Nawoord

Spreken in vergelijkingen opdat gij het nu wel verstaat.
Wat maakt de Bijbel zo mysterieus?
Het is geschreven in vergelijkingen opdat gij het niet verstaat!
En dat noemen wij het ‘’waarheidsboek’’?
Heeft U zich dat nooit afgevraagd?
Erflastig hebben wij dit vreemde boek zo’n 2000 jaar in onze genen vastgelegd.
Er zijn tientallen oorlogen door ontstaan en uiteindelijk hebben wij het door scheiding van Kerk en Staat maar naast ons neergelegd.
Doen we iets fout?
Na een studie van ongeveer 30 jaar ten aanzien van oude wijsheid over cyclische processen - die allen elkaars gelijke zouden zijn - kreeg ik een beter beeld over de vergelijkingen in dit ‘’Waarheidsboek’’ alsmede de oorsprong en de zin ervan.
Dit is mijn laatste poging om via dialogen de zin van de hedendaagse waanzin met elkaar te bepraten.
Laat mij hier één ding duidelijk zeggen.
Ik doe dit alles, omdat ik zelf erg blij ben met het weten dat het nooit anders had kunnen gaan en/of in de sterren beschreven stond en gun dat iedereen.

Siegfried Bok.


Voetnoot blog beheerder:
Siegfried is 12 november 2014 van ons heen gegaan.
Er zal beperkt gemodereerd worden op dit blog.
Er is een mogelijkheid tot inzending van uw eigen persoonlijke verhaal. Email dan uw stuk naar archiefbok@gmail.com en dan zal het archief team kijken of uw stuk de moeite waard is te plaatsen op dit blog.


Note augustus 2015: De eindtijd site is uit de lucht. Via deze link is de hele site in zip-formaat te downloaden. Uitpakken op de computer en double click op het bestand index.html.
Daarnaast staat op webarchive de eindtijd site gearchiveerd.

De DVD is online beschikbaar op het archief


Posts tonen met het label hoogmoed voor de val. Alle posts tonen
Posts tonen met het label hoogmoed voor de val. Alle posts tonen

zondag 13 april 2014

De zin van ziekte voor kosmisch welzijn


De zin van ziekte voor kosmisch welzijn.

de zin van ziekte, corpus callosum, goed/kwaad beleven, hoger en lager bewustzijn, surrealistische wereld, de gekte van vrije wil, de leugen regeert ons allemaal, hoogmoed voor de val

Laat mij beginnen met mijn excuses te maken in het weten dat velen die dit blogje hebben gevolgd door mij een schizofreen leven zijn gaan leiden, omdat zij enerzijds zien dat het wereldbeeld steeds grimmiger wordt en anderszijds vluchten in werk om even niet na te denken over “hoe verder”.
Daar komt nog bij dat we er haast met niemand over praten en zeker niet in het thuis.
Opvallend is ook dat gebleken is dat vrouwen er helemaal niet voor open staan, waardoor mannenj “de pijn van zien” zelfs in hun thuis niet kunnen delen.
Nu aan het eind van de rit is dit vrij logisch, want de erflast gebiedt dat vrouwen - net als in de vrije natuur - geschapen zijn om het thuis schoon te houden en de kindertjes moeten voeden en opvoeden.
Excuses ervoor,
Maar desondanks ben ik blij dat ik dit hele verhaal dat “ik om niets gekregen heb” toch naar buiten heb gebracht als zijnde geworden tot “levensdokter” in plaats van “mensendokter”, alwaar mijn reis naar het hiernanogmaals begon..
En het blogje heeft mede door de discussies en aanvullingen voor mij de puntjes op de i gezet en daar ben ik een ieder ontzettend dankbaar voor.

Dit verhaal werd mede gevoed door de gekte in huize Bokkepoot - het acute haastige vertrek van Maria “van Haasteren” - , een lang gesprek met huisarts en een zgn. maatschappelijk werker [ die binnenkort een euthanasie-praktijk denkt te openen ] dat ik voor de zoveelste keer een nachtelijk gesprek had met mijn alterego die mij met een lach vertelde waarom ik “werelds veroordeeld” werd voor mijn ontrafeling van ons steeds zieker worden in lichaam en geest van leven.

Hoe vaak heb ik op dit blogje niet verhaald over onze verkalkte brug tussen denken en weten en/of in de Oosterse spookjes nagelaten als het lager en hoger bewustzijn en/of over de placenta voor goed moederschap.
Hoe vaak heb ik niet verteld dat ik bij de diepste uittredingen ooit met een vuurrode punt op mijn voorhoofd wakker werd als teken dat mijn corpus callosum even in brand stond, waardoor ik dingen te zien kreeg die voor iedereen geheim wordt gehouden.
Nu leef ik door al die uittredingen in een totaal surrealistische wereld en het lijkt erop dat velen banger zijn voor mij dan voor de ontwikkelingen die steeds meer gaan lijken op een WO III.
Is dat vluchten voor de realiteit?
Gek genoeg ben ik mijn boosheid richting o.a. de medische wereld en de Staat na die vele jaren van “ballingschap” in Portugal  totaal  kwijtgeraakt, maar dit niet alleen.
Nu aan het eind van de rit kan ik slechts “verzuchten” dat onze progressieve geestelijke verzieking ons enthousiast doet meewerken om de WO III te laten ontvlammen voor kosmisch welzijn [ http://wetenschapeindtijd.blogspot.nl/2014/02/de-zin-van-het-aardse-leven-voor.html ]
Natuurlijk liegen de hoge bomen alsof het gedrukt staat, maar hoe vaak doen we dat zelf niet met een leugentje om eigen bestwil?
Als ik een schatting mag doen is 10 keer per dag waarschijnlijk nog veel te laag.
Dus de leugen regeert ons niet alleen, maar we doen er allemaal aan mee.
Nog gekker is het dat mijn angsten voor het naderend einde totaal verdwenen zijn.
Dit geldt eigenlijk voor alles wat ik nog steeds als gekte van de wereld zie: een wereld, waar iedereen met lachwekkende adviezen komt nu ik weer alleen ben komen staan.
Iedere diepere uittreding bracht mij meer en meer tot een zekere berusting, maar nu ik hier als zombi rondloop word ik wel een eenzame zwerver in een wereld die de mijne niet meer is  en...
Al die welgemeende adviezen van derden zijn heel liefdevol  bedoeld, maar ...
Is het niet onderdeel van de hoogmoed voor de val, waardoor iedereen binnen enkele minuten weet wat voor mij goed is?
Verdomme nog eens aan toe.
Moet ik dan weer dat sprookjesboek voor volwassenen uit de kast halen door te zeggen dat goed en kwaad beleven onze ondergang wordt en daarmee eindigt met de WO III
Wie moet ik voor die laatste oorlog veroordelen?
Wie ben ik dat ik oordeel over goed en kwaad?
De waarheid ligt toch in het midden tussen beide?
En wie of wat is daar de oorzaak van?
Er is maar een oorzaak en dat is het corpus callosum en/of de verkalkte brug tussen denken en weten.
De dokterswereld mag dan voor velen de redder in nood zijn, maar ook daar gaat het ook om beter te worden die je bent.
En aangezien de meeste dokters geen gymnasium hebben gehad , is corpus callosum iets abstracts waar geen waardekaartje aan kleeft.
Hetzelfde gaat op voor de placenta voor een goed moederschap, die door aplacentar de vrouw deed emanciperen om daardoor mee te vechten als dat moet.
Huisvredebreuk is nu - ook in mijn kleine wereldje - wederom hier het geval , omdat ik merkte dat hier de leugen lange tijd mij deed zwijgen en waardoor ik ging zoeken naar de oorzaak.
Helaas was het geldindrang en dat bij iemand die al die 15 jaar zo ontzettend blij werd van het hele verhaal.
Ach - verzucht ik nu - geboren en sterven zijn individuele gebeurtenissen en daartussen is de saamhorigheid.
Nu kijk ik wederom mijn absurde leven terug  waar ik iedere diepere uittreding verder weg zeilde in een wereld die niet overeen kwam met mijn toch al steeds kleinere wereldje.

Had ik niet ooit een homeopaat een homeopatisch middel van corpus callosum gegeven toen hij klaagde dat hij zo veel tijd nodig had voor een goede diagnose?
Twee weken later belde hij mij op met het verhaal dat hij - naar eigen zeggen - helderziend leek te zijn geworden en binnen 5 minuten zijn diagnose kon maken. Hij vertelde me dat hij met gemak 10 keer zoveel patiënten kon behandelen. Het leek op pure geldindrang!
Als er één ding niet had verwacht was het dit wel.
Levensgevaarlijk vond ik het en vertelde hem dat hij het beter niet meer kon gebruiken, omdat hij dan -na meervoudig gebruik - geen doktertje meer kon spelen, omdat hij dan meer zou zien dan hem lief was.
Dit kan ik nu - na al die uittredingen - als geen ander zeggen.
Natuurlijk geloofde hij mij niet en....
Gek genoeg werd het middeltje niet veel later uit de handel genomen.
Ik heb het nog even op internet gecheckt en het bleek inderdaad definitief te zijn verwijderd.
Nu moet ik er wel om lachen, want als er meer één aspect is wat ons kleurt  -om het aardse leven vernietigt - is het ons denken van goed of kwaad wel.
Met andere woorden: Niemand of liever gezegd iedereen is verantwoordelijk voor de laatste aanstormende wereldoorlog ...voor kosmisch welzijn.
Kan ik het duidelijker zeggen?
En ik ben dat net zo goed als iedereen, want heb ik  - in andermans ogen  - niet een fantastisch leven gehad zonder enige geldzorgen, nadat ik mij - na een toneelspel met de professorale Psychehaters - gek heb laten verklaren.

Het corpus callosum die het lager- en hoger bewustzijn van elkaar scheidt.
We noemen het ook nog “weldenkendheid”, maar ik beleef dit als waanzienigheid.
Volksstammen denken nog dat wij een “vrije wil” hebben en kunnen “kiezen” tussen het goed en kwaad, Maar....
We maken constant afwegingen tussen beide en het uiteidelijk besluit ligt verborgen in de stamboom en/of onze erflast.
Dus helaas is ook dit pure waanzienigheid, want alles wat ons leven kleurt is al tijdens de conceptie vastgelegd, gelijk de dood ooit kon worden berekend met numerologie [ naamkunde] en astrologie samen.
Beide zijn nu van elkaar gescheiden als zgn. wetenschappen en zijn dus de halve waarheid en daarmee beide een leugen.

Het hoger bewustzijn is de spiegel van wat wij beleven als goed en kwaad.
En de waarheid ligt daarin in het midden en/of de nulpunt-energie in het kleinmenselijke.beleven.
Onze erflast en opvoeding bepaalt hoe ons beleven in goed of kwaad doet beoordelen.
Dit is voor voor iedereen anders en dit werd nagelaten als “broeders gaan vechten tegen broeders” en/of zelfs als we vrienden hebben, zijn en blijven er altijd meningsverschillen.
Dit leidt altijd tot discussie wat ik menigmaal als “discus werpen” naar elkaar betitelde.
Is dat geen oorlogje voeren in het klein richting elkaar ?

Ook heb ik meermalen verteld hoe ik via electroacupunctuur-metingen een beeld kon krijgen van karakterologieën , omdat de taal dit zo zonneklaar karakters met orgaan-kenmerken belicht.
Zeikers en hartelozen, iets op zijn lever hebben of ergens mee in zijn maag zitten.
Is dat niet uiterst bijzonder?!
Het is jammer dat ik destijds niet getest heb hoe een artificiële behandeling  om die brug tijdelijk te openen heb gedaan en dat terwijl ik toen al wist dat het corpus callosum de oorzaak was van de onevenwichtigheid in ons lichaam en niet anderom.
Met andere woorden ; lichaam en geest zijn één, maar primair komt de ziekte uit de geest, die vervolgens het lichaam stuurt en/of ons ziek maakt.
Dit houdt tevens in dat het weghalen van kanker de geest van leven doorgaat met kankeren.
En als het kankeren niet  met goedkeuring of bevestiging wordt beloond is iets van wat heet “samenleven” of “saamhorigheid” gewoon einde verhaal.
Dit gebeurde recent in mijn thuis en was het laatste “cadeautje” na een lang leven met steeds grotere up’s en down’s.
Ik kan slechts hopen dat het lot mij nu ook terzijde staat en ik onze mass-destruction niet behoef mee te maken en wens U allen veel sterkte - of haha wijsheid - in dat wat komen gaat..

maandag 16 september 2013

Aan het einde der dagen zullen wij de waarheid hervinden en het zal rauw op onze maag liggen.



Kortgeleden kreeg ik een lange mail van mijn “determinist” Raimond, die nog steeds bezig is mijn stamboom aan het uitkammen en onderwijl naarstig zoekt naar mensen die - net als ik - de essentie van ons ‘zijn’ proberen in kaart te brengen via iets dat wij de wetenschap noemen.
Maar wat is wetenschap meer dan het weten  da tin de schappen ligt te wachten totdat research en/of heronderzoek aantoont dat alles al tot in de perfectie geweten is?
Het is als denken en weten die zo extreem van elkaar verschillen, dat ze haast elkaars tegenpolen zijn.
De eerste is het beleven van goed en kwaad en weten is de abstractie en/of een onveranderbaar axioma.
Zo werd de mens voor ons denkers in de Bijbel beschreven als zijnde God en de Duivel in één persoon en vreemd genoeg zien wij onszelf als het goed en het kwaad is dat wat buiten ons ligt.
En stond er niet beschreven “Onderzoekt alles en behoudt het goede”?
Maar wat is het goede?
Als we niet al mongoloied waren, zouden we het wel worden met zo’n “waarheidsboek”.
Stond dit niet in ons waarheidsboek “de Bijbel “ ook niet in de overduidelijke bewoordingen “Aan het einde der dagen zullen wij de waarheid hervinden en het zal rauw op de maag liggen”?
Zo snap ik nog steeds niet dat er nog steeds miljoenen mensen zijn die na zo’n 2000 jaar het kruis des doods dat op iedere kerk prijkt aanbidden en zoekende zijn naar rust en vrede., dat alleen op het kerkhof te vinden is.
Is dat alles geen uiting van iets dat ik via mijn medisch werk mocht tegenkomen: ons hersendefect, waardoor wij  slechts “door schade en schande wijs worden”?
Het woord voor dit hersendefect mag dan latijn zijn, maar tot op heden heb ik er nergens iets over gelezen. Maar geldt dat ook niet voor onze levenselicter “de placenta”?
Maar geldt dit niet voor ieder woord en/of naamgeving van o.a de dagen van de week en de sterretijden, die allemaal iets te vertellen hebben over die cyclische processen?
Aan al die dingen is nauwelijks aandacht aan besteed .
Zo liggen er helaas nog vele aspecten, die allemaal aantonen dat de diepere waarheid van ons “zijn” al heel lang bekend moet zijn geweest.
Maar is het allemaal nog nodig?
Is het niet slechts toegevoegde waarde?.

Ware ik niet door de medische wereld buitenspel gezet, dan zat ik nu misschien ook op een troon van “geleerden” en werd ik waarschijnlijk“de hemel ingeprezen”, maar gelukkig was het “de omkeringscyclus” waarin ik leef en achteraf bezien was dát mijn beste vriend in “dit spel der vergissingen”.
En over ons “zijn” werd ons Bijbels nagelaten  “Uit stof zijt gij geboren en tot stof zult gij wederkeren”.
Dat huidige gerenomeerde onderzoekers nog steeds met veel enthousiasme zoeken in materie en het menselijk aandeel  in het spel van materie “buiten spel lijkt te zetten” blijft voor mij haast te lachwekkend voor woorden en desondanks komen zij toch langzaam en zeker - maar wel door schade en schande -  tot de kern van energie.
Raimond vond zo’n “geleerde” die zich voor de verandering determinist noemt.
En zo schreef hij mij over deze  Nobelprijs-winnaar natuurkunde, die zoekt naar “een theorie van alles” en daar nog net niet en misschien helemaal niet uit is.
Helaas zijn mensen met zo’n “goddelijke erkenning” totaal onaanspreekbaar voor een dialoog en “meer-informatie” over de oude nalatenschappen van cyclische processen.
Dat heeft de tijd mij wel geleerd, maar de waarheid zal zeker boven tafel komen, maar wel door schade en schande. Dat zegt onze nagelaten gezegde immers overduidelijk.
Toch blijf ik het vreemd vinden dat geen van de bezoekers op dit blog de moeite hebben genomen om over de zo tegenstrijdige vertellingen in - wat ook wel heet -  “het Woord” te schrijven en dit geldt idem dito voor het gesproken woord dat ook bol staat van zuiverheden over ons mensDOM.
Kortom... Alles staat in het teken van ons “mongoloide gedrag”.
Het is al met al bepaald niet wat ik ervan verwacht had toen ik zo’n 10 - 15 jaar geleden mijn eerste schreden zette in ...
Mag ik het de Openbaringen noemen?

Ik zet dit schrijven van Raimond toch op het blogje omdat het leuk is om te zien dat we de “waarheid echt aan het hervinden zijn”.
Maar ik doe het met name als zijnde aanmoedigings-premie richting hem om de laatste hand te leggen aan dat wat hij na vele maanden al bijna heeft gedetermineerd: “Het stukje  van mijn stamboom van de laatste 200 jaar dat aangeeft hoe mijn recentere voorouderlijke hoge bomen van weleer o.a. via bevriende geheime elitaire genootschappen als o.a. de Rockefeller-foundation en Bilderberg mijn erflastige boom hebben gekleurd.
Waarom vind ik dat waardevol?
Is dit geen waardig afscheid van het blogje?!
Daar hoorde deze vergane “hoge boom” ooit ook bij en bevestigt alleen al dat ik niets van mijzelf heb.
Ik zeg dit met klem omdat in mijn belevingswereld niemand - maar dan ook helemaal niemand - iets van eigenheid heeft en dus nooit trots of teleurgesteld kan zijn hoe zijn/haar leven verlopen is.
Ieders levenscyclus is daarmee net zo vastgelegd als het leven op en van deze planeet.
Het enige wat ik onbewust deed is iedere keer weer in een val van mijn medemens stappen en waardoor ik werd teruggeworpen naar de spelonken van mijn zijn.
Door schade en schande wijzer en daar ben ik bepaald niet trots op!
Ik ben hooguit dankbaar dat ik ons “doemscenario” naar buiten heb gebracht en nog mag meemaken dat het - zoals de wereld er nu uitziet - bewaarheid gaat worden.
Ik vind dit alles heel bijzonder, want ik liep met  “zevenmans-laarzen” die erflastige bepakking terug en het is nu wel duidelijk dat mijn uittredingen het oude “weten” weer tot leven hebben gewekt.
Maar leuk is wel dat deze door Raimond opgespoorde “omhoog gevallen leraar” het levenselicter van “Al wat Is” nu zoekt in de zwarte gaten in het HeelAl en/of in het Yin..
Helaas is het voor mij dus zinloos om deze wereldse ge’Nobel’de godheid te benaderen t.a.v. de oude doctrine t.a.v. ‘Al wat is”, want eer werk nu eenmaal als een geweer. Dit bleek tot op heden onmogelijk [ zie o.a. worldwide summons op de website ] en dat zal tot het einde der dagen niet veranderen.

Hier is prof. ‘t Hooft’s vertelling welke hij o.a. in 2008 op een “studium generale” verhaalde.

Prof. 't Hooft zoekt  naar 'de sleutel' van de 'theorie van alles' die de vier krachten aan elkaar koppelt. [  profielschets op prof. dr. Gerard ’t Hooft  ]
Het antwoord moet volgens 't Hooft niet in 'de snaartheorie' gezocht worden maar in de 'zwarte gaten' die niet alleen in het HeelAl maar ook op het microscopische kleine niveau van de elementaire deeltjes bestaan.
Wie wist dat Oppenheimer, de maker van de atoombom, al proeven deed in de gebouwen van de Universiteit Utrecht?
Is dat waarom Einstein Utrecht (en Leiden) aandeed?
Nobelprijswinnaar prof. dr. Gerard 't Hooft  is hoogleraar  natuurkunde.
Tegenwoordig houdt 't Hooft zich bezig met de zoektocht naar een theorie van kwantumgravitatie, die de vier fundamentele natuurkrachten (elektromagnetische kracht, sterke kernkracht, zwakke kernkracht en zwaartekracht) in één model samenvat, oftewel de kwantummechanica verenigt met de algemene relativiteitstheorie.

Een van de wegen waarlangs men dit probeert is de snaartheorie.
Omtrent de snaartheorie had 't Hooft aanvankelijk bedenkingen. Hij vond dat de aanhangers van deze modieuze theorie te rooskleurige verhalen verspreidden over hun resultaten. "Loaded with overstatements" (vol overdrijvingen), zo beschreef hij de berichten uit het snaren-kamp in 1996 tegenover Scientific American,"in werkelijkheid begrijpen ze het instorten van sterren niet beter dan anderen".In latere jaren is hij zich toch met de snaartheorie bezig gaan houden.

Zo geeft hij er college in en heeft hij er een aantal wetenschappelijke artikelen over geschreven.
't Hooft heeft in 1997 in het televisieprogramma verklaard, dat hij in zijn hart determinist is: aan al het toeval in de kwantummechanica moet een helemaal door oorzaak en gevolg bepaalde detailwereld ten grondslag liggen.
Daarmee schaart hij zich achter Albert Einstein, die dezelfde mening had ("God dobbelt niet"). Binnen het deterministische wereldbeeld is weinig ruimte voor een vrije wil of een persoonlijke god.

In het verlengde van dat determinisme ligt de positie die 't Hooft innam in het debat over de informatieparadox bij zwarte gaten. Terwijl Stephen Hawking & anderen zeiden dat informatie
verloren kan gaan in een zwart gat, hield 't Hooft c.s. vol dat de informatie er op de een of ander
manier weer uitkomt. In 2004 gaf Hawking zijn ongelijk toe.
Over de vraag of de natuurkunde ooit de "theorie van alles" zal weten te vinden, is hij iets minder optimistisch dan veel van zijn collega's.
"Hopelijk zal de tijd het uitwijzen" en "Wie zal het zeggen?" schreef hij over diepgaande onopgeloste kwesties.

In januari 2005 betoogde hij in Nature dat het aanlokkelijke idee van een natuur die maar op één manier in elkaar kan zitten en beschreven wordt door een eenvoudig wiskundig basisprincipe, niet strookt met de waarnemingen.
Daarmee zet hij een nuchtere kanttekening bij het enthousiasme waarmee veel fysici op
zoek zijn naar de ultieme theorie.

zondag 29 juli 2012

“De Dag des Oordeels” en “Hoogmoed voor de val”.




In mijn laatste artikeltje op dit blogje schreef ik al - na opeens een kleine stormvloed van reacties - dat ik mij genoodzaakt zag er wederom voor alle duidelijkheid nog een artikeltje aan toe te voegen.
Natuurlijk weet ik niet of de Olympische Spelen de bom in het kruitvat zal doen ontploffen.
Het was slechts een vermoeden en/of een invulling van grote waarschijnlijkheid.
En zeker na een glimp opgevangen te hebben van de openingsceremonie van gisterenavond - die ik na een half uur de rug toekeerde vanwege de mateloze Westerse arrogantie t.a.v. onze technologische revolutie - werd dit vermoeden alleen maar sterker.
Maar daar wil ik het niet over hebben.
Ik wil het slechts hebben over iets wat ik tot op heden bij niemand heb gezien en zelfs niet in het laatste artikeltje over Oosterse Holy Shit en Westerse Holy Shit waarin ik vertelde over onze schijnheiligheid ten aanzien van onze liefdevolle manier waarop wij anderen helpen met welgemeende hulp en adviezen zonder dat anderen daar om vragen.
Ik loop “als Sammy vaak gebogen” en krijg dan vaak te horen “Sammy waarom loop je gebogen? Wat is er aan de hand? Kan ik je helpen?
Welke reactie ik er ook op geef, het maakt niet uit.
Ik krijg een therapeutisch advies van de melkboer of de bakker - als U begrijpt wat ik bedoel.
Het lijkt erop dat hoe minder men weet des te sneller en duidelijker men direct met zijn oordeel over goed en kwaad klaar staat.
Iedereen op dit blogje weet inmiddels hoe de relatie tussen Maria en mij op een historisch hoogtepunt knalde en waar ik toch weer uit dankbaarheid voor mijn BDE’s [hoe gekker kan een gek wel zijn ] de deur toch weer op een kier zette.
Was dat mijn hebzucht om niet alleen te kunnen zijn?
I don’t know en laat dit oordeel graag aan U.
Er zijn de laatste dagen veel harde noten gekraakt en zeker niet zonder resultaat.
We hadden het over liefde die al lang geen liefde meer is , maar pure hebzucht.
Zo hadden we het over liefde en haat, die bij elkaar horen als dag en nacht of eb en vloed.
Zo hadden we het over liefdevolle castratie en casterende liefde.
Zo hadden we het over lief doen om lief gevonden te worden en over veel meer van zulke kleinmenselijke dwalingen.
Zo had zij vanmorgen een “dwingende vraag” aan het geduldig papier toevertrouwd : “Is dankbaarheid het tegenovergestelde van blijdschap”.
Toen ik haar ernaar vroeg, was haar antwoord zonneklaar en/of zij was er helemaal uit.
Ik neem aan dat U - als U er even bij stilstaat - die retorische vraag kunt beantwoorden.
De mens van vandaag en met name de Westerse mens is de grootste “aasgier”, die  de aardse geschiedenis ooit heeft gekend.
En in die top tien staat Nederigland ver - heel ver - bovenaan.
Zijn er uitzonderingen die de regel bevestigen?
Ik kan slechts zeggen dat ik er nog nooit één ben tegengekomen.
Zelf sta ik daarin zeker in de top tien van Nederigland, want ik leef wel het meest luxueuze zorgeloze leven nadat ik via Staatsinmenging mag genieten en wel van Uw belastingcenten.
Zelfs de haast wekeleijks langskomende collectebus voor “goede doelen” is aan mij niet meer besteed en zo is mijn huis al mondeling beklad met een hakenkruis met als opschrift “Hier woont de grootste vrek van Bergen”
Oordelen , veroordelen en/of vooroordelen is slechts van je af kijken en/of  “vluchten voor de balk in ons eigen oog”.
En wat is ons devies?
“Geen gezeik, iedereen rijk” ....als ik er maar niet armer van wordt.
Zeker nu het echt crisis is , is dit allemaal meer dan duidelijk.
Ik vrees dat ik duidelijk ben en dat iedereen zich daar wel in kan vinden ... al wordt het natuurlijk niet uitgesproken.
Maar het betekent wel dat als deze van de wieg tot het graf omgetoverde “verzorgingsstaat” als die eenmaal omvalt er zelfs geen bommen en granaten nodig heeft om die verzorgingsstaat in één klap  om te doen vallen in “wiegendood”.
Maar!!!

Heeft U enig idee waar deze mateloze hoogmoed vandaan komt?
Is dit louter het gevolg van de progressieve verkalking van de brug tussen denken en weten , die ons tot ware Ik-goden heeft gemaakt?
Over dit onderwerp schreef ik behalve een boekje “In de ban van de genen” waarin ik dieper inging op het Ego en het Alterego [ het Zelf en het Hogere Zelf ] en kwam er een film over “de mongool” mens, maar dit alles mocht niet baten om iets van begripsvorming achter te laten.
Maar ala.
Het is wat het is en nu zijn wij Westerlingen ware Ik-Goden met Nederiglanders aan de top met een mateloze Hoogmoed, die tot onze val gaat leiden.

Voor mij is dat een retorische vraag en het antwoord erop ligt in het boek dat de meesten van ons al lang als sprookjes-boek uit de boekenkast hebben verwijderd: het waarheids-boek dat Bijbel heet.
Voor mij ziet het eruit dat iedereen in het Westen erflastig de Bijbel heeft “opgegeten” na zo’n kleine 2000 jaar Christendom.
Een pure brainwash dus dat “alles goed is wat is”.
Mag ik U eerst meenemen naar een recent artikeltje op Xander-nieuws: http://xandernieuws.punt.nl/?id=662359&r=1&tbl_archief=&
Het behoeft geen betoog dat zoals God is Goed en God is Liefde voor ons heilig is, men in het Oosten zonder probleem het leven wil geven voor Allah [ al -tig keer heb ik Allah vermeldt als zijnde het Al-La of het Uni-Versum] als zijnde een God die Streng en Meedogenloos is en Waar niet mee te spotten valt.
Aldaar is de zo’n 2000 jarige brainwash  erflastig net iets anders ingevuld.
Verplaatsen we ons dan even in de astrologie dan mag het geen toeval heten dat dit tijdperk het tijdperk van “Stier” is en ons tijdperk het Vissen-tijdperk heet waarin ons voorzegd werd dat  de yin-vis en de yang-vis uit elkaar zwemmen als teken dat ook onze “progenituur” en/of onze voorplanting daarna definitief ophoudt.
Het zijn ook in dit opzicht puur tegenovergestelde astrologische tekens.
[  haha ... Ik hoop dat onze astroloog mij daarin gaat corrigeren ]

En...
Om dan nog even terug te komen op “de Olympische Spelen” - het spel van “wie is beste in de wereld”.
Ik heb nog niemand gehoord over ons schofterig gedrag om het tijdstip zo te kiezen dat die Spelen precies samenvallen met een moment dat de Moslims hun geheiligde “Ramadan” hebben: een vastenmaand om lichaam en geest te reinigen voor Allah’s aangezicht.
Ach laat mij stoppen.
Dankuwel [haha het woordenboek kent nog slechts dankjewel als teken van ...vul zelf maar in]
Dank U wel dat U dit verhaal vanuit Uw hoogmoedstoren hebt willen lezen.
Of het gehoord wordt vanuit die hoge toren betwijfel ik sterk.
Mag ik het de toren of de “toorn” van Babel en/of babbelaar noemen, die weldra omvalt?
En zo wij iemand als schuldige willen aanwijzen...
Spiegeltje spiegeltje aan de wand is het enige wat ik erover kan zeggen.

Mocht er nog behoefte zijn om iets te weten over Het Ego en het Alterego [letterlijk het Hogere Ego]  waar feitelijk mijn zoektocht van zo’n 30 jaar begon, dan zal ik daar nog een kort verhaaltje over schrijven.
Want daar ligt  wel de bakermat van onze zelfdestructie.