrologisch gegeven ook in de wereld waar het nu eveneens een totale Babylonische spraakverwarring is..

En dan heb ik het nog geeneens over het woord dat zijn zuiverheid totaal verloren is.

Was dat ook de reden waarom ik - onbewust -  om deze zoektocht te volbrengen ruim 20 jaar in mijn “ballingsoord” in de binnenlanden van Portugal [ letterlijk de poort tussen Oost en West ] moest vertoeven?

Het wordt nog gekker als ik U vertel dat ik drie keer ben verhuisd en wel van Portalegre [ de poort van het licht ] vervolgens naar Alvaroes[ de morgenster] en als laatste het gehuchtje Reveladas [ revelation] waar ik mijn allerdiepste uittredingen kreeg.

Toeval????

Nu zie ik dit ook als zijnde onderdeel van het lot of mijn lotsbestemming.

Was het niet ongeveer vergelijkbaar met  Johannes die in de kerker zijn diepe visioenen kreeg?

Dat dit zgn. lot of lotsbestemmingen niet alleen voor mij, maar feitelijk voor iedereen van A tot Z vastligt is hopelijk meer dan duidelijk geworden .

Betekent dit eigenlijk niet dat wij dus nooit boos kunnen worden richting anderen, doch hooguit richting onszelf als we ruzie en/of oorlog maken?

Sterker nog!!

Helaas is het zo griezelig simpel dat het iedere vorm van “weldenkendheid” overstijgt..

Onze hele wereld draait toch nog slechts om geldingsdrang en geldindrang en kennis is macht?

Zijn wij daarnaast - als we goed durven te kijken - niet allemaal “slaaf” van elkaar geworden.

Zijn we niet allemaal op zoek naar “meer en beter” en lezen elkaar de les of geven allerhande goedbedoelde  adviezen alsof wij “Ik-Goden” zijn.

Schreef Max Dendermonde niet ooit zijn boekwerk “De wereld gaat aan vlijt ten onder?

Als ik het mij goed herinner schreef hij daar o.a. in Als wij mensen beesten waren zag onze wereld er nog steeds “paradijselijk “ uit.

Nu kijken we naar een al haast “verschroeide en totaal leeggevreten aarde” als gevolg van een mensenplaag.

En we gaan maar door en we gaan maar door met een onvoorstelbaar enthousiasme om kindertjes op de wereld te zetten via natuurlijke of kunstmatige inseminatie.

Is dat niet het summum van “ziende blind en horende doof aan het einde der dagen”?

Zoals menigeen hier weet heb ik mijn lichaam al tijden geleden aan de wetenschap geoffreerd om te onderzoeken waar in mij de duivel  zat ... opdat iedereen dan oprecht met “een zucht van verlichting” afscheid van mij kan nemen.“

Natuurlijk komt dit over als een cynisch grapje, maar helaas zie ik het cynische wel in het spel der Illuminati en/of zijn voorloper “De geheime Witte Broederschap”, waar ik ooit lang geleden deelgenoot van uitmaakte.

Zelfs de nalatenschap van “branden in Uranus” bracht ons er al vroegtijdig toe om ons massaal te laten cremeren .... voor kosmisch welzijn?!?!

Praatte ik net voor mijn beurt en verklapte ik net ïets te vroeg het oude sprookje voor kosmisch welzijn?

Gelukkig heb ik het antwoord hierop al gegeven.

Ik had nog een tijdje de ijdele hoop dat het blogje  wat ik terug in Nederland  startte - behalve het mij net in leven hield - t.a.v. het hele verhaal over hoe wij van de wieg tot het graf gewoon belazerd zijn om tot het bittere einde door te gaan in het algemeen meer aandacht zou krijgen.

IJdele hoop was het dus en niets meer!!!

We willen graag alles weten, maar weten ook dat alles weten niet gelukkig maakt.

Was geluk niet voorbestemd voor de domme?

Maar nu eigenlijk zo goed als alles is gezegd en het Vaticaan op Hemelvaartdag opdracht heeft gekregen om officieel de Moslimgemeenschap te verkiezen boven het Christendom - het spel van ‘twee geloven waar de duivel tussen ligt” - mag ik nog net meemaken dat mijn bizarre verhaal gaat uitkomen en er het beste aan te doen om verder “te zwijgen als het graf”.

Kortom...

Mijn taak en mijn tijd zit er nu echt op en de Uwe komt nog wel met “Uw kater voor morgen”..

Ik vrees dat zij die mij een beetje hebben leren kennen inmiddels wel weten dat ik geen geweeklaag duldt als zijnde de gebruikelijke rite van een begrafenis waar iedereen de dode de hemel ingeprezen wordt alsof het “heiligen” waren.

We hebben toch netjes geleerd dat “Over de doden niets dan goeds gezegd mag worden”... behalve dan misschien de pion der Illuminati Hitler?

Gelukkig voor Hitler heeft hij nog jaar en dag met zijn geliefde Eva Braun [ geen toeval een Joodse ] van zijn verdiende rust kunnen genieten in Argentinïe.

Als ik nog één wens mag doen  is het wel dat ik met stille trom mag vertrekken en behoef zeker  geen annonces in kranten.

Waarschijnlijk kan dat zelfs niet, omdat ik nog steeds via de Staat der Nederlanden een publicatie-verbod voor die kranten heb vanwege mijn te vroege onthullingen..

Of... Misschien wel juist!!!

Misschien is men zelfs wel blij als men hoort dat ik vertrokken vroegtijdig ben!

My life was really an absurd race in order to raise

Ik heb mijn kater al meer dan mij lief was gehad.

Hoe kan ik dit blogje beter definitief eindigen met God’s nagelaten woorden...

Aan het einde van de 6-de dag overzag God zijn Creatie, zag dat het Goed was en Hij liet ze.....aanmodderen

Eind goed ... Al goed : “Onze Wederopstanding” en/of “De glimlach van de laatste ademtocht.”

Na de twee voor velen misschien een wat somber einde van honderden vertellingen over evolutie, kosmische cycli, cultuur-cycli, ziekte-cycli , het ontstaan van het woord, dat tot het einde der dagen zijn zuiverheid zou bewaren en niet te vergeten “de zin van evolutie voor kosmisch welzijn” is mijn lampje dat leven heet bij mij aan het doven.
Eigenlijk wilde ik dit lange blog niet zo somber afsluiten , maar alles wat mijn buitenwereld kleurt, ziet er nu eenmaal zo somber uit, dat ik de energie mis om nog vrijuit te ademen.
Ik ben er nog wel, maar vegeteer nog slechts.
En dan komt er - zo verging het mijn hele leven - iets wat ik zou willen noemen - een stem in de nacht die mij aanspreekt en zegt “het wordt nooit zo donker of het wordt wel weer licht”.
Niet voor niets hebben wij een gezegde die luidt “Eind goed ...Al goed.”

 
Als een dief in de nacht - het is weer ongeveer 7 jaar geleden - lijkt het alsof ik nu een flash back te zien krijg van het geheel en teruggezogen wordt in de “nachtschade” van het Zwarte Gat.
Dit keer stonden er geen monniken meer op, die mij deelgenoot maakten van dát wat ik via hen aan het geduldig papier toevertrouwde en werelds geen uitweg vond in de zin van “berusting”.
Dit was ook waarom ik mij haast “schuldig” voelde met mijn “Openbaringen”.
Ook al mijn pogingen om met hen die via wetenschap stukjes van de “waarheid” hadden gevonden in dialoog te komen eindigde allemaal in een ijzig doodzwijgen.
Was dat bewust?
Natuurlijk niet, want iedereen zoekt naar de oplossing voor iets dat ik noem “problemen die wij zelf geschapen hebben” en daar hoort zelfoplossing niet bij!
En van “schuld en boete” ben ik echt nog niemand tegengekomen en dat terwijl wij toch allemaal schuld hebben als wij het werelds en/of aards bezien.

Ik had al eerder verteld dat de oude volkeren nog vrij gemakkelijk contact konden leggen met hun stamboom-ouderen en over de dood vertelden dat men weer naar huis ging.
Toen was moorden eerder een spel en/of noodzaak, gelijk de dieren elkaar in pikorde opeten om te overleven. Het was onderdeel van leven en laten leven en bestond er niet iets van wat wij nu kennen als “mensenplaag’.
Ik zou haast willen zeggen “Toen maakten wij van het leven geen moordkuil”, die erflast heet en ons steeds verder deed verzieken in lichaam en geest.
De gezegde kennen we nog, maar wat wij ermee bedoelen is wel haast het omgekeerde!
Waar is die echte ommekeer begonnen?
Het kan haast niet anders dan dat de kleinere evolutiesprongen die in de omslagfasen van de sterretijden plaats vond geleidelijk de brug tussen denken en weten verder afsloot.
Opmerkelijk is daarin dat in het Oosten het woord Maya “verloochening” betekent.
En nu wij wel moeten aannemen dat zij toen al een onvoorstelbare kennis van de astrologische wereld moeten hebben gehad en daar het einde der tijden in konden voorspellen, neem ik aan dat de monniken voortbordurend op die onvoorstelbare wetenschap de aardse cycli verder in kaart hebben gebracht.
Daar komt dan ook de hele doctrine vandaan van alle cycli die elkaars gelijke zijn van het allerkleinste tot het allergrootste.
Daar werd volgens mij het Al ...Allah .. en God ook geboren.
Daar ontstond ook iets dat wij noemen “het leugentje om bestwil”.
Daar en daar alleen begon de wetenschap des levens een sprookje te worden.
En om dit sprookje te laten slagen werd de Maya-wijsheid tot de leugen gebombardeerd.
Waar of niet waar??? Zo vul ik dit slechts in.

Op de website staat het verhaaltje van de laatste ademtocht.
Zelf heb ik één keer van wel heel dichtbij die laatste ademtocht mogen meemaken.
Het was een kankerpatiënt die euthanasie  kreeg en na zijn injectie van de huisarts op het allerlaatste moment zijn vrouw sterkte wenste en met een zucht van verlichting vertrok.
Ik stond erbij, keek ernaar en schaamde me dood.
Waarom?
Geen flauw idee.
Misschien was het wel mijn eigen overlevingsdrift als zijnde angst voor de dood.
Maar dit beeld is altijd blijven hangen en werd ook nog eens bevestigd door de verhalen van de echtgenoot van wie ik zijn vrouw uit haar lijden verloste met een fatale doses van het wonderenzym hyaluronidase.
Met andere woorden: de stamboom-ouderen zijn er nog wel, maar door de groeiende breuk tussen denken en weten kunnen wij daar bij leven niet meer bij komen.
Maar de bijbel liet ons niet voor niets na “Aan het einde der dagen zullen de doden één voor één ui hun graven herrijzen”.
Maar zo veranderde ons beleven van het evolutie-proces wel van de welwetendheid in weldenkendheid.
En zo zag onze illusionaire God dat het goed was en werd in “weldenkendheid” een spiegelbeleven en/of is als de spiegel van het oeroude weten.
Zo moet het ongeveer gegaan zijn en zo werd zelfs het woord een droom en de vertellingen werden tot sprookjes.
Nu spiegelen wij ons aan elkaar, terwijl de spiegel van het ware zijn in ons weten huist.
Laat mij één ding duidelijk zeggen.
Er ligt in ons aller stamboom slechts de spiegel van onze struggle for life en niet zoals velen denken het hele verhaal dat ík hier aan het geduldig papier heb toevertrouwd.
Het klinkt misschien erg arrogant, maar ....
Persoonlijk denk ik dat onze erflastige bepakking pas echt groeide toen de breuk tussen denken en weten volledig werd , nadat wij migreerden van het Zuidelijk naar het Noordelijk halfrond.
Het vermeende Paradijs wordt dan ook niet voor niets gezocht in het gebied tussen Eufrat en Tigris.
Opmerkelijk daarin is wel dat de oude culturen van het Zuidelijk halfrond toen ook nog de moederkoek voor goed moederschap opaten.
Of deze “barbaarse levenswijze” aldaar door het Christendom werd afgezworen weet ik niet.
Waar of niet waar...
De laatste ademtocht geeft waarlijk de zucht van verlichting en brengt ons weer terug in het Paradijs dat wij al zo lang geleden verlaten hebben.
Maar ik denk wel dat wij in onze laatste ademtocht niet verder zullen komen dan tot aan onze uittreding uit het Paradijs.
Alles - maar dan ook echt alles - wat wij denken te weten over goed en kwaad is echt een sprookje en/of een angstdroom.
Alles wat we beleven is een illusie en/of sprookje.
Ik noemde het niet voor niets vaak “de angsthaas mens”, die slechts rust schijnt te vinden  met “kennis is macht” en waarvan Blavatski  zo kernachtig zei “dat kennis tot machteloosheid leidt”.
Er wordt ook niet voor niets gezegd dat ”twijfel het begin van de waarheid” is.

En dan heb ik het nog geeneens over hoe wij het woord nu van links naar rechts lezen, nadat het spiegelbeeldig was ontstaan.
We hebben het dan nu wel vaak over de “omkeringscyclus” gehad, maar dit was slechts aards en ook nog eens onze kleinmenselijke buitenwereld.
Onze gezegde “spiegeltje spiegeltje aan de wand, wie is de mooiste in ons land” spelen wij de hele dag met elkaar.
Zoek op Google naar spiegelwereld en U zult verbaasd staan.
Het was dan ook een ware uitdaging om Neerlands beroemde “spiegoloog” Willem de Ridder” van zijn “witte paard” te trekken, maar zijn geniale weldenkendheid stond ons in de weg.
Achteraf maar goed ook, want als er iets erger is, is het wel “slapende honden wakker maken” en zeker in het weten dat “alles goed is wat er is” en dat “de geschiedenis zijn loop moet hebben”.
Iedereen heeft daar naar beste weten zijn/haar steentje aan bijgedragen.

Nu -aan het eind van de rit - ziet het leven op aarde er voor mij zelfs uit als een “spiegel-universum” en niets meer: een spiegel-universum waar de nachtschade vrouw -gelijk aan het Zwarte gat - achter de schermen de scepter zwaaide en nu zichtbaar zwaait.
Maar...
De ware omkeringscyclus begon feitelijk natuurlijk al met het ontstaan van het leven op planeten.
Daar begon het gevecht met het Zwarte Gat en nagelaten als “Uit stof zijt gij geboren en tot stof zult gij wederkeren”.
Het was de eerste fase van recycling van koolstof, waterstof en zuurstof, waaruit zich iets ging ontwikkelen van wat wij leven noemen: leven met een metabolisme en/of een stof”wisseling”.
Die eerste fase daarin was de fase van het lichaamswater, dat onze Moeder ontvankelijk maakte voor de penetrerende yange energie van onze Vader Zon.
Daar begon “de zwangerschapscyclus” van Moeder Aarde”, die met der tijd zijn levendigheid liet voelen.
Is het niet vreemd dat ik met mijn onderzoek naar de zwangerschapscyclus  bij de vrouw “uiteindelijk uitkwam  bij de zin van het leven voor kosmisch welzijn”?
Ik was wel de laatste die met allerhande filosofische bespiegelingen bezig was.
Ik was slechts een nazaadje van mijn grootvader die cyberneticus was en een van de grondleggers van onze denkmachine, omdat onze problemen ons boven het hoofd groeiden.
Ik was slechts dokter in de weetnietkunde die het sleuteltje zocht van iets dat ooit te boek stond als “De Keizer der ziektes”.
Natuurlijk werd en wordt ik er nog steeds om verketterd in de wereld waar het leugentje om bestwil tot de grootste leugen aller tijden is geëvolueerd.
IJzig langzaam -en achteraf toch snel - kleedde ik mijzelf tot op het bot uit.
Eén voor één stonden daar mijn erflastige voorouders uit hun graven op.
En vreemd genoeg waren de contacten met mijn stamboom-ouderen altijd een waar feest als ik wakker werd.
Maar vreemd genoeg...
Zeker geldt ook voor mij dat dit weten mij  in de wereld van weldenkendheid niet gelukkiger heeft gemaakt, want ik werd daarmee wel de spiegel van de spiegelwereld, waarin ik door het lot was neergezet.
Waarom vertel ik dit alles?
Moet ik als psyche-hater dan nogmaals vertellen dat het aan gene zijde gewoon het Paradijs is en dat wij daar weer naar toe gaan?
Ik heb mijn cadeautje bij leven al gehad en ben benieuwd of ik het Paradijs oversla of direct in de “zevende hemel” zal terugkeren.
En last but not least...
Dan wordt voor mij en voor iedereen onze schuld en/of zonde vergeven dat wij met z’n allen de wereld naar de kloten hebben geholpen.

Kan het sprookje des leven mooier eindigen dan dat?

De evolutiesprongen in het denken:de omkeringscyclus- deel 1

Dat de evolutie in zgn. evolutie-sprongen verloopt is een algemeen aanvaard fenomeen.
We kennen daarin kleine nauwelijks waarneembare sprongen, die worden veroorzaakt door het dag-nachtritme en waarvan de volksmond zegt ‘’Ik werd herboren wakker’’ en grotere tot hele grote sprongen.
De grotere zijn de maandcycli, de jaarcycli, de sterretijdcycli, de sterrejaarcycli en tenslotte de cycli van zgn. kosmische dagen en ... de’’zwangerschaps-cyclus’’ van het Universum.
Dit was het voorlaatste artikel op dit blog.
Ik ga hier niet meer zeurpieten over alle cycli die elkaars gelijke zijn, want daar krijg ik zelf al een punthoofd van.

Ik was dokter in hart en nieren, want mijn vader was arts/specialist en mijn grootvader was arts/specialist. Het zat mij dus in het bloed.
Het was genetische malformatie!!
En vreemd genoeg zat in die opeenvolgnde bloedlijnen ook weer het aspect evolutie.
Mijn grootvader was lijkensnijder om te zoeken naar de doodsoorzaak, mijn vader was internist en ik was ‘’edelslager’’ om die rotte plekken er al voor de dood uit moest snijden.
Alle drie waren wij ‘’totaal bezeten’’ van ons ziekelijk zijn en probeerden daar oplossingen voor te vinden.
Dit noemen we erflast en hierin was al duidelijk dat dit ook een beeld van evolutie is...

Net als de ziekte zelf, die in omvang en ernst alleen maar toenam.
Is ‘’alles wat is’’ niet in constante verandering en/of evolutie?
Het heet dan ook niet voor niets ‘’erflast’’ en geen erflust, want het lijden werd steeds groter.
Dat geen dokter daarbij stilstaat is natuurlijk al te dom voor woorden, maar we kregen dan ook niet voor niets het troetelnaampje mee van mensDOM te zijn.
Dat erflast zelf de oorzaak is van ons steeds zieker worden in lichaam en geest , is iets dat ik door al mijn research nu wel voor zeker weet.
Maar!!!
Gek genoeg is die ziekte-evolutie met uiteindelijk aderverkalking als lichamelijk en geestelijk afsluiten, waarna kanker als zijnde pure egocentriciteit - ik wil overleven - en tenslotte AIDS of aidsen aan het einde van iedere sterretijd wel het moment dat die ziektecyclus dan wel eindigt met een oorlog en zelfdestructie van zo’n cultuur.
Met andere woorden: Er is een natuurlijk mechanisme, die ziekte kan doen verdwijnen.
Is dat niet waar wij mensdommers tot op heden naar op zoek zijn ... geweest?
Wat kan hierin het sleuteltje zijn?
Vanaf het moment dat de website www.wetenschap-eindtijd.com in de lucht kwam heeft deze ‘’doktorale’’ hamvraag mij bezig gehouden en een duidelijk antwoord vond ik niet.
Onderwijl veranderde de wereld wel razend snel en ...
Kan ik hier het antwoord misschien in vinden, voordat de oorlog de lucht voor altijd klaart?
Het is dan misschien wel mosterd na de maaltijd, maar dat is toch met alles wat wij doen?
Daarnaast valt wel op dat er toch wel iets veranderd is in deze denk-evolutie.
Laat ik als meest frappante noemen dat in de Griekse tijd de aarde opeens weer plat was en wij rechtlijnig gingen denken.
Is dat geen degeneratie van de hoogste orde???
Maar het denken werd  iedere sterretijd wel vuriger, vindingrijker en machtiger, mede als gevolg van de technologische vooruitgang die iedere eindtijd van een cultuur explosiever toenam.
Kunnen we niet concluderen dat macht puur een overdekken van onmacht is???
Voor mij is dit een retorische vraag.

Maar blijft staan dat de ziektecycli na zo’n val van een heersende cultuur weer opnieuw is begonnen.
En dat is ook de reden dat iedere nieuwe cultuur heersend is over alle vorige.
Het lijkt de evolutie zelf wel, want daar zijn hogere soorten ook heersend over de lagere en ook daar bleven de voorgaande soorten op dit lagere niveau functioneren .
Kijk maar naar Afrika als extreem voorbeeld.
Specialisatie en progressieve kwetsbaarheid horen bij elkaar als yin en yang.
En is dit in ‘’de mensen-evolutie’’ niet ook het geval?
En dit zou toch ook ergens genetisch grondslag hebben?
Volgens mij is dit alles evident, want we hebben ons tot de tanden bewapend om ons eigenDOM te beschermen.

Nu hebben wij een wereldsamenleving, waarin Amerika wereldwijd de lakens uitdeelt.
Nu hebben we de kern van energie - de kernenergie - gevonden en zijn wij dus gegroeid naar kosmisch evenbeeld of...
Om met de New Age te praten zijn we op weg naar het ‘’kosmisch bewustzijn’’.
-Ligt daar in dat New Age beleven het sleuteltje?
Ten tweede valt op dat steeds meer mensen zich vergrijpen aan psychedelische middelen, waarvan wij weten dat het ons denken verdooft.
-Worden wij gek van onze veelheid van denkbeelden en/of staat ons denken op het punt te exploderen?
Dan zijn er steeds meer kinderen, die het stempel ADHD opgespeld krijgen als teken dat zij niet meer sporen in deze denkwereld. En er zijn steeds meer schizofrenen.
-Ook dat is toch geen toeval?
En tenslotte is onze wereld in razend tempo omgetoverd tot een ware ‘’feesttent’’, waar volksvermaak ons nog net staande houdt met ‘’Wein, Weib und Gezang’’..
-Is dat niet de spiegel van al onze duizenden problemen waarin wij ons geworsteld hebben?
Het lijkt de spiegel van het denken wel.
En last but not least worden er steeds meer linkshandige mensen geboren.
-Is dat misschien het zoveelste teken dat onze rechter hersenhelft het overneemt en/of dat onze denkcomputer gecrashd of aan het crashen is?
Dan is het ook vrij logisch dat wij nu de artificiële denkmachine hebben ontwikkeld waar wij nu op alle terrein volkomen afhankelijk van zijn geworden.
Dat wij hier giga-kwetsbaar door zijn geworden, zal pas blijken als de NASA-voorzegging over een electromagnetische storm gaat komen.
-Ligt in die omkering van het denken het sleuteltje voor genezing en/of zoals de volksmond zegt ‘’Lachen is gezond’’?


Laat mij aannemen dat dit het beeld is van onze eindtijd die de waarheid dicht benadert, want denken is toch onze overlevingsdrift geweest.
Met andere woorden: Als ons denken crasht kunnen we het wel vergeten.
Kijkend in oudere culturen vertonen deze spectakels opvallend veel gelijkenis.
Dan is de vraag natuurlijk ...
Wat gebeurt er dan in onze hersenen waardoor ziekte verdwijnt?
Als we dat zouden weten zouden we ziekte toch kunnen behandelen?
Hebt U het boekje ‘’In de ban van de genen’’ gelezen, waarin ik uiteen zette hoe en waarom onze genen veranderen en wij ziek worden?
Daarin leg ik vast hoe de rechter hersenhelft als zijnde het collectief bewustzijn in de nacht geen correcties kan uitoefenen op de overlevingsdriften tijdens de dag opgebouwd.
Daarom piekeren wij ook zo veel in de nacht tesamen met warreldromen.
Dat is ook de reden dat alle andere levensvormen geen erflast opbouwen en ook niet kampen met ziekten, want zij hebben nog een intacte brug tussen collectief en individueel bewustzijn.
Maar onderwijl zijn ook zij onderhevig aan de constante veranderingen in de natuur -het Darwin verhaaltje noem ik het maar voor het gemak.
Maar dat collectief bewustzijn - gelocaliseerd in onze rechter hersenhelft - wordt door onze steeds agressiever wordende denkhersenen wel spiegelbeeldig gevormd in een nutteloze poging om correcties uit te voeren.
Ja!!! Nutteloos, want die verkalkte brug laat geen impulsen door.
Met andere woorden: Wij kunnen slechts of links of rechts beleven.
Een tussenweg is er niet!
En als die denkhersenen ‘’exploderende’’ zijn...
Dat leidt in eerste instantie tot pure schizofrenie en daarna tot spiegelbeeldig gedrag als zijnde ‘’Het Lucifer Galabal met ... de kater voor morgen’’.
Mag ik U vragen???
Als dat geen omkeringscyclus is weet ik het ook niet meer.
En als ik dan kijk naar jokers als bijvoorbeeld Paul de Leeuw , André van Duin en vele anderen weet ik het ook niet meer.
Is dit niet de verachting van de werkelijkheid?

Maar als die energieen in de hersenen zich omkeren zullen de organen dan toch ook spiegelbeeldig gevoed worden en kunnen ze theoretisch toch herstellen in hun voedingspatroon?
Dit gaat natuurlijk niet van het ene op het andere moment, maar de balans wordt dan wel langzaam weer hersteld.
Maar dit gebeurt niet met de denkhersenen, want die zijn immers burn-out. en/of zijn slapende.
Is het niet een geniaal spel van God, die zag dat zijn creatie perfect was.
Dan gaan we toch ‘’zingend’’ ten hemel?
En als men stervenden ziet dan komt er op het laatste moment een glimlach of er wordt een hart onder de riem gegeven voor de nabestaanden.
Is dit niet ook een bijzonder beeld van omkering aan het einde van een levenscyclus?
En als men daarbij bedenkt dat het juist de denkhersenen zijn waar de angst voor de dood huist, kan men zich ook goed voorstellen hoe de New Age movement en zwaar gelovigen alleen maar kakelen over het prachtige Paradijs wat in aantocht is.
En hoe veel therapieen zijn er niet gebaseerd op lachen???
Ik heb heel wat afgeworsteld met dit vraagstuk en alhoewel er nog veel meer opties zijn ligt volgens mij dáár en dáár alleen een mogelijk antwoord, dat de ziektecycli zich aeonisch manifesteren.
Maar ...
Dan is het - als dit het antwoord is -  toch om je dood te lachen???
Het maakt dus geen zier uit wat je doet.
Waren wij - net als alle andere levensvormen - geen angsthazen geweest, dan hadden wij ook nooit de kern van energie gevonden om Moeder Aarde nog effe op te warmen voor als wij onszelf al ‘’vurig’’ hebben opgeblazen.
Het spel was dus al gespeeld voordat jij of ik hier erflastig aan deelnamen.
En...
Voor schuld en boete is er dus geen plaats.

Haha... hooguit voor discussie en dan met name voor critici, die deze omkeringscyclus in relatie tot kanker niet zien zitten.
Want die ziekte staat wel in de boeken  als omkeringscycus of verachtingscyclus.


wordt vervolgd.